Η Βία κατά των Γυναικών και η εξάλειψή της

Παγκοσμίως η κάθε μορφή βίας αναγνωρίζεται σαν τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, επιφέροντας τον εξευτελισμό στο πρόσωπο της γυναίκας, απαξιώνοντας την γυναικεία υπόσταση, της γυναίκας μάννα, της συζύγου γυναίκας, της εργαζόμενης, της άνεργης μητέρας <> με το άρρωστο παιδί, της μητέρας με κατάθλιψη, της γυναίκας παιδιού… της ηρωίδας γυναίκα…

Δεν θα αναφερθώ στην βία που ασκούν οι «απολίτιστοι» ισλαμιστές ή άλλοι «ημιάγριοι» κατά των γυναικών, αλλά στην βία που εμείς οι «πολιτισμένοι» ασκούμε κατά πάντων!

Ας σταθούμε στην τηλεοπτική βία, την σωματική, την συναισθηματική, την οικονομική, την βία της γειτονιάς, την βία των ναρκωτικών, της περιθωριοποίησης, της εγκατάλειψης των γονέων, των παιδιών, την παιδική εργασία, την βία της επιβίωσης, της μοναξιάς, της ανεργίας και της απαξίωσης. Η δικαιοσύνη πηγάζει από την ευσπλαχνία και το συναίσθημα.

Τόσο κενοί είμαστε, λοιπόν; Τόσο ρηχοί και αναίσθητοι ή μήπως παγιδευμένοι στον μικρόκοσμο της κακίας και στην εξόντωση όσων μας περιβάλλουν; Ο ιδανικός άνθρωπος βρίσκεται μέσα μας! Ισονομία και όχι επικάλυψη ή συγκάλυψη! Η κακοποίηση των συντρόφων καλύπτει όλο το φάσμα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης ανεξάρτητα από πολιτισμικές, θρησκευτικές και κάθε είδους «ετικέτες» όπως :μορφωμένοι με υψηλή κοινωνική και οικονομική θέση.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από «νταήδες» που χρησιμοποιούν τα σωματικά τους προσόντα για να λύσουν τις διαφορές τους. Η βία σπέρνει τον φόβο ο οποίος γεννά την σιωπή και η σιωπή δημιουργεί την ανοχή η οποία προτρέπει στην ενθάρρυνση!

Η βία δεν είναι ατομική ή οικογενειακή υπόθεση αλλά ανομολόγητο έγκλημα που πλήττει τις γυναίκες ανεξαρτήτως κοινωνικού ή οικονομικού επιπέδου, δηλ. πολύπλευρη: λεκτική ή σωματική, στο πλαίσιο της κοινωνικής της δράσης, στο στενό οικογενειακό περιβάλλον, εκφράζοντας τα στερεότυπα επιβολής της εξουσίας που υφίσταται η γυναίκα στον αγώνα που καθορίζει η ίδια την τύχη της.

Καμία ανοχή στην βία που ασκείται ακόμα και στα παιδιά τα ανήμπορα να αμυνθούν, στους ηλικιωμένους και στα άμοιρα ζώα που το μεγαλύτερο λάθος τους είναι να μας αγαπούν. Να καταργήσουμε τις σχέσεις εξουσίας, για μια κοινωνία χωρίς φόβο, φτώχεια και βία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, με σεβασμό στην πολυμορφία.

Να σπάσουμε την σιωπή και την ανοχή, να κάνουμε ορατή την «αθέατη» καθημερινή ενδοοικογενειακή βία και τη βία λόγω φύλου. Να καταγγέλλουμε κάθε μορφή βίας και να στηρίζουμε τα θύματα! ΟΧΙ στην ενοχοποίηση και την περιθωριοποίησή τους. Τέτοια φαινόμενα προσβάλλουν την Δημοκρατία και τον πολιτισμό μας.

Ανατροπή των αναχρονιστικών στερεοτύπων που υπονομεύουν τις ίσες ευκαιρίες της γυναίκας και του άνδρα στην ζωή, την εργασία και την πρόοδο! Στους νεοσύστατους χώρους υποδοχής και υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών με εκπαιδευμένο προσωπικό σε όλους τους φορείς, να μην απαριθμούνται 11 κρεβάτια!

Ναι στην ενημέρωση, στον καθημερινό αγώνα και στην αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών και όλων των ανθρώπων. Να προωθήσουμε πολύπλευρες εκπαιδευτικές δράσεις, ώστε να εξαλείψουμε νοοτροπίες που προσβάλλουν τα δικαιώματα της γυναίκας και να εγγυηθούμε έμπρακτα και ουσιαστικά, την προστασία της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειάς της.

Η βία δεν γνωρίζει χρώμα, φυλή, θρησκεία, γλώσσα, χρήμα, ευμάρεια, κοινωνικό STATUS, πνευματικό επίπεδο, ήπειρο, σύνορα, πολιτισμό. Εκδηλώνεται με όλες τις μορφές, την σεξουαλική κακοποίηση, τον αναγκαστικό γάμο, το έγκλημα «τιμής», το εμπόριο σαρκός.

Η βία δεν κάνει διακρίσεις πολιτισμικής κληρονομιάς, ταξικής θέσης, μορφωτικού επιπέδου, ύψους εισοδήματος, Εθνικότητας και ηλικίας. Οι γυναίκες παρά τα όποια κεκτημένα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματά τους, υφίστανται την βία -σωματική, ψυχολογική, οικονομική- μέσα στην οικογένεια, στις διαπροσωπικές σχέσεις και στον χώρο της εργασίας με την μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης, ανισότητας στην μισθοδοσία και στην προσφορά εργασίας, στον δρόμο, στις φυλακές, στις περιοχές με πολεμικές συρράξεις, στις μετανάστριες, στα κυκλώματα εμπορίας γυναικών.

Η ανδρική εξουσία κάθε μορφής ασκεί πολύμορφη βία λόγω φύλου και διαιωνίζει την εξουσιαστική σχέση των ανδρών απέναντι στις γυναίκες, την εργασιακή ανασφάλεια, στην καταχρηστική συμπεριφορά, στην ανυπαρξία των κοινωνικών δομών συμφιλίωσης οικογενειακής- επαγγελματικής ζωής, στον δρόμο, στην τοπική κοινωνία, στους πολέμους, στις βίαιες παραδοσιακές πρακτικές, στα στερεότυπα που αποκλείουν τις γυναίκες από την κοινωνική ζωή.

Η διαφορετικότητα και η ανισότητα στην πράξη και τους ρόλους των δυο φύλων καθώς και οι διακρίσεις που παρεμποδίζουν την ανάπτυξή τους, συνδέονται με την βία.

Η οικονομική και κοινωνική εξάρτηση από τον άνδρα, η μειονεκτική θέση στην δουλειά, οι χειρότερες ευκαιρίες μόρφωσης για κορίτσια και γυναίκες και η υπο-εκπροσώπηση γυναικών στις πολιτικές θέσεις είναι κάποιες μορφές βίας που υφίσταται η γυναίκα καθημερινά. Βρίσκεται στα υποτιμητικά σχόλια, τον προσβλητικό λόγο, τον «δεδομένο» ρόλο της νοικοκυράς και της μητέρας, τις «σεξιστικές» αναφορές, τις διαφημίσεις που την υποβιβάζουν σε διακοσμητικό σεξουαλικό αντικείμενο έως την σεξουαλική παρενόχληση, την πατροπαράδοτη «σφαλιάρα», το ξύλο και κάθε είδους απειλές και εξευτελισμούς.

Η βία και η υποψία της την εμποδίζει από την ισότιμη συμμετοχή στο δημόσιο χώρο, την καθηλώνει!Η βία είναι κίνδυνος για την δημόσια υγεία και αιτία θανάτου, αναπηρίας, ανικανότητας αναπαραγωγής για όλες τις κοινωνίες και τάξεις ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξης, τον βαθμό πολιτικής σταθερότητας, τον πολιτισμό ή την θρησκεία, οδηγώντας τα θύματά του σε έναν ιδιότυπο κοινωνικό αποκλεισμό. Είναι κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα, που αντανακλά το επίπεδο του πολιτισμού και της προόδου της κοινωνίας μας, των θεσμών και του κράτους.

Απαιτείται να λάβουμε νομοθετικά μέτρα ώστε η ευαισθητοποίηση και συνειδητοποίηση της κοινωνίας να επέλθει μέσα από τα ΜΜΕ και τα εκπαιδευτικά προγράμματα. Οι δολοφονίες και οι βιασμοί με την βάρβαρη μορφή επιβολής της αντρικής εξουσίας σε ένα πατριαρχικό σύστημα βίας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης, είναι μονάχα η κορυφή του παγόβουνου!

Η εξάπλωση του σύγχρονου δουλεμπορίου για σεξουαλική εκμετάλλευση με θύματα γυναίκες και ανήλικα παιδιά, έχει εξελιχθεί στην Τρίτη πιο κερδοφόρα επιχείρηση παγκοσμίως.

Πρέπει ν’ αγωνιστούμε δυνατά και αποφασιστικά, παλεύοντας όλες μαζί και κάθε μια ξεχωριστά μέσα από τον χώρο της για να σταματήσει πια αυτό το εγκληματικό έργο που διαιωνίζεται απλώνοντας πλοκάμια αποδυνάμωσης και εξευτελισμού της γυναικείας υπόστασης, σπέρνοντας πανικό, χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη, τάσεις αυτοκτονίας, σχέσεις εξάρτησης, μειονεκτικότητας, ανασφάλειας, απανθρωπιάς, υποδούλωσης και συμφοράς.

Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας αντανακλάται στην ελευθερία και στο δικαίωμα που έχουν οι πολίτες στην ζωή. Κι η γυναίκα όμως είναι ένας ισότιμος πολίτης με δικαίωμα στην ζωή… την ζωή που αυτή ονειρεύτηκε κι όχι άλλοι γι’ αυτήν…

Ας εναντιωθούμε στο κατεστημένο, εμείς η Κοινωνία των Πολιτών και να προασπίσουμε τ’ ανθρώπινα δικαιώματα κάθε ευπαθούς κοινωνικής ομάδας, (μετανάστριες, αποφυλακισμένοι, κακοποιημένα παιδιά, Α.Μ.Ε.Α. άτομα όλων των ηλικιών), μέσα από δράσεις συμβουλευτικές, πολιτιστικές, ερευνητικές και παρεμβάσεις, μέσα από την δημιουργία και την τέχνη ώστε ν’ αποφευχθεί ο κοινωνικός αποκλεισμός τους.

Ναι στο μοίρασμα των συναισθημάτων και εμπειριών. ΟΧΙ στον φόβο, την χαμηλή αυτοεκτίμηση, την κατάθλιψη, την περιθωριοποίηση, την επίκτητη αδυναμία δράσης, την αυτοκτονία. Να βρίσκουν διέξοδο στην πραγματικότητα με ψυχοκοινωνική στήριξη μέσα από προγράμματα και δράσεις αυτοδιάθεσης και αυτοδιαχείρισης.

Η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει επιπτώσεις στην φυσική και συναισθηματική υγεία γυναικών και παιδιών απειλώντας την οικονομική τους ασφάλεια, υπονομεύοντας την αυτοεκτίμησή τους, και την δυνατότητα για ομαλή ανάπτυξη. Είναι απειλή για την ζωή, όταν γυναίκες δολοφονούνται ή αυτοκτονούν από απελπισία.

ΝΑΙ στα δίκτυα υποστήριξης όπου ενισχύεται η αντίληψη της αυτοβοήθειας μέσω της κατανόησης και έκφρασης των αναγκών. Η γυναίκα που γεννά, θρέφει και διαπαιδαγωγεί την ανθρωπότητα, τα αναχρονιστικά στερεότυπα να της αφαιρούν το δικαίωμα να διδάξει εκτός των άλλων και την αποστροφή από κάθε μορφή βίας; Δικαίωμα στην Ζωή και όχι στην βία.

Τέτοιες μέρες ας μην ξεχνάμε κανέναν και ας χαρίσουμε ένα χαμόγελο συνύπαρξης και αισιοδοξίας, στον διπλανό μας! Οι λύσεις να πηγάζουν από την κοινωνία και να εκπροσωπούνται από την πολιτική. Η βία κατά των παιδιών, γυναικών, γερόντων, ζώων είναι βία κατά της ανθρωπότητας! Να πιέσουμε τους ιθύνοντες προκειμένου να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να πάψουν οι άνθρωποι να είναι θύματα των πιο πρωτόγονων μορφών βίας.

Η φτώχεια, η εξαθλίωση, η πείνα, η περιθωριοποίηση στην οποία ωθούνται οι λαοί είναι βία κατά της ανθρωπότητας. Πότε θα ισχύσουν οι νόμοι που θα τιμωρούν παραδειγματικά όλα αυτά τα ανθρωποειδή υποκείμενα που ξεσπούν την μιζέρια και τα κόμπλεξ τους πάνω σε ανυπεράσπιστες ψυχές;