Με λαμπρότητα η γιορτή της Μονής Αγίων Αποστόλων της Ανατολικής Αιγιάλειας

Με κάθε θρησκευτική λαμπρότητα γιορτάστηκε η μνήμη των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ιερά Μο­νή Α­γί­ων Απο­στό­λων που ευ­ρί­σκε­ται στην ο­ρει­νή πε­ριο­χή του πρώην Δή­μου Αι­γεί­ρας (ό­ρια Δ.Δ. Πε­ρι­θω­ρί­ου), με­τα­ξύ Σε­λιά­νας και Πε­ρι­θω­ρί­ου, στα πρώ­τα χι­λιό­με­τρα του χω­μά­τι­νου δρό­μου που ο­δη­γεί στο Σα­ρα­ντά­πη­χο. Σί­γουρα εί­ναι έ­να α­πό τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ι­στο­ρι­κά – θρη­σκευ­τι­κά μνη­μεί­α της Ανα­το­λι­κής Αι­για­λεί­ας.

Το μαρ­τυ­ρεί η ι­στο­ρί­α των 400 πε­ρί­που χρό­νων α­πό την κα­τα­σκευ­ή του.

Το καθολικό της μονής, αποτελεί λιθόκτιστο κτίσμα του 17ου αιώνα και είναι εσωτερικά κατάγραφος από τοιχογραφίες, οι οποίες, σύμφωνα με επιγραφή που σήμερα δεν σώζεται, φιλοτέχνησε το 1621 ο Γεώργιος Μόσχος, ζωγράφος από το Ναύπλιο.

Η εικονογράφηση, που χωρίζεται σε τέσσερις ζώνες, αναπαριστά σκηνές από τους βίους και τα μαρτύρια αγίων και σκηνές από τον χριστολογικό κύκλο. Σε πολλές από τις τοιχογραφίες έχει γίνει συντήρηση, ενώ οι τοιχογραφίες των Αγίων Αποστόλων είναι το προτελευταίο γνωστό έργο του Ναυπλιώτη ζωγράφου.

Το μοναστήρι, κατά τη μακραίωνη ιστορία του, έχει λειτουργήσει ως ανδρικό, εκτός από την περίοδο 1955-1986, όπου στη Μονή τοποθετήθηκε η μοναχή Πανσέμη Φαρμάκη. Έκτοτε και έως το 2003 είχε μείνει εγκαταλελειμμένο, οπότε και τοποθετήθηκε ο πατέρας Παύλος, ηγούμενος της Μονής, νέος σε ηλικία, με πανεπιστημιακή μόρφωση.