Όσα μας απολάλυψε πριν την ραδιοφωνική του εκπομπή
Τον Frontman του "Πατρινού" συγκροτήματος Μadhouse, Αβραάμ Καρτή συναντήσαμε στο στούντιο του ραδιοφωνικού σταθμού "yes". Ευγενικός, χαμογελαστός και ευδιάθετος μας υποδέχθηκε, λίγο πριν βρεθεί στον αέρα της απογευματινής ραδιοφωνικής του εκπομπής.
Στο επίκεντρο της συζήτησης μας, όπως ήταν φυσικό, βρέθηκε η μουσική, οι Μadhouse, η συνεργασία τους με τον Φοίβο αλλά και το ραδιόφωνο.
Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό "yes";
Αυτή η συνεργασία ήρθε τυχαία κι ενώ ήμουν σε επαφή με τον Χρήστο Γιακουμέλο, ιδιοκτήτη του σταθμού, για κάποια χορηγία επικοινωνίας σε κάποια πάρτι που θα κάναμε με τους Madhouse.
Είμαι καθημερινά στον αέρα του Yes, 18:00- 20:00 και στην εκπομπή που κάνω ακούμε ξένη μουσική, ότι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή στην mainstream σκηνή.
Πώς είναι για σένα αυτή η εμπειρία;
Αυτό που ζω είναι διαφορετικό από αυτό που περίμενα. Αρχικά είχα αγχωθεί επειδή δεν ήταν κάτι που είχα κάνει ξανά. Είχα συνηθίσει την έκθεση... αλλά μπροστά σε κόσμο. Το να μη βλέπω ποιος με ακούει, ήταν περίεργο για εμένα. Μετά από κάποια θετικά σχόλια που μου έκαναν άνθρωποι που εμπιστεύομαι, χαλάρωσα αρκετά. Πιστεύω ότι περνάει καλά ο κόσμος μαζί μας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...Πότε ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική;
Ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, ερασιτεχνικά... πηγαίνοντας σε Ωδείο, κάνοντας μαθήματα σολφέζ και φωνητικής, μοντέρνου πιάνου. Στη συνέχεια συναντήθηκα με ανθρώπους που είχαμε κάποια κοινά μουσικά ενδιαφέροντα και είδαμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μαζί.
Όταν τελικά αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά και να ακολουθήσω αυτό το δρόμο η συνύπαρξή, μας έφερε τη δημιουργία των Madhouse. Το συγκρότημα είναι ενεργό δισκογραφικά από το 2014 και μετά. Έχουμε ζήσει μια όμορφη διαδρομή που φυσικά είχε και δυσκολίες, όπως η αποχώρηση του Πλούταρχου Γαϊτανάρου που πλέον ζει στο Κατάρ λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Παραμένει όμως κι από κει που είναι... ο "main" συνθέτης μου.
Πώς λειτουργήσατε σαν συγκρότημα;
Είδαμε ότι το γνωστό στυλ των συγκροτημάτων που τραγουδούν ζωντανά σε playback μουσική δεν..."τραβάει" το ελληνικό κοινό (κι ας ήταν μόδα κάποια στιγμή με τους vegas, Otherview κλπ) κι αποφασίσαμε να βάλουμε στα live μας, όργανα.
Η πρώτη εμφάνιση σας επί σκηνής...
Η πρώτη μας ζωντανή εμφάνιση έγινε τα Χριστούγεννα, στην φωταγώγηση του δέντρου της πλατείας Γεωργίου. Στη συνέχεια από τρεις, γίναμε… έξι.
Πώς κάνατε το δισκογραφικό σας ντεμπούτο;
Δισκογραφικά ξεκινήσαμε σε συνεργασία με τον Μίλτο Καρατζά, την Cobalt Music και την Final touch. Κάναμε ένα τραγούδι με τίτλο «Μία ζωή» και από εκεί και πέρα πήγαμε στην εταιρεία Spicy του Φοίβου. Είχαμε μια πολύ καλή συνεργασία αν και πέσαμε σε πολύ κακές συνθήκες (δημοψήφισμα κλπ.).
Παρόλα αυτά το τραγούδι πήγε αρκετά καλά. Μετά κάναμε ένα διάλειμμα. Έχουμε γράψει πάρα πολλά τραγούδια και σχεδόν ετοιμάζουμε album. Σε λίγο καιρό Θα κυκλοφορήσει το "Σενάριο καρμικό» και πάλι από την Spicy.
Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Φοίβο;
Η συνεργασία με τον Φοίβο ήταν τρομερή επιβεβαίωση για ένα νέο συγκρότημα που δε τo ξέρει κανένας. Tου είχαμε στείλει το τραγούδι μας, χωρίς να τον γνωρίζουμε προσωπικά, και με πήρε κάποια στιγμή τηλέφωνο.
Εκεί που ήμασταν απογοητευμένοι επειδή είχαμε στείλει το τραγούδι αρκετές μέρες και δεν είχαμε κάποιο νέο, ένα πρωί που κοιμόμουν...με παίρνει και μου λέει … «καλημέρα, ο Φοίβος είμαι». Του απαντάω «Ποιος Φοίβος;», και μου ξανά λέει: «Ο Φοίβος».
Είπε ότι του άρεσε το τραγούδι και ότι θα ήθελε να συνεργαστούμε με την εταιρεία του, κι έτσι έγινε. Ήταν η καλύτερη στιγμή μας.
Τι χρειάζεται ένα συγκρότημα, σαν το δικό σας, για να πετύχει;
Τύχη. Μεγάλη τύχη και πείσμα. Συνεργασίες με ανθρώπους που το πιστεύουν πραγματικά.
Τι ρόλο παίζει το γεγονός ότι είστε ένα συγκρότημα που δε «γεννήθηκε» στην Αθήνα;
Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Για παράδειγμα, έχουμε αρνηθεί αρκετές προτάσεις για τηλεόραση επειδή δεν μπορούμε να συγχρονιστούμε όλοι και να πάμε... λόγω συγκυριών.
Τι μπορεί να έχετε ζηλέψει περισσότερο από άλλα συγκροτήματα;
Ίσως κάποιες συνεργασίες και επιτυχίες τους. Με την έννοια του πιο σωστού προγραμματισμού. Την έμπνευση δε μπορώ να πω ότι τη ζηλεύουμε γιατί θεωρώ ότι την διαθέτουμε σαν ομάδα. Άρα αν ζηλεύουμε κάτι, είναι οι συγκυρίες τους.
Υπάρχουν Πατρινοί καλλιτέχνες που εκτιμάτε;
Εκτιμώ πολύ την Γιούλη Ασημακοπούλου με την οποία μας συνδέει και μια φιλία ετών. Η Γιούλη ξεκίνησε πρώτη να ασχολείται με την μουσική… όταν το έκανα κι εγώ συναντήθηκαν οι δρόμοι μας μουσικά, έχουμε κάνει lives μαζί. Επίσης εκτιμώ πολύ τους Alcatrash.
"Αγιάζουν" οι καλλιτέχνες στον τόπο τους;
Όχι. Είναι ένα γενικό φαινόμενο που παρατηρώ. Έχω δει ότι πρέπει να περάσεις από «σαράντα κύματα» εκτός της πόλης σου και κάποια στιγμή να σε δεχτεί κι αυτή. Βρίσκεις εμπόδια επειδή κάθονται «σε καρέκλες» λάθος άνθρωποι. Αυτό έχει να κάνει με επιχειρηματίες, ραδιόφωνα… ακόμα και με τον Δήμο.
Θεωρώ ότι η Πάτρα είναι ένας καλλιτεχνικός τόπος ο οποίος διαθέτει πολλά μέρη στα οποία θα μπορούσαν να γίνουν Φεστιβάλ, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις. Θα μπορούσε ο Δήμος να στήσει κάποια πράγματα για νέους καλλιτέχνες.
Υπάρχει σε αυτή την πόλη ταλέντο, πίστη και πείσμα που μπορούν να την πάνε.. ακόμα «πίο πέρα». Πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί.
*Οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Χριστοδουλόπουλου.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr