Κίνηση Υπεράσπισης Μεταναστών Πάτρας: Μας πέταξαν από το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών για να βάλουν δυο ΜΚΟ

Την έντονη αντίδραση της Κίνησης Υπεράσπισης Μεταναστών Πάτρας προκαλεί η απόφαση της δημοτικής Αρχής να την αποβάλει από το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών και στη θέση της θα ορίσει ως μέλη δυο Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Η Κίνηση με ανακοίνωσή της ασκεί έντονη κριτική στους χειρισμούς του Δήμου για τον τρόπο διαχείρισης του μεταναστευτικού (κονδύλια Ε.Ε., προγράμματα, κτλ) και πως προσεγγίζει το ζήτημα, όχι με πολιτικά και κοινωνικά κριτήρια, αλλά μόνο μέσω των ΜΚΟ.

Επισημαίνει δε, ότι αυτό, δηλαδή η άσκηση μεταναστευτικής πολιτικής μέσω των ΜΚΟ, είναι το πρώτο σκαλοπάτι για την πλήρη ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών κοινωνικής μέριμνας και πρόνοιας.

Η ανακοίνωση της Κίνησης Υπεράσπισης Μεταναστών Πάτρας έχει ως εξής:

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μην κάνεις τίποτα. Ο πιο απλός είναι να μην κάνεις τίποτα. Τελεία. Ο πιο διαδεδομένος είναι να μην κάνεις τίποτα επί της ουσίας, αλλά να διανθίζεις αυτό το «τίποτα» με τόση πολλή διαδικασία ώστε τελικά να θολώνεις τα νερά και να δίνεις την εντύπωση ότι κάνεις πολλά και σημαντικά. Ο δεύτερος τρόπος έχει το πλεονέκτημα ότι αφ’ενός δικαιολογεί την ύπαρξή σου (το αξίωμά σου, τη θέση σου), αφ’ετέρου διακινεί χρήμα.

Παράδειγμα: Είσαι το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών (ΣΕΜ) και οργανώνεις συνάντηση εργασίας εμπειρογνωμόνων από το Συμβούλιο της Ευρώπης με εκπροσώπους υπηρεσιών ή φορέων της πόλης, για «τη σύνταξη στρατηγικής του Δήμου Πατρέων αναφορικά με τη διαπολιτισμικότητα, που θα αποτελέσει εργαλείο για το σχεδιασμό δράσεων και την ενίσχυση της συνέργειας σε τοπικό –και όχι μόνο – επίπεδο», με χρηματοδότηση από αντίστοιχο ευρωπαϊκό ταμείο Περιφέρεις μετά διάφορους αξιωματούχους, παράγοντες και εκπροσώπους σε ομιλίες, παρουσιάσεις και εκθέσεις .

Αν ρωτηθείς λίγο πιο συγκεκριμένα, τι θα μείνει στην πόλη και τις μεταναστευτικές κοινότητες μετά από αυτή την πολυήμερη διοργάνωση, απαντάς ότι δεν αφορά τους μετανάστες (!) αλλά το μεταναστευτικό είναι ένα θέμα που θα αναφερθεί (!!). Ή , πάλι ως ΣΕΜ, αναλαμβάνεις να υποστηρίξεις ένα έργο με τον εξής απλό και κατανοητό τίτλο :«Ανάπτυξη δικτύου συνεργασίας μεταξύ εκπροσώπων των Συμβουλίων Ένταξης Μεταναστών και άλλων παρόμοιων οργάνων της Τ.Α. σε επίπεδο Ε.Ε. και εκπροσώπων οργανώσεων μεταναστών σε ευρωπαϊκό επίπεδο» . Χρηματοδότηση και πάλι από ευρωπαϊκά κονδύλια.

Φορείς υλοποίησης διάφορες δημοτικές και ιδιωτικές εταιρείες. Αν ζητηθεί να το συγκεκριμενοποιήσεις, αναφέρεις μια σειρά δράσεων, όπως : «ανάπτυξη και λειτουργία διαδικτυακής πλατφόρμας για την επικοινωνία των μελών του δικτύου», «καταγραφή και σύνθεση προβληματισμών, πορισμάτων και προτάσεων , ….., με στόχο τη συμβολή στο διάλογο και την ανάπτυξη πρωτοβουλιών στο πεδίο της ένταξης του μεταναστευτικού πληθυσμού», «υλοποίηση διακρατικών εργαστηρίων διαβούλευσης ….. και ανάπτυξη Θεματικών Οδηγών ως αποτέλεσμα της λειτουργίας τους». Τόση σαφήνεια!

Προκειμένου για τέτοιους μακρόπνοους προγραμματισμούς σαν τους παραπάνω, το ΣΕΜ και η Δημοτική Αρχή δε μπορούσαν να συνεργαστούν με οργανώσεις όπως η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Μεταναστών/τριών και Προσφύγων.

Η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου, πιστή στο κυβερνητικό πνεύμα, αποφάσισε να αποβάλει την Κίνηση από το ΣΕΜ και να την αντικαταστήσει με δύο Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. (Απαραίτητη διευκρίνιση: δύο αξιολογότατες ΜΚΟ, «Γιατροί του Κόσμου» και «PRAKSIS» , στελεχωμένες από ανθρώπους που τιμούν το έργο της προσφοράς και υπερβαίνουν τα συμβατικά τους καθήκοντα.

Με τον περιορισμό όμως, που έχουν εξ’ορισμού οι ΜΚΟ.

Δηλαδή την αδυναμία κοινωνικής αναφοράς, την αδυναμία κινητοποίησης της κοινωνίας για τη διεκδίκηση λύσεων στα κοινωνικά προβλήματα, την αδυναμία πολιτικής χειραφέτησης των ανθρώπων που υφίστανται το πρόβλημα).

Η Δημοτική Αρχή αποφάσισε καθαρά πλέον ότι θα «διαχειριστεί» το μεταναστευτικό ζήτημα, όχι ως πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα, αλλά μέσω διαχείρισης αποσπασματικών προγραμμάτων και έργων βιτρίνας.

Το (χρηματοδοτούμενο από ανάλογα προγράμματα) έργο που ούτως ή άλλως προσφέρουν οι ΜΚΟ –όσες το προσφέρουν- θα ενσωματωθεί στον απολογισμό του ΣΕΜ και της προέδρου του, που δε θα είχε αλλιώς τρόπο να δικαιολογηθεί.

Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο, που αφορά όχι μόνο στους/τις μετανάστες/τριες, αλλά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Οι κοινωνικές υποχρεώσεις του Δήμου ή του Κράτους σιγά σιγά αποβάλλονται από τους δημοτικούς ή κρατικούς προϋπολογισμούς και μεταφέρονται σε μη δημόσιους οργανισμούς και εταιρείες.

Τα κοινωνικά δικαιώματα , όπως της υγείας, της παιδείας, τα εργασιακά δικαιώματα, το δικαίωμα στη στέγαση ή στη σίτιση, παύουν να θεωρούνται δικαιώματα και γίνονται απλές «ανάγκες». Αν δεν υπάρχουν κοινωνικά δικαιώματα, δεν υπάρχει και αντίστοιχη κοινωνική υποχρέωση της Πολιτείας να τα ικανοποιεί. Οργανωμένες ιδιωτικές πρωτοβουλίες θα αναλάβουν τη συνέχεια.

Πρώτο σκαλοπάτι, οι ΜΚΟ.

Επόμενο σκαλοπάτι θα είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών κοινωνικής μέριμνας και πρόνοιας. Με το αζημίωτο βέβαια. Και με τους πολιτικούς μας άρχοντες στο ρόλο της εφεύρεσης πελατών…»