Άγγελος Τσιγκρής: «Σε συνθήκες ακραίας φτώχειας ένα στα τρία παιδιά στην Ελλάδα!»

Με αφορμή  την έκθεση της UNICEF για την κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα, ο Αχαιός δικηγόρος και καθηγητής της Εγκληματολογίας (πρώην γενικοβς γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης) Άγγελος Τσιγκρής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Επιδεινώνεται χρόνο με τον χρόνο η ζωή των ανηλίκων στην Ελλάδα, εξαιτίας της μείωσης των κοινωνικών παροχών, της ανεργίας των νέων, της οικονομικής ανέχειας και της ελλιπούς πρόσβασης σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF «H κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα - Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στα παιδιά», που συντάχθηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Συγκριτικά με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός των παιδιών στην Ελλάδα μειώθηκε περισσότερο (-9%) από τον συνολικό (-1,1%).

Όπως φαίνεται από τα στοιχεία της έκθεσης της UNICEF, στην Ελλάδα τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχονται σε 686.000 ή στο 35,4%, με πιο ευάλωτα τα μονογονεϊκά (74,7%) και τα τρίτεκνα/πολύτεκνα (43,7%) νοικοκυριά.

Τα παιδιά που ζουν σε νοικοκυριά που κανένας ενήλικος δεν εργάζεται ανέρχονταν σε 292.000 ή στο 13,2%, έχοντας αυξηθεί κατά 204.000 από το 2008.

Ο κίνδυνος φτώχειας στους αλλοδαπούς φθάνει το 43,7%, ενώ στα παιδιά αυτών βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα, ξεπερνώντας το 53,1%.

Οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών έχουν χειροτερέψει, καθώς το 74,1% των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά και το 29,5% των μη φτωχών, δήλωναν αδυναμία πληρωμής εκτάκτων αλλά και καθημερινών δαπανών.

Επίσης, η έκθεση καταγράφει δυσκολίες σε εξοφλήσεις πάγιων λογαριασμών, δανείων, αλλά και οικονομική δυσπραγία για διατροφή που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη μέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά.

Οι παροχές κοινωνικής προστασίας μειώθηκαν κατά 4,9%. Εκτιμάται ότι σημαντικός αριθμός παιδιών στην Ελλάδα δεν έχει ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη λόγω απώλειας ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γονιών τους.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, ενώ τα ποσοστά εγγραφής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι πολύ υψηλά στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα στην προσχολική εκπαίδευση παραμένουν χαμηλά. Η συμμετοχή των παιδιών σε υπηρεσίες επίσημης βρεφονηπιακής φροντίδας είναι σταθερά μικρότερη σε σχέση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στο γεγονός ότι οι υφιστάμενες δομές (κυρίως δημοτικές) δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών.

Μια ακόμα παράμετρος της οικονομικής κρίσης εντοπίζεται στην παράταση της παιδικής ηλικίας. Τα υψηλά ποσοστά φτώχειας (32,3%) και ανεργίας των ηλικιακών ομάδων 16-24 και 15-24 ετών αντίστοιχα, σε συνδυασμό με την εκτόξευση του ποσοστού των ατόμων αντίστοιχων ηλικιακών ομάδων που δεν εργάζονται και ταυτόχρονα δε συμμετέχουν σε κάποιας μορφής εκπαίδευση και κατάρτιση, οδηγούν στην έντονη οικονομική εξάρτηση από τους γονείς τους με αποτέλεσμα να παρατείνουν τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

Ενδεικτικό στοιχείο αποτελεί το υψηλό ποσοστό (73,3%) των νέων 20 έως 29 ετών που διαμένει με τους γονείς του και η μέση ηλικία εγκατάλειψης της γονεϊκής στέγης (29,1 έτη).

Η Πολιτεία οφείλει να κάνει το χρέος της και να επωμιστεί την ευθύνη που της αναλογεί, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα δίχτυ προστασίας για αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη… και είναι πολλοί.!»._