Ο μέγας πρωταγωνιστής του θεάτρου και κινηματογράφου Πίτερ Ο' Τουλ έσβησε στα 81 του -Δείτε για ποιές ταινίες προτάθηκε χωρίς νίκη 8 φορές για Όσκαρ

Στα πρωτοσέλιδα του Αγγλικού Τύπου αλλά και του Διεθνούς είναι σήμερα 16 Δεκεμβρίου 2013 βασική είδηση αυτή του θανάτου χθες σε ηλικία 81 ετών του εκλεκτού Ιρλανδικής καταγωγής ηθοποιού και κινηματογραφικού θρύλου Πίτερ Ο' Τουλ που είχε γεννηθεί στις 2 Αυγούστου 1932.

Ο πρασινομάτης πρωταγωνιστής θα μείνει στην κινηματογραφική ιστορία ως ένας χαρισματικός, γοητευτικός, ευγενής στην όψη ηθοποιός, ο οποίος έγινε διάσημος και σταρ πρώτου μεγάθους όταν το 1962 ερμήνευσε τον ρόλο του αντισυνταγματάρχη Τόμας Έντουαρντ Λόρενς (T. E. Lawrence) στην επική υπερπαραγωγή του Ντέιβιντ Λιν «Λώρενς της Αραβίας», μία ταινία που κέρδισε 7 Όσκαρ ανάμεσα τους και καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας και θεωρείται από τους κριτικούς και το κοινό ένα αξεπέραστο αριστούργημα.

Λέγεται ότι τον περίφημο αυτό ρόλο είχε απορρίψει ο Άλμπερτ Φίνει ενώ ο περιζήτητος σταρ Μάρλον Μπράντο δεν ήταν διαθέσιμος. Έτσι ο κατά βάση θεατρικός ως τότε ηθοποιός Πίτερ Ο’ Τουλ (είχε προλάβει τέσσερα χρόνια πριν να θριαμβεύσει ως Άμλετ με Οφηλία την Ρόζμαρι Χάρις στο Bristol Old Vic) μεταβλήθηκε σε σούπερ σταρ με πολλές επιτυχίες μέσα στην δεκαετία του ’60. Η ερμηνεία του αξιολογήθηκε ως η κορυφαία μεταξύ των 100 μεγαλύτερων ερμηνειών όλων των εποχών από το Αμερικανικό περιοδικό Premiere.

Για τον "Λώρενς της Αραβίας" ο ‘Ο Τουλ κέρδισε την 1η από τις 8 συνολικά υποψηφιότητες της καριέρας του για το Όσκαρ Α' Ανδρικού ρόλου που δυστυχώς έμειναν «άκαρπες» και άσφαιρες. Όπως αποδεικνύεται και εκτιμάται από πολλούς, θα έπρεπε να είχε κερδίσει για τον «Λώρενς της Αραβίας».

Στην πολύχρονη καριέρα του πάντως τιμήθηκε με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων 4 Χρυσές Σφαίρες, ένα Βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ένα τηλεοπτικό Βραβείο Έμμυ καθώς και ένα Τιμητικό Βραβείο Όσκαρ το 2003 για το συνολικό του έργο, το οποίο είχε παραλάβει συγκινημένος μέσα σε αποθεωτική ατμόσφαιρα από τα χέρια της Μέριλ Στριπ.

Πάντως το γεγονός ότι προτάθηκε οκτώ φορές για Όσκαρ ερμηνείας και δεν κατάφερε ποτέ να το κερδίσει, αποτελεί ένα μοναδικό αρνητικό ρεκόρ. Μεταξύ των αβράβευτων είναι και ο αείμνηστος Ρίτσαρντ Μπάρτον ωστόσο αυτός είχε προταθεί 7 φορές χωρίς αποτέλεσμα.

Η τελευταία φορά που ο μέγας Ο’ Τουλ προτάθηκε για το χρυσό αγαλματίδιο ήταν για την ταινία «Venus» του Ρότζερ Μισέλ στην απονομή του Φεβρουαρίου του 2007 όπου υποδυόμενος έναν καρκινοπαθή αν και κατάφερε να εκτιμηθεί και να είναι υποψήφιος από τα μέλη της Ακαδημίας,τελικά έχασε από τον Φόρεστ Γουιτάκερ για τον «Τελευταίο Βασιλιά της Σκωτίας».

Οι άλλες υποψηφιότητες του εκλιπόντος ηθοποιού που είχε κερδίσει στα Oscar, ήταν το 1982 για το «My Favorite Year» του Ρίτσαρντ Μπέντζαμιν, το 1981 για το «The Stunt Man» του Ρίτσαρντ Ρας, το 1973 για το «The Ruling Class» του Πίτερ Μέντακ στο ρόλο του γιου ενός μέλους της Βουλής των Λόρδων που πιστεύει ότι είναι ο Ιησούς, το 1970 για το «Goodbye, Mr. Chips – Αντίο Κύριε Τσιπς» του Χέρμπερτ Ρος, έναν από τους ωραιότερους ρόλους του, το 1969 για το ιστορικό δράμα «The Lion in Winter – Το Λιοντάρι του Χειμώνα» του Άντονι Χάρβει όπου συμπρωταγωνίστησε με την σπουδαία Κάθριν Χέμπορν, η οποία επίσης προτάθηκε για Όσκαρ και μάλιστα κέρδισε, ενσαρκώνοντας το ρόλο του βασιλιά Ερρίκου του II, το 1965 για το «Becket» του Πίτερ Γκλένβιλ και όπως προείπαμε η 1^η του ήταν στην απονομή του 1963 για το «Lawrence of Arabia».

Στον κινηματογράφο ο Ο’ Τουλ συμπρωταγωνίστησε με πολλές ωραίες γυναίκες σταρ της εποχής του, ανάμεσα τους η Ρόμι Σνάιντερ, η Ούρσουλα Άντρες, η Σοφία Λόρεν, η Κάθριν Χέμπορν, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και η Όντρει Χέμπορν στην εμπορική επιτυχία «How to steal a million» το 1966 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ ενώ το 2004 στην πολύκροτη «Τροία» υποδύθηκε μοναδικά δίνοντας μία στιβαρή ερμηνεία, τον Βασιλιά Πρίαμο της Τροίας.

Δεν έλειψαν οι μεγάλες αποτυχίες από την καριέρα του και την προσωπική του ζωή. Για παράδειγμα έπαιξε τον Μάκμπεθ με κακή υποδοχή από τους κριτικούς ενώ το πρόβλημα του αλκοολισμού του είχε δημιουργήσει προβλήματα στις προσωπικές του σχέσεις.

Ωστόσο ο Ο’ Τουλ "επέζησε" των δυσκολιών, όπως έγραψαν αρκετοί και ήταν ένας χαρισματικός, μαγνητικός ηθοποιός της μεγάλης παράδοσης του Ευρωπαικού θεάτρου. Κρίμα που η Ακαδημία των Όσκαρ δεν μπόρεσε να τον τιμήσει με ένα κανονικό Όσκαρ ερμηνείας ενώ πλάνα της καριέρας του θα συμπεριληφθούν σίγουρα στο «in memoriam – εις μνήμη» αφιέρωμα που θα γίνει για όσους έφυγαν από τη ζωή το 2013, στην απονομή των βραβείων στις 2 Μαρτίου 2014.

Να μην παραλείψουμε τέλος την ερμηνεία του και στον «Τελευταίο Αυτοκράτορα» του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι που τον ξαναέφερε δυναμικά στην πρώτη γραμμή στα τέλη του '80. Είχε ενσαρκώσει στην πολυβραβευμένη αυτήν ταινία τον παιδαγωγό του νεαρού αυτοκράτορα Που Γί της Κίνας.

Eπιμέλεια - ΤΑΚΗΣ Γ. ΜΑΡΤΑΤΟΣ