Πόλεμος Ερασιτεχνικής - ΠΑΕ Παναχαϊκής

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω στον ημερήσιο τύπο της Πάτρας την έντονη αντιπαράθεση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ της ΠΑΕ Παναχαική και της ερασιτεχνικής Παναχαικής. Αδυνατώ να κατανοήσω πως πριν λίγο καιρό υπήρξε συμφωνία ώστε η ποδοσφαιρική ομάδα να γυρίσει στην φυσιολογική της έδρα (γήπεδο Αγυιάς) και η ερασιτεχνική να έχει επιτέλους κάποια έσοδα ώστε να λειτουργεί απρόσκοπτα. Ξαφνικά ξέσπασε πόλεμος με εκατέρωθεν ανακοινώσεις-συνεντεύξεις με θέμα τη σύμβαση Π.Γ.Ε.-ΛΑΜΚΟ.

Η σύμβαση αυτή δεν έχει διαβαστεί από κανέναν εκτός από 2-3 μέλη του Δ.Σ. Οι υπόλοιποι σύμβουλοι, όπως οι ίδιοι έχουν παραδεχθεί δεν την έχουν δει ποτέ και προφανώς κανένα μέλος της Π.Γ.Ε. δεν έχει γνώση του φακέλου της σύμβασης. Κατά παράδοξο τρόπο λοιπόν (αφού η πλειοψηφία των μελών της ερασιτεχνικής δεν έχει ακόμα καμία σαφή εικόνα για τη σύμβαση) η Π.Γ.Ε. πιέζει την δημοτική αρχή για τον συντελεστή δόμησης διότι όπως έχει δηλώσει το Δ.Σ. της Π.Γ.Ε., χωρίς συντελεστή δόμησης η σύμβαση δεν έχει καμία αξία και ακυρώνεται εκ των πραγμάτων. Αν και αυτό είναι αμφίβολο διότι η σύμβαση υπεγράφη χωρίς να έχει γίνει έλεγχος από εξειδικευμένο νομικό γραφείο (απαιτείται χρόνος τουλάχιστον 4-5 μηνών και ασφαλώς κοστίζει).

Από την άλλη πλευρά η ΠΑΕ υποστηρίζει δια του προέδρου της, Κυρίου Αλέξη Κούγια, ότι η σύμβαση είναι παράνομη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να υλοποιηθεί εκφράζοντας την αντίθεση της ΠΑΕ στο σχέδιο της σύμβασης. Τονίζει επίσης ότι η συγκεκριμένη εταιρεία (ΛΑΜΚΟ) δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει την σύμβαση αφού έχει μπεί στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Κρίνω ότι όλα αυτά μόνο κακό μπορούν να κάνουν και στις δύο πλευρές. Εξάλλου μην ξεχνάτε τα γεγονότα της ερασιτεχνικής ΑΕΚ με την ΠΑΕ. Επίσης σκεφτείτε τις προσφυγές που μπορούν να καταθέσουν κάτοικοι της περιοχής στο συμβούλιο της επικρατείας και τις καθυστερήσεις (5-7 χρόνια) μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης (γήπεδο Παναθηναικού).

Αναρωτιόμαστε λοιπόν μήπως είναι καλύτερα να μην δοθεί συντελεστής δόμησης και αντ’αυτού η Π.Γ.Ε. να παραχωρήσει στον δήμο το γήπεδο (30 στρέμματα) με τους περιβάλλοντες χώρους για τη δημιουργία πρασίνου (πάρκο, πλατεία, αθλητικοί χώροι, παιδικές χαρές κλπ) που τόσο έχει ανάγκη η περιοχή και γενικότερα η Πάτρα. Ως αντάλλαγμα βέβαια της παραχώρησης αυτής ο δήμος και σύσσωμη η Πάτρα να απαιτήσει από το κράτος την ανταλλαγή με μια έκταση 100 στρεμμάτων ιδιοκτησίας της κτηματικής εταιρείας του δημοσίου στις παρυφές της πόλης, πλησίον της περιμετρικής, και να χρηματοδοτήσει (12-15 εκατομμύρια ευρώ) την κατασκευή ενός σύγχρονου σταδίου προδιαγραφών UEFA με βοηθητικούς χώρους όπως πάρκινγκ, καταστήματα, μπουτίκ, γραφεία ερασιτεχνικής, ξενώνες κτλ. Φυσικά, θέμα λόγω απόστασης κατά την γνώμη μου δεν τίθεται. Οι περισσότεροι φίλαθλοι άλλωστε πηγαίνουν στο γήπεδο με το αυτοκίνητο. Ας σκεφτούν λοιπόν οι εμπλεκόμενοι την πρόταση αυτή, και όλοι όσοι αγαπάνε την Παναχαική ας θυμηθούν την σοφή απόφαση που είχαν πάρει οι ιθύνοντες της Π.Γ.Ε. το 1934, όταν πούλησαν το οικόπεδο στην Γ. Ολυμπίου και αγόρασαν την έκταση που σήμερα βρίσκεται το γήπεδο της Παναχαικής.

Το ότι το γήπεδο της Παναχαικης εχει ιστορική σημασία θεωρείται δεδομένο. Σκεφτείτε μόνο τα πλεονεκτήματα που θα αποκομίσει η ομάδα και η πόλη μας από την ανέγερση ενός τέτοιου σύγχρονου γηπέδου τόσο μακροπρόθεσμα όσο και βραχυπρόθεσμα. Άλλωστε μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδος όπως ο Παναθηναικός δρομολογεί τις εξελίξεις για την δημιουργία ενός νέου γηπέδου στην περιοχή του Βοτανικού. Γενικά, θεωρείται δεδομένο ότι όταν μια κατάσταση έχει φτάσει σε δυσχερέστατο σημείο (Γ Εθνική) μια αλλαγή μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια. Συγκεκριμένα μια τέτοια αλλαγή μπορεί να δώσει κίνητρα και στόχους. Ένα άλλο πλεονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι η πρόταση αυτή είναι άμεσα υλοποιήσιμη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη πρόταση.

Ας σκεφθούμε λοιπόν όλοι σαν Πατρινοί και σαν φίλαθλοι. Ας σκεφτούν όμως ο δήμος, ο νομάρχης, τα επιμελητήρια και οι άλλοι τοπικοί φορείς την πρόταση αυτή, η οποία πιστεύω ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Παναχαικης, γιατι η Παναχαική είναι η Πάτρα.