του Κώστα Αγγελάκη
«Πες πες πες, κάτι θα μείνει» και «η λάσπη στον ανεμιστήρα» είναι οι πάγιες τακτικέςτων πολιτικάντηδων της εποχής, προκειμένου να αμαυρώνουν την εικόνα των αντιπάλων τουςχωρίς να αποδεικνύουν τίποτα.Με αυτές τις πρακτικές μάλλον προσπαθούν να παραπλανήσουν τον κόσμο παρά να τον πληροφορήσουν.
Η σημερινή αντιπολίτευση είναι ο θλιβερός πρωταγωνιστής αυτών των πρακτικών, μάλλον λόγω έλλειψηςεπιχειρημάτων, προτάσεων και σχεδίου για το μέλλον και έλλειψης δημιουργικότητας και οράματος για την Ελλάδα του αύριο.
Αλλά «όταν σπέρνεις ανέμους θερίζεις θύελλες» λέει ο σοφός λαός, που μερικές φορές τουλάχιστον το πετυχαίνει.
Παράλληλα θεωρώ ότι τα ιδεολογικά χρώματα έχουν ξεθωριάσει και οι φανταχτερές ταμπέλες έχουν χάσει την σημασία τους. Ειδικά μετά την κρίση του 2010, ο κόσμος δεν χρειάζεται σωτήρες με συνθήματα, λαϊκίστικες φωνές και ανέφικτασενάρια, χρειάζεται λύσεις για τα προβλήματά του και πρακτικές που θα του βελτιώσουν την ζωή του.
Είδαμε και τις φανταχτερές ελπίδες και προσδοκίεςτου 2015, που τελικά τις πληρώσαμε 10πλάσια, όταν ήρθε η απλή και προφανέστατη πραγματικότητα και μας προσγείωσε βήματα πριν το χείλος του γκρεμού.
Από το 1990 που παρακολουθώ την πολιτική ζωή του τόπου δεν θυμάμαι ποτέ περίοδο με αντιπολιτευτική αντιπαράθεση τόσο χαμηλού επιπέδου.
Όταν το συνολικό αφήγημα της αντιπολίτευσης περιφέρεται γύρω από 3 θέματα, τις υποκλοπές, τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η συζήτηση καταντάει μονότονη και το ενδιαφέρον περιορίζεται μόνο στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς των κομμάτων.
Όταν, καμιά φορά, η συζήτηση εμπεριέχει το πραγματικό πρόβλημα της ακρίβειας, αλλά η αντιπολίτευση στερείται σοβαρών προτάσεων και παραμένει στην καραμέλα της μείωσης του ΦΠΑ, τότε οι δημοσκοπικές βελόνες «κολλάνε» και η απορίες είναι διάχυτες στο πολιτικό και δημοσιογραφικό στερέωμα.
Όταν η μόνη τους στοχοθέτηση είναι η κατάρριψη του Μητσοτάκη, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη μέρα, τότε δεν θα πείσουν κανέναν σκεπτόμενο πολίτη να τους ακολουθήσει σε κάποια νέα περιπέτεια.
Ειδικά όταν ο συγκεκριμένος πολιτικός έχει καταφέρει αρκετά στην 7ετία που κυβερνάει, παρ’ όλα τα λάθη, τις αστοχίες και τις καθυστερήσεις που έχουν γίνει. Μπορεί να θέλαμε περισσότερα, πάντα θέλουμε, αλλά αυτό δεν ακυρώνει τα πεπραγμένα.
Όταν, σε πλήρη αντίθεση με όλους τους διεθνείς οργανισμούςπαρουσιάζουν την Ελλάδα
- σαν μία χώρα που καταρρέει,
- σαν μια χώρα που η οικονομία της είναι σε χιλιάδες αδιέξοδα,
- σαν μια χώρα που οι θεσμοί της είναι κουρέλια,
- σαν μια χώρα που η κυβέρνηση είναι καθεστώς και «χούντα»
- σαν μια χώρα που ο λαός της υποφέρει και μόνο που δεν σέρνεται στα πεζοδρόμια τρώγοντας από τα σκουπίδια,
τότε δεν θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη κανενός και εμένα με προβληματίζει το διανοητικό επίπεδο αυτών που επιλέγουν αυτές τις πρακτικές.
Προφανώς και δεν ζούμε σε έναν παράδεισο, και μάλλον και δεν θα ζήσουμε ποτέ σε έναν παράδεισο έτσι όπως τον εννοούν κάποιοι.
Προφανώς η ακρίβεια έχει μειώσει την αγοραστική μας δύναμη, αλλά είναι κάτι που συμβαίνει παγκοσμίως για λόγους αυτονόητους και η αύξηση των εισοδημάτων μας έχει ισοφαρίσει τουλάχιστον εν μέρει αυτό το φαινόμενο.
Προφανώς μια μερίδα του κόσμου περνάει δύσκολα, και λυπάμαι που θα σας το πω αλλά πάντα θα υπάρχει μια τέτοια μερίδα. Το θέμα είναι να είναι όσο πιο μικρή γίνεται και να υποστηρίζεται από το κοινωνικό κράτος, χωρίς να διακυβεύεται η δημοσιονομική σταθερότητα.
Αλλά αυτό που συμβαίνει πραγματικά στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με αυτό που θέλουν να παρουσιάζουν στις πολιτικές αντιπαραθέσεις οι ανεπαρκείς εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης, για προφανή μικροκομματικά οφέλη.
Η δε αντιπολιτευτική πρακτική του «όχι σε όλα» και των υπερβολικών χαρακτηρισμών τύπου «κυβέρνηση εγκληματική οργάνωση», «κυβέρνηση μαφία», «κυβέρνηση δολοφόνοι» κλπ, κλπ, είναι μια αδιέξοδη και ανόητη πρακτική που δεν φέρνει καινούριους ψηφοφόρους, που δεν κερδίζει την εμπιστοσύνη μιας δίκαιης κριτικής, αλλά απλά «τσιμεντώνει» τους παλιούς.
Κάποιος, που δεν θυμάμαι, είπε ότι«οι ύβρεις μειώνουν τις κατηγορίες καιοι υπερβολές εξανεμίζουν τις ενοχές» και πόσο δίκιο είχε.
Και όταν οι μανιώδεις μονίμως επαναλαμβανόμενοι ισχυρισμοί περί «σκανδάλων» δεν συνοδεύονται από καταδίκες τότε μάλλον γυρίζουν μπούμερανγκ προς τους καταγγέλλοντες και ακυρώνουν την όποια αξιοπιστία θα μπορούσαν να έχουν, για τους σκεπτόμενους πολίτες.
Ένα έγκλημα που διαπράττει η σημερινή αντιπολίτευση είναι ότι με την καθημερινή απαξίωση των θεσμών και της Δικαιοσύνης εξυπηρετεί και υποθάλπει την έξαρση της βίας που παρατηρούμε αυξανόμενη σήμερα στην κοινωνία. Ο κάθε ένας που συμμερίζεται αυτήν την κριτική, παίρνει τον νόμο στα χέρια του όταν θεωρεί ότι αδικείται.
Όλα στον βωμό της δημοτικότητας, όλα στον βωμό του πολιτικού ανταγωνισμού χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα.
«Μικρός ο κόσμος μου στα μέτρα μου ασήμαντος, πως να γεννήσει η μιζέρια ένα θαύμα»
είπε ο τραγουδοποιός και εμένα πάντα μου άρεσαν τα υπονοούμενα.
Κώστας Αγγελάκης
aggelakis@pro-visions.eu
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr