Πριν από περίπου 160 χρόνια… η ιστορία επαναλαμβάνεται

Το 1860, ο υπουργός Οικονομικών Αλέξανδρος Κουμουνδούρος, έκανε συναντήσεις επί συναντήσεων με τους ανθρώπους των δανειστών που είχαν έρθει στην Ελλάδα, για να κανονίσουν το ζήτημα των παλιών δανείων. Στο τέλος συμφωνήθηκε να πληρώνει η χώρα κάθε χρόνο στους δανειστές τοκοχρεολύσιο 900 χιλιάδες φράγκα. Πόσο πολύ μεγάλο και βαρύ για τις πλάτες του φτωχού λαού (καλή ώρα)! Σε αντίθετη περίπτωση η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε για μια ακόμα φορά. Η συμφωνία υπογράφηκε αλλά ο υπουργός παραιτήθηκε στις 21 Ιουνίου 1860.

Καινούριος υπουργός Οικονομικών διορίστηκε ο Ευστάθιος Σίμος. Ο Βασιλιάς Όθων, που ήθελε ν’  αποφύγει την πληρωμή, κάλεσε τον καινούριο υπουργό να τον συμβουλευτεί:

-«Δεν υπάρχει τρόπος αποφυγής, αφού η υπογραφή της Υ.Μ. εδόθη˙ πάσα απόπειρα αθετήσεως και αποτέλεσμα δεν θα φέρη και την υπόληψιν μας καιρίως θα βλάψη», του είπε ο υπουργός των Οικονομικών.

Δεν πέρασαν λίγες μέρες και ο πρεσβευτής της Ελλάδας στο Λονδίνο, Σπυρίδων Τρικούπης, έγραψε μυστικά στον Όθωνα και του πρότεινε να αρνηθεί την πληρωμή αυτών που είχε υπογράψει. Ο Βασιλιάς κάλεσε εκ νέου στο παλάτι τον Σίμο, του έδειξε το γράμμα του πρεσβευτή και με τη συζήτηση προσπαθούσε να τον πείσει:

« ― Φρονώ ότι ορθόν είναι να δοκιμάσωμεν! είπε στο τέλος ο Όθων».

Τότε ο υπουργός Οικονομικών του αντιγύρισε:

« ― Μεγαλειότατε, ο ικανώτατος πρέσβυς που Σας έγραψε το γράμμα αυτό, ελπίζω ότι θα έχη ίσην ικανότητα να πείση και την Μεγάλην Δύναμιν, εις την οποίαν είναι διαπιστευμένος, να παραδεχθή την αθέτησιν των υποχρεώσεών μας. Τότε δεν θα μένη άλλο τίποτε παρά να ευρεθή και ένα καλός υπουργός, ο οποίος να αναλάβη την ευθύνην. Ο υπουργός όμως αυτός λυπούμαι ότι δεν θα είμαι εγώ…»

Ύστερα απ’  αυτό πείστηκε ο Βασιλιάς ότι η Ελλάδα έπρεπε να πληρώσει, γιατί αλλιώς θα χρεοκοπούσε. Για την ιστορία, ο Ευστάθιος Σίμος παρέμεινε στο υπουργείο του μέχρι τις 26 Μαΐου 1862.