Το μαρτύριο του να μυρίζει ο διπλανός σου
Τετάρτη 10 Μαΐου 2017, ώρα 7 το απόγευμα, έχω σπεύσει από νωρίς να παρακολουθήσω τις ομιλίες των Διονύση Σιμόπουλου και Θεοδόση Τάσιου στο θέατρο act. Η αίθουσα κατάμεστη. Κάθομαι ανάμεσα σε έναν κύριο και μια κοπέλα.
Και τότε αρχίζει το μαρτύριό μου… Ο κύριος, περιποιημένος, κατά τα λοιπά, μυρίζει. Μυρίζει έντονα. Είναι εμφανές ότι έχει να κάνει μπάνιο μέρες. Αναγκάζομαι να παρακολουθήσω με δυσκολία την πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του Διονύση Σιμόπουλου. Στο διάλλειμα, φεύγω. Την ομιλία Τάσιου δεν την παρακολούθησα. Το μαρτύριο του να βρίσκεσαι σε κλειστό χώρο δίπλα σε …τέτοια μυρωδιά δεν μπορούσε να γίνει άλλο ανεκτό.
Ο συγκεκριμένος κύριος, πάντως, απόλαυσε κανονικά την εκδήλωση μέχρι τέλους, μάλιστα εκτός από την …μυρωδιά είχε κάνει ήδη κατάληψη και στη μισή δική μου θέση για να κάθεται πιο άνετα. Γιατί η απλυσιά τελικά είναι αγένεια και ο αγενής, είναι αγενής σε όλα.
Και τότε θυμήθηκα μια γνωστή καθηγήτρια χορού που όταν επέλεγε μαθητές για να τους δείξει τα βήματα, έδιωχνε τους …άπλυτους με την εξής ατάκα: «Δεν μπορώ να δείξω τα βήματα με εσένα, μυρίζεις».
Και ίσως να είχε δίκιο τελικά που τους προσέβαλε, γιατί το να μην πλένεσαι δεν είναι ατομικό σου δικαίωμα όταν έρχεσαι σε επαφή με κόσμο, πόσο μάλλον σε κλειστό χώρο. Είναι προσβολή και έλλειψη σεβασμού προς τον διπλανό σου. Ακόμα κι αν εσένα δεν σε απασχολεί η προσωπική σου υγιεινή, υποχρεούσαι να σκεφτείς τον άλλο.
Ν.ΝΤ.Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr