«Tο πατριωτικό καθήκον μας καλεί να υπερασπιστούμε τα συλλογικά αγαθά έναντι των ατομικών»

Παρέμβαση στην συζήτηση της Βουλής για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, έκανε η Βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ Μαρία Κυριακοπούλου, η οποία ανέλυσε διεξοδικά τους λόγους για τους οποίους δίνει την θετική της ψήφο. Στην ομιλία της ανέφερε τα ακόλουθα:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

εδώ και  περίπου είκοσι χρόνια με τη δημιουργία της εσωτερικής αγοράς στην Ευρώπη και πάνω από δέκα χρόνια δημιουργίας  κοινού νομίσματος στα Κράτη της  Ευρωζώνης, η Ελλάδα ιδρυτικό μέλος  της δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να προωθεί το μοντέλο της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς» μέσα σ’ ένα πλαίσιο αειφόρου ανάπτυξης και παγκόσμιου ανταγωνισμού.

Είναι, βέβαια, προφανές ότι υπάρχουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες, και ασφαλώς και αγκυλώσεις που το κάθε Κράτος-μέλος ξεχωριστά  κουβαλάει μαζί του.

Τα υπάρχοντα  μάλιστα εργαλεία και ειδικότερα αυτά με τα οποία μας εξόπλισε η  Συνθήκη της Λισσαβώνας είναι ενισχυτικά της στρατηγικής της  κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης και συνοχής.

Αυτά τα γνωρίζουμε όλοι και κανένας δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει.

Η οικονομική κρίση του Δυτικού Κόσμου επηρέασε έντονα την ελληνική οικονομία, λόγω και των εγγενών αδυναμιών της, και οφείλουμε να σπάσουμε  τους δεσμούς με τις παθογένειες  του παρελθόντος.

Ωστόσο  για πρώτη φορά έχουμε ένα μεσοπρόθεσμο πλαίσιο στρατηγικής με κοινούς στόχους συμφωνημένους κατ’ αρχήν με τους Εταίρους. Το πλαίσιο αυτό δεν είναι ούτε άκαμπτο, ούτε εξαφανίζει το συνεχή διάλογο και την παρακολούθηση από την Κυβέρνηση των στόχων του. Στόχων με τους οποίους συμφωνεί και η μείζων Αντιπολίτευση. Μάλιστα, το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την απαρχή, ώστε με νόμο πλέον να προγραμματίζουμε τις δράσεις μας, με ορίζοντα, για παράδειγμα, τριετίας.

Σαφώς, το πλαίσιο αυτού του σχεδίου επιδέχεται επιμέρους κριτική και ενστάσεις στο πεδίο όχι μόνο της φορολογίας, αλλά και των ιδιωτικοποιήσεων. Επιλογές επιβαλλόμενες στη μεταβατική φάση μιας μικρής περιόδου, που χρειαζόμαστε για να μετασχηματίσουμε την κοινωνία, να προσαρμοστούμε στις απαιτήσεις των καιρών και ταυτόχρονα ν’ αποκαταστήσουμε την τρωθείσα αξιοπιστία της χώρας μας σε πολλά επίπεδα. Αλλά κυρίως αυτό των επενδύσεων.

Επιτέλους οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι σ’ ένα Κράτος, ισότιμο μέλος της ΕΕ και του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης, η ανάπτυξη της οικονομίας δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά κρατική υπόθεση αλλά προπάντων αποτέλεσμα συνεργασίας και του ιδιωτικού τομέα με τους επενδυτικούς φορείς μέσα και έξω από την Ελλάδα.

Οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε  ότι το φαινόμενο  όσμωσης της οικονομίας φέρνει πιο κοντά το στενά εθνικό μας συμφέρον με το ευρωπαϊκό. Γι’ αυτό και το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 έχει άμεση σχέση με την ανάγκη αλλαγής του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας μας.

Κυρίες και  κύριοι συνάδελφοι, πρόσφατα ανανεώσαμε την εμπιστοσύνη μας στον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση. Το πράξαμε με γνώμονα την αναγνώριση των τεράστιων προσπαθειών του Πρωθυπουργού, αλλά και των θυσιών του λαού για τη σωτηρία της χώρας. Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική κατάσταση και χρειαζόμαστε έναν νέο τρόπο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας και του Κράτους στο σύνολό του.

Γι’ αυτό και οφείλουμε να στηρίξουμε το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής, που ανοίγει το δρόμο για τις μεγάλες  δομικές αλλαγές. Αλλά παράλληλα να κινητοποιήσουμε το σύνολο του Κράτους και των λειτουργών του.

Να  ελέγξουμε και  να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή, το σπάταλο κράτος, την κακοδιαχείριση, την αδιαφάνεια.

Να απευθυνθούμε στη  συλλογική συνείδηση, στο φιλότιμο των  Ελλήνων, ώστε μέσα από  τη δημιουργική τους συμμετοχή ν’ αγκαλιάσουμε ό, τι ενώνει το λαό  μας-η ελπίδα για  ένα καλύτερο αύριο.

Άλλωστε, μέσα από το παρελθόν μπορούμε να ερμηνεύσουμε και τις κοινωνικές εντάσεις.

Γι’ αυτό και το πατριωτικό καθήκον πάντα  μας καλεί να υπερασπιστούμε τα συλλογικά αγαθά  έναντι των ατομικών. Η ισοπεδωτική αντίληψη για το πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του λαού δείχνει έναν  υφέρποντα φασισμό. Άλλωστε οι αφορισμοί ποτέ δεν συνιστούν πολιτική στάση, είναι μηδενισμός.

Σταθμίζουμε το συμφέρον της πατρίδας μας, προβληματιζόμαστε από τις δικαιολογημένες ενστάσεις, μας πληγώνουν τα μέτρα διότι  χτυπούν το βιοτικό  επίπεδο μεγάλων ομάδων της κοινωνίας, αλλά επιλέγουμε το μη χείρον, διότι αυτό επιβάλλει η δική μας ευθύνη-να σωθεί η πατρίδα για να διασωθεί το ανθρώπινο κεφάλαιο. Με την κοινωνία σύμμαχο μπορούμε να χτυπήσουμε και την κοινωνική αδικία.

Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται να αφυπνιστούν όλες οι δυνάμεις που συνιστούν το Κράτος και τις λειτουργίες του. Χρειαζόμαστε την κοινωνία όχι για να ταυτιστεί με το Κράτος, αλλά για να το υπερβεί. Για να δημιουργήσουμε όλοι νέες σχέσεις.

Να υιοθετήσουμε μια νέα εθνική και ταυτόχρονα ευρωπαϊκή συλλογικότητα, στην οποία οι φορείς της οικονομίας θα συμμετάσχουν στην πολυπόθητη ανάπτυξη της πατρίδας μας, που είναι όρος επιβίωσης.

Παράλληλα η Δημόσια Διοίκηση, τα συνδικάτα, οι φορείς της Αυτοδιοίκησης  οφείλουν να σεβαστούν  την ιδιαζόντως κρίσιμη για την πατρίδα κατάσταση, να δείξουν αλληλεγγύη και να ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας, ώστε να κρατήσουμε  ζωντανή την ελπίδα, διότι αυτή είναι που κρατά όρθια τη Δημοκρατία.

Πρέπει να αλλάξουμε το δρόμο της ανισότητας, της αδιαφάνειας, της αδιαφορίας, της ατομικότητας και να διαμορφώσουμε το πλαίσιο της ισότητας των ευκαιριών, της ουσιαστικής αποκέντρωσης , του στέρεου και δίκαιου κοινωνικού κράτους και κυρίως της εξασφάλισης των μέσων για μια αξιοπρεπή ζωή. Δεν μπορούμε πλέον να εθελοτυφλούμε στις βαθύτερες αιτίες που μας γέννησαν τα προβλήματα. Χρειάζεται να τις αντιμετωπίσουμε για να υπάρξει παρόν και μέλλον.

Αποτιμούμε τις ιστορικές κατακτήσεις, αλλά θέλουμε να προσφέρουμε στους πολίτες τη βεβαιότητα ότι θα ξεφύγουμε από τη μέγγενη της φθοράς και  θα δώσουμε απάντηση στην πρόοδο. Είναι αναγκαία η συμφωνία για τους στόχους, διότι μόνο μέσα από την ανάπτυξη μπορούμε να προσφέρουμε καλύτερη παιδεία, καλύτερο κοινωνικό κράτος και καλύτερη διαβίωση. Όσο δεν υπάρχει ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρχει πλούτος για να καταμεριστεί δίκαια και το χάσμα μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων θα μεγαλώνει.

Αν αληθεύει ότι από το 2010 μεταφέρθηκαν 50 δισεκατομμύρια ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες στο Εξωτερικό, το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να ερευνήσει τη νομιμότητα της προέλευσης των χρημάτων αυτών και τη δυνατότητα επαναπατρισμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα από την ανάπτυξη μπορούμε να προσφέρουμε κοινωνικά αγαθά σε όλους, αλλά και έναν νέο κώδικα αξιοπιστίας και ισότητας ευκαιριών, μέσα από ένα κράτος δημιουργικό και ελκυστικό. Το παρελθόν αποτελεί διδαχή για όλους μας και οφείλουμε να στηρίξουμε το μέλλον σε σύγχρονες βάσεις, που ανοίγουν τους ορίζοντες για όλους, χωρίς διαπλοκές, διαφθορά και αδικίες. Αυτό αποτελεί πράξη ευθύνης και καλώ και όλους τους συναδέλφους να υπερψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής».