Ο ταξίαρχος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας μίλησε ανοικτά για τη ζωή του
Ο Θανάσης Κατερινόπουλος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή « The2nightshow» που προβλήθηκε το βράδυ της Τρίτης (10/2), όπου παραχώρησε μια συνέντευξη με έντονο προσωπικό και εξομολογητικό χαρακτήρα.
Ο ταξίαρχος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας μίλησε ανοιχτά στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για τη διαδρομή της ζωής του, τις προκλήσεις που αντιμετώπισε, αλλά και για δημοσιεύματα και συμπεριφορές που κατά καιρούς τον πλήγωσαν και τον ενόχλησαν.
Την ίδια ώρα, αναφέρθηκε και στη νέα σελίδα της ζωής του ως τηλεοπτικός σχολιαστής και στην συνεργασία του με τον Πέτρο Κουσουλό.
Τα πρώτα χρόνια και η αγάπη για την Νομική
«Μεγάλωσα στο Αγρίνιο σε αγροτική οικογένεια. Ήθελα να σπουδάσω αλλά ήταν δύσκολο λόγω οικονομικής ανέχειας. Κατέληξα στην Αστυνομία για να υπηρετήσω την στρατιωτική μου θητεία. Διάβαζα όμως, η Νομική ήταν κάτι που μου πήγαινε. Όταν έμπλεξα στην Αστυνομία για να κάνω τη θητεία μου, είχα γραφτεί σε μια ιδιωτική σχολή ψυχολογίας, τότε, γιατί δεν υπήρχε στο Πανεπιστήμιο. Πήγα έξι μήνες αλλά μου έδωσαν μετάθεση και έφυγα από την Αθήνα για Ραφήνα. Δεν ήταν δυνατό να την τελειώσω, δεν την τελείωσα ποτέ», είπε αρχικά ο Θανάσης Κατερινόπουλος.
Όπως είπε σε άλλο σημείο της συνέντευξης που παραχώρσε οπαρασημοφορημένος απόστρατος Ταξίαρχος «ανήκω στην πρώτη ομάδας διαπραγματευτών της Ελληνική Αστυνομία που δημιουργήθηκε μετά την υπόθεση του Σορίν Ματέι».
«Μέχρι τότε δεν υπήρχε η γνώση. Κανείς αξιωματικός δεν ήξερε τι θα πει διαπραγμάτευση. Δυστυχώς στην χώρα μας πάντα ακολουθούμε και δεν προηγούμαστε ποτέ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν υπήρχαν μυαλά και δεν είπαν ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια τέτοια ομάδα. Ήταν πώς το έβλεπαν οι ηγεσίες. Για παράδειγμα όλοι ξέραμε ότι έρχεται το ηλεκτρονικό έγκλημα. Μέχρι το 2001 η Αστυνομία είχε ένα γραφείο Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Πόσο μάλλον για τους διαπραγματευτές», συμπλήρωσε.
Και συνέχισε: «Τους πρώτους που εκπαιδευτήκαμε, όταν γυρίσαμε μας δουλεύανε. Θυμάμαι σε μια διαπραγμάτευση που κάποιος επιχειρούσε να αυτοκτονήσει, καθαρίσαμε.Μας κορόιδευαν οι συνάδελφοί μας. Εκεί που μας αποθέωσαν ήταν στις 15 Δεκερβρίου 2004, με τη λεωφορειοπειρατεία στον Γέρακα, με τους 37 ομήρους από δύο Αλβανούς. Εκεί είχα την τύχη μαζί με άλλους δύο συναδέλφους, διαπραγματευτές να ξεκινήσουμε 9 το πρωί και να τελειώσουμε στις 3 τη νύχτα. Τους βγάλαμε όλους και στο τέλος αναγκάσαμε και παραδόθηκαν και οι δράστες. Την επόμενη μέρα μας αποθέωσαν όλοι. Τα θαύματα κρατάνε 3 μέρες».