Οι εμπειρίες του Απόστολου Καραγιάννη στο Σικάγο
Ο Απόστολος Καραγιάννης, εις εξ ημών στην Πάτρα, μεγάλωσε και έγινε γνωστός περισσότερο παίζοντας πόλο στον ΝΟΠ, με τον οποίο ευτύχησε σε 32 συμμετοχές και 1 γκολ, στην ανδρική ομάδα, παίζοντας στην Α1, στην Α2, στο Κύπελλο και στην Ευρώπη.
Τέτοιες μέρες το 2013 βρέθηκε στο Σικάγο των ΗΠΑ, προφανώς, όπως χιλιάδες άλλοι 30άρηδες, σε αναζήτηση καλύτερης δουλειάς.
Γιατί Απόστολε; Τον ρωτήσαμε σε κάποια κουβέντα, από τις πολλές που είχαμε, μέσω facebook. Αντί απάντησης μας έστειλε αποσπάσματα από το ημερολόγιό του. Μας άρεσε αυτό που διαβάσαμε και, με την άδειά του φυσικά, το μεταφέρουμε και σε σας.
Ενα προσωπικό, βιωματικό, καλογραμμένο κείμενο, ενός μετανάστη -φευ- του 4ου μεταναστευτικού κύκλου που βιώνει η Ελλάδα.
2-10-2013
Το αεροπλάνο κατεβαίνει στην μεγάλη άγνωστη χώρα. Πρώτη φορά μακριά από την πατρίδα, πολύ - πολύ μακριά. Ο καιρός καλός για την εποχή λένε ο φίλος μου ο Δανήλος με την γυναίκα του την Βίκυ που ήρθαν να με παραλάβουν. Να ‘μαστε λοιπόν στο Σικάγο, πρώτη φορά μακριά από την πατρίδα, πολύ - πολύ μακριά. Τολμηρό βήμα σε συγκυρίες που σε σπρώχνουν στο άγνωστο, 1,5 χρόνο χωρίς δουλειά και με προβλήματα καθημερινής επιβίωσης.
31-1-2014
Σας γράφω από το μακρινό Σικάγο. Ο καιρός καλός για την εποχή #not, το θερμόμετρο τους δύο τελευταίους μήνες έχει κολλήσει στους -15ο K, μπρρρρρ. Η ώρα είναι 0:44, δεν με έπαιρνε ο ύπνος, είπα να μπω Facebook να ξεχαστώ λίγο. Μπήκα λοιπόν και διάβαζα διάφορες αναρτήσεις.
Έχω έρθει μόνος μου εδώ και προσπαθώ να κάνω μια νέα αρχή. Η χώρα μου με έπνιγε και ένιωθα να με τραβάει στον πάτο μαζί της. Ειδικά μετά τις εθνικές εκλογές του '12 είπα, άι στο διάβολο “εσείς οι κακοί πολιτικοί”, άι στο διάβολο και εγώ!Κυριολεκτικά όμως αφού εγώ στου διαβόλου την μάνα έφτασα! Επιβεβαιώθηκα μάλιστα και με τις τελευταίες εκλογές... Ας μην αναλύσω καλύτερα.
Μόνος μου λοιπόν, 33 χρονών μαντράχαλος, μόνος στου διαβόλου την μάνα, γιατί «δεν τους άντεχα», πρώτη φορά μακριά από το σπίτι. Γυναίκα πίσω, μάνα πίσω, πατέρας, αδερφός, φίλοι πίσω... Από τεχνικός της ΝΟΚΙΑ, βοηθός σερβιτόρου, 10 με 11 ώρες δουλειά... Παρέα ο καλύτερος φίλος του πατέρα μου, που πήρε τον δρόμο της ξενιτιάς δεύτερη φορά, στα 60 του, γιατί του έκοψαν την σύνταξη στο μισό, λές και δεν τα είχε πληρώσει 35 χρόνια !!!
Δεν με χωράει ο τόπος εδώ, με το ζόρι κρατιέμαι. Θέλω θάλασσα, ήλιο, την γυναίκα μου αγκαλιά, τους φίλους - αδελφούς μου δίπλα μου... Μακάρι να τα καταφέρω να κρατηθώ και να μην γυρίσω, ίσως το φθινόπωρο που θα έρθει η γυναίκα μου τα πράγματα να γίνουν λίγο καλύτερα.
16-5-2014
Συνέβησαν πολλά τον τελευταίο καιρό και ήταν για καλό!
1ον παραιτήθηκα από το εστιατόριο και ξεκίνησα δουλειά στο αντικείμενό μου. Τώρα επισκευάζω iPhone, iPad & iPod σε μια εταιρεία εδώ στο Σικάγο που συνεργάζεται επίσημα με την Apple και αναλαμβάνει τις εκτός εγγύησης επισκευές της.
2ον μετακόμισα σε αληθινό σπίτι (πριν έμενα σε ξενώνα για 8 μήνες κοινόχρηστη τουαλέτα με όλο τον όροφο και έτσι), με συγκατοίκους βέβαια, έναν Μεξικάνο και έναν Ουκρανό, multi-culti! Με όλα τα κομφόρ!! Υπόγειο βέβαια για να κρατηθεί χαμηλά το μπάτζετ. Αλλά όπως λεεί και ο Πασχάλης ο Τερζής «στα υπόγεια είναι η θέα».
3ον και πιο σημαντικό η γυναίκα μου έρχεται μόνιμα τον Σεπτέμβρη, καθώς πια έκανα ένα σημαντικό βήμα από άποψη εργασίας! (σημ.: Κούνια που με κούναγε, τελικά θα ερχόταν τον Νοέμβριο του 2016 ακολουθώντας όλες τις διαδικασίες προκειμένου να έρθει μόνιμα και νόμιμα)
2-12-2014
Φάγαμε ήττα... Τζάμπα τα σχέδια περί μόνιμης εγκατάστασης της συζύγου, αν θέλουμε να μην έχει κανένας από τους δυο μας πρόβλημα πρέπει να επιστρέψει Ελλάδα μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία έκδοσης της βίζας, για σίγουρα άλλο 1,5 χρόνο μόνος.
Κατά τ’ άλλα δουλειά όπως τα ξέρετε, iPhone και δόξα στον Steve Jobs που μας έδωσε ψωμί με τα μηχανήματα του διαβόλου που χαλάνε συνέχεια, το ελληνικό ραδιόφωνο να με συντροφεύει στο 8ωρο, μη χάσω και δε μάθω τα νέα της πατρίδας. Επίσης αυτό που αγαπούσα στην Ελλάδα με έχει βρει και εδώ, παίζω πόλο 2 φορές την εβδομάδα σε μια ομάδα βετεράνων που άκουσον - άκουσον λέγονται «Απόστολοι του Σικάγου» (Chicago Apostles), τι σύμπτωση ε; Ξέχασα να αναφέρω ότι με λένε Αποστόλη όπως τον παππού μου από το Μονακό της Αχαΐας, τον Ψαθόπυργο.
5-5-2015
Ωρα για το 1ο ταξίδι στην Ελλάδα, μετά από σχεδόν 1,5 χρόνο. Η γυναίκα μου ευτυχώς είχε έρθει από 2 φορές και έκατσε από 1 μήνα. Τα πράγματα έχουν στρώσει λίγο εδώ στο Σικάγο, δουλειά 7 με 3 και πληρωμένες υπερωρίες αν χρειαστεί, ασφάλεια υγείας που πληρώνεις από την τσέπη σου όμως, διαμέρισμα νοίκιασα, μόνος μου αυτή τη φορά, αγόρασα και ένα αμάξι και βλέπουμε. Ώρα λοιπόν για το 1ο ταξίδι πίσω στην γυναίκα μου, την μάνα μου, τον πατέρα μου, τον αδελφό μου, τους φίλους μου. Τρεις εβδομάδες Ελλάδα, γλυκόπικρη γεύση, γκρίνια παντού λόγω της οικονομικής κατάστασης αλλά εγώ απόλαυσα τον ήλιο, το φαΐ, τους φίλους, τη θάλασσα. Πίστευα ότι η ώρα της επιστροφής θα ήταν εύκολη αφού δεν θα ήταν η πρώτη φορά που έφευγα. Ελα όμως που μου φάνηκε ακόμα πιο δύσκολη και από την πρώτη φορά που μπήκα στο αεροπλάνο, τους άφηνα όλους πάλι πίσω...
Σήμερα
Επειδή δεν θέλω να μακρηγορώ και ούτε να το κάνω τελείως μελό, φτάνω στο σήμερα. Πήγα δύο φορές ακόμα Ελλάδα (η γκρίνια - γκρίνια για την κατάσταση της χώρας αλλά όλοι με το πιο σύγχρονο κινητό να ποστάρουν σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης), η γυναίκα μου ήρθε μετά από πολλά βάσανα και στεναχώριες πριν από περίπου ένα χρόνο. Η τρίτη επίσκεψή μου ήταν μαζί της τον περασμένο Αύγουστο. Περάσαμε σούπερ και αυτή ήταν και η πιο γλυκιά επιστροφή αφού γυρίσαμε στο νέο μας σπίτι μαζί για πρώτη φορά.
Τι έμαθα λοιπόν σε αυτή τη μεγάλη χώρα των αντιθέσεων μακριά από την πατρίδα;
Που μέχρι πέρυσι είχε τον πρώτο αφροαμερικάνο πρόεδρο και φέτος τον πρώτο επιχειρηματία Πρόεδρο;
ΤΙΠΟΤΑ που να μην το ήξερα ήδη, απλά κάθε μέρα που πέρναγε επιβεβαίωνε τις υποψίες μου.
Κάθε άνθρωπος έχει τα ίδια δικαιώματα με τον άλλο, εκτός αν ζεις στην Ελλάδα ή το Αρκάνσας και σου απαγορεύουν να παντρευτείς τον άνθρωπο που αγαπάς, και επειδή διαφωνούν χτυπάνε και τις καμπάνες πένθιμα άμα λάχει.
Ολοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, εκτός άμα έχεις πάρα πολλά λεφτά και ο νόμος ερμηνευτεί όπως τον αγορεύσει ο εξαίρετος δικηγόρος σου.
Ολοι οι μετανάστες προστατεύονται από θεμελιώδη δικαιώματα βάσει του καταστατικού των Ηνωμένων Εθνών, εκτός από τους «παράνομους» που βολεύει να είναι παράνομοι γιατί θα μαζεύουν φράουλες ή θα πλένουν πιάτα στο εστιατόριο με μηδαμινό κόστος για τον εργοδότη.
Η μόρφωση είναι ένα σημαντικό όπλο, όχι τόσο σημαντικό όσο η εμπειρία, στην πορεία της ζωής σου. Η «παρα»μόρφωση είναι ένα όπλο αυτοκτονίας αφού παρόλη την πρόοδο της τεχνολογίας υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι η γη είναι επίπεδη, ότι μας ψεκάζουν και ότι ο εμβολιασμός είναι κακό πράγμα.
Οι απόψεις των ανθρώπων είναι σαν τους κ@@ες, όλοι έχουν από μία. Επίσης την τελευταία 5ετία όλοι απόκτησαν και «ηλεκτρονική» τέτοια, το Facebook!
Οι άνθρωποι είναι σε όλο τον κόσμο ίδιοι, στην Πάτρα, στο Σικάγο, παντού υπάρχουν καλοί και κακοί. Για εμένα μόνο αυτός είναι ο διαχωρισμός.
Ποτέ δεν θα παροτρύνω κανέναν να φύγει από την Ελλάδα αλλά ούτε και θα τον αποτρέψω εάν θέλει να κάνει αλλαγή περιβάλλοντος. Θα του έλεγα να κάνει αυτό που λέει η καρδιά του, αν έχει μαζί του και άλλους ανθρώπους (σύντροφο ή και παιδιά) ας βάλει και λίγο το μυαλό του στην εξίσωση της απόφασης.
Εδώ εγώ μετά από τέσσερα χρόνια και ακόμα δεν ξέρω αν πήρα την σωστή απόφαση. Είναι βλέπεις και εκείνα τα μακριά ζεστά απογεύματα στην μαρίνα με φρέντο - εσπρέσσο σκέτο με τον Γιάννη και την Μύτη να εκθέτει ο καθένας την …άποψή του! Και από την άλλη η ευχαρίστηση να τελειώνει η πρώτη σου σεζόν σαν προπονητής πόλο σε σχολείο και στην γιορτή του αποχωρισμού η τελειόφοιτη αρχηγός της ομάδας, στον αποχαιρετιστήριο λόγο της, να σου αφιερώνει δυο αράδες λέγοντας ‘’μακάρι να σε είχαμε νωρίτερα στην ομάδα, θα μας έκανες καλύτερες πολίστριες αλλά και καλύτερους ανθρώπους Thank you Apostolos’’»…
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr