Λέξη για την… ταμπακιέρα από την απερχόμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαϊας!

Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης - Ιάκωβος Μάγερ, ιδρυτής και συντάκτης των «Ελληνικών Χρονικών», της ιστορικής εφημερίδας που εκδιδόταν στο επαναστατικό Μεσολόγγι, έλεγε ότι «η Δημοσίευσις είναι η Ψυχή της Δικαιοσύνης».

Τη διαχρονική αξία της ρήσης αυτής φαίνεται ότι αγνοεί η απερχόμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαϊας, η οποία επιχειρεί απεγνωσμένα και μέσω μακροσκελών ανακοινώσεων να προβάλλει τα πεπραγμένα της, προσπαθώντας παράλληλα να πείσει εαυτούς και αλλήλους ότι παρήγαγε ένα επαρκές έργο.

Στην πραγματικότητα, όμως, εκείνο που καταφέρνει είναι να «ξεγυμνώνεται» στα μάτια των μελών του αγαπημένου μας φορέα, εφόσον επί της ουσίας το έργο της είναι, ως επί το πλείστον, ελάχιστο. Και όπου εντοπίζεται, είναι κοινός τόπος ότι είχε επιλεκτικούς αποδέκτες  (τρόφιμα και ποτά), όπως επιλεκτικές είναι και οι αναφορές της σ’ αυτό. Όσες δεν «βολεύουν», επιμελώς απουσιάζουν.

Ως εκ τούτου, οι σχοινοτενείς ανακοινώσεις της βρίθουν γενικών και αόριστων παραπομπών, ενώ επικεντρώνονται σε αριθμούς. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γνώστης των εσωτερικών υποθέσεων του Επιμελητηρίου Αχαϊας για να αντιληφθεί ότι σε όλα τα δελτία Τύπου που εκδίδει η απερχόμενη διοίκηση αποφεύγει συστηματικά να αναφερθεί σε ονόματα, να αναφερθεί δηλαδή σε εκείνα τα ουσιαστικά στοιχεία που αντικατοπτρίζουν την (παρωχημένη) και «φωτογραφική», σε ουκ ολίγες περιπτώσεις, φιλοσοφία της.

Ας μην ξεχνάμε ότι πίσω από τους αριθμούς κάθε οικονομικής δραστηριότητας βρίσκονται πάντα άνθρωποι. Καθώς στον (όποιο) απολογισμό της η απερχόμενη διοίκηση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση του κανόνα, εν προκειμένω αναφερόμαστε σ’ αυτούς που ευεργετήθηκαν, που επωφελήθηκαν από τις αποσπασματικές και επιλεκτικές δράσεις της. Γιατί, λοιπόν, αυτοί δεν μνημονεύονται στις ανακοινώσεις της;

Και για να θέσουμε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, ας υποβάλλουμε τα ακόλουθα, συγκεκριμένα, ερωτήματα που ζητούν πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις:

*Πόσους και ποιους αφορούν τα ποσά (τιμολόγια που πληρώθηκαν), τα οποία εκταμιεύθηκαν στο πλαίσιο της λειτουργίας της Αναπτυξιακής;

*Αληθεύει ή όχι ότι από την απερχόμενη διοίκηση διορίστηκαν (έπιασαν δουλειά, κατά το κοινώς λεγόμενο) στη Διαχειριστική συγγενικά πρόσωπα αναγνωρίσιμων παραγόντων της τοπικής κοινωνίας, (και) με εγνωσμένη οικονομική επιφάνεια;

*Ποια ήταν τα κριτήρια των προσλήψεων τους και ποιες ήταν οι σχετικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, ούτως ώστε να διασφαλιστούν η διαφάνεια και η αξιοκρατία;

*Και αλήθεια, ο απερχόμενος πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αχαϊας, ο οποίος διετέλεσε ταμίας στο τελευταίο Δ.Σ. της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας, δεν είχε επί έξι χρόνια και δεν έχει να πει τίποτα στις 10.000 οικογένειες που «μάτωσαν» απ’ αυτήν; Εάν δεν έχει να πει κάτι, θα πούμε εμείς πολλά και ενδιαφέροντα τις επόμενες μέρες.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε από την απερχόμενη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαϊας να μιλήσει, επιτέλους, και για την… ταμπακιέρα! Να δώσει στη δημοσιότητα τα ονόματα αυτών που ευνόησε και σε τελική ανάλυση ευεργέτησε, γιατί μόνο έτσι θα αποδοθεί Δικαιοσύνη έναντι των πολλών, έναντι αυτών που αδίκησε.

Διερμηνεύοντας μια αμετακίνητη και αδιαπραγμάτευτη θέση της παράταξης μας «Επιμελητήριο για Όλους», όπως υποδηλώνει και το όνομα της, οφείλω να επαναλάβω ότι δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε να δίνουμε αγώνα για να ανοίξει ο εμβληματικός και αγαπημένος μας φορέας πραγματικά τις πόρτες του σε κάθε μέλος του, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Το (συλλογικό) αύριο δεν μπορεί να περιμένει!