Τι σημαίνει για την Ελλάδα η εκλογή Πιερρακάκη στο Eurogroup

Η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup φέρει πολλαπλούς συμβολισμούς για τη θέση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, ενώ υπογραμμίζει και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα.

Το κεντρικό μήνυμα, προφανώς, έχει να κάνει με ολική επιστροφή της χώρας, στην “πρώτη ταχύτητα” της Ένωσης, μετά την έντονη αμφισβήτηση των χρόνων των μνημονίων αλλά και την εργώδη προσπάθεια, από το 2015 και μετά, για εμπέδωση δημοσιονομικής ισορροπίας αλλά και προώθησης μεταρρυθμίσεων στην οικονομίας της.

Έτσι, λοιπόν, η Ελλάδα που ήταν από τα πρώτα κράτη με Συμφωνία Σύνδεσης και Σταθεροποίησης με την τότε ΕΟΚ από το 1960, αλλά που λόγω της Χούντας, βρέθηκε “εκτός” ευρωπαϊκών εξελίξεων, για να επανέλθει με την ιστορική στιγμή του Ζαππείου του 1980, και πάλι πρωταγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό πείραμα ευρισκόμενη στο τιμόνι ενός από τους πλέον βασικούς θεσμούς της.

 
Το προβάδισμα Πιερρακάκη έγινε φανερό από την προκαταρκτική ψηφοφορία, ενώ είχε προηγηθεί και η ανοιχτή στήριξη του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών στον Έλληνα υποψήφιο.

O συνυποψήφιός του, Βέλγος Υπουργός Οικονομικών φαίνεται ότι «πλήρωσε» την άρνηση της χώρας του να στηρίξει το προτεινόμενο δάνειο επανορθώσεων στην Ουκρανία, βασισμένο στα ρωσικά παγωμένα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται κυρίως στο Βέλγιο.

 
Τι δήλωσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης
«Νιώθω τιμή που με επέλεξαν οι συνάδελφοί μου», ανέφερε ο υπουργός, υπογραμμίζοντας ότι κύρια επιδίωξή του καθ’ όλη τη διαδικασία ήταν η ενότητα του Eurogroup και η διατήρηση μιας κοινής ευρωπαϊκής πορείας στα ζητήματα οικονομικής πολιτικής.

 
«Θέλω να πω λίγα λόγια για τη χώρα μου, την Ελλάδα, και τους ανθρώπους της. Ήταν πριν από 10 χρόνια που το debate στις Βρυξέλλες ήταν το αν η Ελλάδα θα είναι εντός ή εκτός του ευρώ. Και η Ελλάδα άντεξε. Κι αυτό είναι μία δήλωση για πολλά πράγματα. Είναι μία δήλωση που δείχνει τη συλλογική δύναμη των ανθρώπων. Είναι μία δήλωση που δείχνει την αλληλεγγύη της Ευρώπης και της βοήθειας στις πιο δύσκολες στιγμές», σημείωσε με έμφαση.

 
Υπογράμμισε την ανάγκη για ενότητα και κοινούς στόχους, με σεβασμό στις κεντρικές αξίες της ΕΕ και έκανε αναφορά σε «μαθήματα» που σκέφτηκε πιο έντονα τις τελευταίες εβδομάδες: «Οι παλιοί διαχωρισμοί, βορράς- νότος, ανατολή- δύση, φαίνεται να έχουν υποχωρήσει, καθώς οι προκλήσεις είναι περίπου οι ίδιες: αμυντικές, μετά την εισβολή της Ρωσίας, τεχνολογικές, μακροοικονομικές ανισορροπίες. Οι πολιτικές θα πρέπει να είναι επίσης κοινές», δήλωσε.

«Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, αλλά η στρατηγική μας πρέπει να είναι περισσότερη συνεργασία», όπως υπογράμμισε.