Σοκαριστική περφόρμανς από τον Πατρινό Γιώργο Παπαδημητρακόπουλο – Ζήτησε από τους θεατές να τον πονέσουν και το έκαναν

Ο Πατρινός Γιώργος Παπαδημητρακόπουλος ζήτησε από τους θεατές της περφόρμανς «Άφιξη» να του προκαλέσουν πόνο και αυτοί ανταποκρίθηκαν!!! Μαστίγια, νυστέρια, αλυσίδες ήταν κάποια από τα αντικείμενα που δοκίμασαν έξι από τους συμμετέχοντες στο κορμί του Γιώργου Παπαδημητρακόπουλου, σε ένα σοκαριστικό θέαμα που παρουσιάστηκε στο θέατρο του Νέου Κόσμου.

Ο ίδιος στεκόταν ημίγυμνος μπροστά στους θεατές και οι τολμηροί έξι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του τον μαστίγωσαν μέχρι που δημιουργήθηκαν πληγές στο δέρμα του, επιχείρησαν να τον πνίξουν με αλυσίδα, χάραξαν με νυστέρι πάνω από την καρδιά του ένα σταυρό.

Το εγχείρημα προκάλεσε το ενδιαφέρον και του διευθυντή του lifo.gr ο οποίος μίλησε με τον Γιώργο Παπαδημητρακόπουλο αναρωτηθείς αρχικά εάν είναι μαζοχιστής: «Δεν αγαπώ τον πόνο, όμως είναι ο μόνος τρόπος να οδηγηθείς στην απόλυτη πνευματική ανακούφιση. Οι συμμετέχοντες δημιούργησαν ένα ζωντανό έργο τέχνης. To σώμα μου!» Και εξιστορεί: «Για περισσότερους από 8 μήνες κατέγραψα τον κόσμο των μεταναστών τόσο στην Πάτρα όσο και στην Αθήνα. Ήρθα σε επαφή μαζί τους, προσπάθησα να τους ενημερώσω για τον σκοπό μου και τον τελικό μου στόχο και με δέχτηκαν (τουλάχιστον το 90%, υπήρξε και ένα μικρό κομμάτι το οποίο δεν ήθελε και δεν με εμπιστεύτηκε). Βρέθηκα στα παραπήγματα τους, έζησα την καθημερινότητα τους, περπάτησα μαζί τους, αποπειράθηκα και εγώ να κρυφτώ σε μία νταλίκα μαζί τους για το μεγάλο ταξίδι προς την Ευρώπη - Ιταλία, Γερμανία (πόσο τρομερό και επικίνδυνο), με κυνήγησαν όπως και αυτούς στον δρόμο, μας πέταξαν πέτρες και μας έβρισαν με χυδαίους χαρακτηρισμούς, αισθάνθηκα τον πόνο τους, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή και πόσο μόνοι είναι σε αυτό το ταξίδι που κάνουν. Μάλιστα για αρκετές βδομάδες είχα από τις πέτρες που με πέτυχαν σημάδια στο κεφάλι. Είδα όμως και άλλα πράγματα τα οποία δεν θα τα πω αλλά τα μετέφερα συμβολικά στην περφόρμανς μου. Θα τα κρατήσω για πάντα μέσα μου. Μέχρι που θα έφθαναν; Δεν θέλω να το σκέφτομαι! Ενιωσα σαν τους καταδικασμένους που η γκιλοτίνα τους περίμενε για να τους κόψει το κεφάλι. — Οπότε η εμπειρία του κάθε είδους πόνου που νιώθουν οι μετανάστες οδήγησε στην Άφιξη... Η Άφιξη για μένα είναι μία εικαστική παρέμβαση. Πήρα τα ανθρώπινα κορμιά των περφόρμανς μου (και το δικό μου) τα τοποθέτησα ιεροτελεστικά και συμβολικά και κατά έναν τρόπο ζωγράφισα live μπροστά στους συμμετέχοντες. Θέλησα (και πιστεύω ότι σε έναν βαθμό τα κατάφερα) να δημιουργήσω για περίπου μία ώρα έναν άλλον κόσμο, όπου όλα είναι πιθανά, είμαστε ελεύθεροι να πράξουμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ χωρίς να φοβόμαστε τι θα πει ο δίπλα και χωρίς καμία συνέπεια. Σκοπός μου είναι οι συμμετέχοντες (δεν θέλω κοινό, αλλά ενεργούς ανθρώπους που θα γίνουν κομμάτι της περφόρμανς) να ελευθερώσουν ΤΟ μυαλό τους! Οι συμμετέχοντες είχαν ανάγκη να είναι μέρος της συνολικής εμπειρίας. Με αυτόν τον τρόπο οδηγήθηκαν στην προσωπική τους εξιλέωση».