«Γράφω για να ημερέψω πικρίες κι ανασφάλειες»
ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αυτή την Παρασκευή 20/11 στις 7.30 μ.μ. στο «Βυζαντινό» της Ρήγα Φεραίου, το Discover Your Way υποδέχεται έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους και πολυμεταφρασμένους πεζογράφους της εποχής μας , το Γιάννη Ξανθούλη.Η αγαπημένη πένα των βιβλίων «Το πεθαμένο λικέρ», «Το τρένο με τις φράουλες», «Υστερα ήρθαν οι μέλισσες», «Το ταγκό των Χριστουγέννων», «Ο θείος Τάκης», «Ο γιος του δασκάλου»-κάποια μεταφέρθηκαν στην tv και στο σινεμά- καταφθάνει με ένα νέο μυθιστόρημα δρόμου, που μας γυρίζει πίσω στην παιδική ηλικία, σε μια καυτή καλοκαιρινή Ελλάδα του ’50, με έναν μικρό ταξιδιώτη σε υποθετική ορφάνια.
Δημοσιογράφος, χρονογράφος, θεατρικός συγγραφέας, με προκλητική, αυτοσαρκαστική γλώσσα, πέραν της καταξίωσής του στο χώρο του μυθιστορήματος, ο Γιάννης Ξανθοόλης θα παρουσιάσει δίχως το σύνηθες πάνελ συνομιλητών το καινούριο του έργο «Την Κυριακή έχουμε γάμο». Αλλωστε, η προιστορία του μας βεβαιώνει πως δεν τους χρειάζεται. Στο thebest View μίλησε «προκαταβολικά», λίγο πριν τον καλωσορίσουμε στην Πάτρα, για τη λογοτεχνική του πορεία και τους γεμάτους πάθη ήρωές του.
-Πώς είναι η αίσθηση να συγκαταλέγεσαι στους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της εποχής μας; Πώς διαχειρίζεστε την απήχηση του έργου σας και την αναγνωρισιμότητα;
Όσοι γράφουν, φαντάζομαι, πως επιθυμούν τα βιβλία τους να διαβάζονται. Εξάλλου γι’ αυτό παρέμεινα στο είδος «πεζογραφία» εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια αφήνοντας το θέατρο, που με ενδιέφερε τότε. Αν δεν είχα απήχηση θα τα παρατούσα. Ακούγεται λίγο κυνικό, αλλά για μένα ήταν η πιο ενθαρρυντική πρακτική για να συνεχίσω και να βελτιώνομαι.
-Ηταν τελικά εύκολος ή δύσκολος ο δρόμος να καθιερωθείτε ως λογοτέχνης;
Τίποτα δεν είναι εύκολο. Στο γράψιμο είσαι μετέωρος. Πετάς έχοντας στο νου τον νόμο της βαρύτητας που είναι αμείλικτος.
-Παραδοσιακή ελληνική επαρχία, ήθη, συλλογική μνήμη, προσωπικά βιώματα και ανθρώπινες σχέσεις. Τί απ’ όλα η πιο ισχυρή έμπνευση για σας;
Κάποτε έλεγα πως εμπνέομαι από πράγματα που με απωθούν και όντως αυτό ισχύει ακόμη. Κυρίως όμως γράφω προσπαθώντας να ημερέψω κάποιες πικρίες και ανασφάλειές μου.
-Οι αδυναμίες των ανθρώπων είναι πιο σημαντικές -από μυθιστορηματικής πλευράς -από τα κατορθώματά τους σε μια κοινωνία που χτίστηκε με στόχο το success story;
Οι μυθιστορηματικοί ήρωες, όπως και οι αληθινοί ήρωες, κουβαλούν εκ γενετής το στίγμα της αμφιβολίας και την επίγνωση του απρόοπτου.
-Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το νέο σας βιβλίο “Κυριακή έχουμε γάμο”; Ποιά ήταν η αφετηρία και τί θελετε να πείτε με αυτό στους αναγνώστες σας;
Ήθελα να κάνω ένα ταξίδι επιστροφής στην πολυδιάστατη, όπως πιστεύω, παιδική μου ηλικία. Στην ηλικία που ήμουν, έτσι ένιωθα, προορισμένος να ευτυχήσω. Έχω ζήσει κι έναν παρόμοιο γάμο σε ηλικία όμως τεσσάρων χρονών, που μου έμεινε αλησμόνητος. Από την άλλη παρακολουθώ τα γεγονότα με έναν δισυπόστατο ήρωα στην παιδική παράλληλη με την ώριμη ηλικία. Βασικά ήθελα να διασκεδάσω και να με συνεπάρουν τα πάθη των ηρώων παρέα με τους αναγνώστες.
-Η Αννα του βιβλίου, τελικά απελευθερώνεται από τη χηρεία της;
Όταν ερωτευόμαστε την αδυναμία, το πένθος, την δυστυχία μας είναι δύσκολο να απαλλαγούμε. Απολογούμαστε συνέχεια σε κάτι που αγιοποιήσαμε δραματικά. Πάντως οι ήρωες του βιβλίου τα ψιλοκαταφέρνουν…
-Ποιές είναι οι μεγάλες αγάπες και απώλειες της ζωής σας;
Στην ηλικία των 68 χρόνων που βρίσκομαι έχω πλούσιο ρεπερτόριο συναισθημάτων. Ας το αφήσουμε καλύτερα.
-Τί σας αρέσει εσείς να διαβάζετε;
Βιογραφίες για να παρηγοριέμαι, καθαρόαιμη ιστορία –όχι ιστορικά μυθιστορήματα –και λογοτεχνία με λαχτάρα να ζηλέψω το ταλέντο του συγγραφέα.
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr