O Άγγελος του Πάθους: Από το Δεκέμβριο στους Κινηματογράφους

Η Υπόθεση

Με μια απρόσμενη στροφή του πεπρωμένου, δύο μοναχικές ψυχές συναντιούνται και πλέκουν με τις προσωπικές τους ιστορίες τον πιο απίθανο ερωτικό μύθο. O Νέιτ (Μίκι Ρούρκ), ένας ταλαντούχος αλλά ξεπεσμένος τρομπετίστας της τζαζ, βλέπει το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής του να παίζεται στην έρημο του Νιου Μέξικο. Ενώ όμως περιμένει τη χαριστική βολή από την τοπική μαφία, ο χρόνος μοιάζει ξαφνικά να σταματά. Λίγο αργότερα βρίσκεται μπροστά σε έναν περιπλανώμενο θίασο, όπου γνωρίζει έναν πραγματικό άγγελο, τη Λίλι (Μέγκαν Φοξ). Ο Νέιτ τη βοηθά να δραπετεύσει από το θίασο και να ανοίξει τα φτερά της προς τον έρωτα, μαζί του. Τι συμβαίνει όμως όταν το όνειρο προσγειώνεται απότομα στην πραγματικότητα; Μπορεί κανείς να επανορθώσει για τις επιλογές μιας ολόκληρης ζωής έστω και την τελευταία στιγμή;

Η ταινία

Μία ρομαντική ιστορία ιστορία πίσω από μία ρομαντική ταινία.

Ένα σύγχρονο φιλμ νουάρ που μας μεταφέρει στον κόσμο της τζαζ, της μαφίας και της μαγείας, μέσα από την ερωτική ιστορία δύο πολύ διαφορετικών ανθρώπων. Είκοσι ολόκληρα χρόνια χρειάστηκαν για να βρει η ταινία το δρόμο της από το χαρτί στη μεγάλη οθόνη, αλλά αυτό φαίνεται πως ήταν μάλλον αναπόφευκτο, λόγω της ιδιαίτερης αγάπης που της έτρεφε ο σεναριογράφος Μιτς Γκλέιζερ. «Πολλοί σεναριογράφοι έχουν κάποιο σενάριο με το οποίο αισθάνονται περισσότερο συνδεδεμένοι. Έτσι κι εγώ, όταν ερωτεύτηκα τη γυναίκα μου και πρωτοεμπνεύστηκα την ταινία, δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι θα τη σκηνοθετούσε κάποιος άλλος. Είναι ένα έργο που φύλαγα για τον εαυτό μου επί είκοσι χρόνια» λέει ο Γκλέιζερ, που εκτός από σεναριογράφος, με τη συγκεκριμένη ταινία κάνει και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο.

Όταν στην αρχή της δεκαετίας του ‘90 προσπάθησε να πουλήσει το σενάριό του στα στούντιο του Χόλιγουντ, του ζητήθηκε να το αλλάξει προς την κατεύθυνση της τότε επιτυχίας ‘Η Γοργόνα’ αλλά... «με φτερά». Όμως ο Γκλέιζερ φανταζόταν κάτι πιο ρομαντικό, πιο ποιητικό και προσωπικό. Τα χρόνια πέρασαν, το σενάριο ξαναγράφτηκε αρκετές φορές για να συμβαδίζει με την εποχή του και ο σεναριογράφος εντωμεταξύ καταξιώθηκε μέσα από τις ταινίες ‘Πάρτυ Φαντασμάτων’, ‘Μεγάλες Προσδοκίες’ και ‘Η Δοκιμασία’. Μέχρι που μια μέρα ο υποψήφιος για Όσκαρ Μίκι Ρουρκ, φίλος του Γκλέιζερ από τα εφηβικά τους χρόνια, εξέφρασε ενδιαφέρον να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ ‘Ο Άγγελος Του Πάθους’. O σεναριογράφος/σκηνοθέτης θεώρησε τον Ρουρκ ιδανικό για το ρόλο: «ο Μίκι σου δίνει την αίσθηση ότι έχει περάσει μια δύσκολη ζωή και παρ’όλα αυτά έχει καταφέρει να επιβιώσει. Αυτό είναι ένα μεγάλο κομμάτι του Νέιτ», εξηγεί. «Προσωπικά θεωρώ ότι οι πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες είναι αυτοί που έχουν ζητήματα με τον εαυτό τους» λέει από την πλευρά του ο Ρουρκ, εμβαθύνοντας στο ρόλο του. «Ο Νέιτ είναι από τους ανθρώπους που δεν αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις, απλά απομακρύνονται από αυτές. Κι ενώ προσωπικά δεν πιστεύω ιδιαίτερα στην τύχη, ο Νέιτ έχει υπάρξει πραγματικά άτυχος. Το ίδιο και η Λίλι. Για μένα το έργο έχει να κάνει με το πεπρωμένο και με τα πράγματα που ξεφεύγουν από τον έλεγχό μας. Είναι η ιστορία δύο ανθρώπων που προσπαθούν να βγουν για λίγο στον φως μετά από πολύ σκοτάδι». Το σκοτάδι είναι άλλωστε μια «ειδικότητα» του Ρουρκ: «έμεινα έξω από τη δουλειά για 14 χρόνια εξαιτίας της συμπεριφοράς μου. Δεν έφταιγαν τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ, είχα θέματα με την επιβολή εξουσίας. Πολέμησα το σύστημα και έχασα. Και μετά από 14 χρόνια κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και είπα: εσύ φταις για όλα, κανένας άλλος».

Το look των πρωταγωνιστών

Ο Μίκι Ρουρκ εμπλέχθηκε προσωπικά και σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία του έργου. Ήταν αυτός που για παράδειγμα πρότεινε στον Γκλέιζερ να κάνει τον πρωταγωνιστή τρομπετίστα αντί για δημοσιογράφο στο "Hollywood Confidential", όπως τον είχε αρχικά φανταστεί. Επίσης ασχολήθηκε με τις ενδυματολογικές επιλογές του χαρακτήρα του: το καουμπόικο καπέλο ήταν δική του ιδέα, εμπνευσμένη όπως παραδέχεται από μία ταινία του Γκάρι Κούπερ. Δικά του επίσης ευρήματα ήταν η οδοντογλυφίδα στο στόμα του Νέιτ, η συνήθειά του να μασάει τσίχλες, τα κουστούμια που ο χαρακτήρας συνδυάζει με απλά t-shirt. O Γκλέιζερ έδειξε εμπιστοσύνη στον πρωταγωνιστή και - όπως ο ίδιος ομολογεί - το αποτέλεσμα τον δικαίωσε, παρότι διατηρούσε αρκετές επιφυλάξεις για κάποιες επιλογές του Ρουρκ που ο ίδιος δεν θα είχε φανταστεί ποτέ. Η Λίλι παραπέμπει με την παρουσία της σε κλασική κινηματογραφική σταρ: η ενδυματολόγος Λίζα Γιένσεν εμπνεύστηκε από τις Άβα Γκάρντνερ και Μέριλιν Μονρόε αλλά και από τις εμφανίσεις των σταρ του τσίρκου για να δημιουργήσει το μοναδικό της στυλ. Το γεγονός ότι η Μέγκαν δέχθηκε να φωτογραφηθεί για τα εσώρουχα Αρμάνι την ίδια περίοδο που πραγματοποιούνταν τα γυρίσματα εμπλούτισε συμπτωματικά το έργο και με αρκετές σέξι εμφανίσεις – προσφορά του γνωστού οίκου. Η Χάριετ είναι ένας συνδυασμός Βερόνικα Λέικ και Μπριζίτ Μπαρντό, με ένα ροκαμπίλι χτένισμα που πρότεινε η ίδια η Κέλι Λιντς. Ο Μπιλ Μάρεϊ τονίζει την «κακή» του πλευρά κρυμένος πίσω από τα μαύρα γυαλιά του.

Αναμφίβολα, το πιο εντυπωσιακό οπτικό στοιχείο της ταινίας είναι τα προσθετικά φτερά της Λίλι. Για τις ανάγκες του έργου δημιουργήθηκαν τριών ειδών φτερά: μία κατασκευή από αφρολέξ που δημιουργεί την αίσθηση μιας προεξοχής στην πλάτη της Λίλι, ένα σετ πραγματικών φτερών τα οποία κινούνται με νήματα σα μαριονέτες και,τρισδιάστατα φτερά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τα οποία προστέθηκαν στο στάδιο του post-production όταν υπήρχε ανάγκη για μεγαλύτερη κίνηση.