Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΙΔΕΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Μια μεγάλη έκπληξη επιφυλάσσει η τελετή έναρξης της 3^ης Μετεκπαιδευτικής Συνάντησης για τον Καρκίνο και την Διαδραστική Ογκολογία στο Αρχαιολογικό Μουσείο αυτή την Παρασκευή, καθώς περιλαμβάνει  ομιλία του γνωστού και πολυδιαβασμένου λογοτέχνη και εκδότη Γιώργου Χρονά, κατόχου του Διεθνούς Βραβείου Καβάφη.

Ο διαπρεπής συγγραφέας και ποιητής θα καταθέσει (8.30 μ.μ.) τις προσωπικές του αναμνήσεις από τον αξέχαστο Μάνο Χατζιδάκι. Λίγο πριν τον απολαύσει στο βήμα ο ιατρικός κόσμος, δίνει μια πρόγευση της ομιλίας του στο THEBESTVIEW. Θα είναι γεμάτη από την ελεύθερη προσωπικότητα του Χατζιδάκι και την μεγαλοσύνη των λαικών ανθρώπων, όπως της «Γυναίκας της Πάτρας», του πολύκροτου, τολμηρού βιβλίου, που τον συνέδεσε άρρηκτα με την πόλη μας.

*Πώς συνδεθήκατε με τον Χατζιδάκι και πώς θα τον περιγράφατε ως προσωπικός του φίλος; Ηταν μια φυσιογνωμία που δίχασε την κοινή γνώμη,πέραν του μεγάλου συνθετικού του έργου. Σε ποιές πλευρές του θα εστιάσετε την ομιλία σας στο Μουσείο της Πάτρας;

«Θα μιλήσω από στήθους για τον Χατζιδάκι. Οπως έχω πει, ήταν από εκείνους τους Ελληνες που διατηρούν ακόμα τα αγάλματα της ομορφιάς και της γλυπτικής στα βάθρα τους. Οταν πάψουν να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι θα βγουν οι φύλακες από τα μουσεία γιατί τα αγάλματα θα έχουν σπάσει. ..Πριν τον γνωρίσω, είχε διαβάσει το βιβλίο μου «Η γυναίκα της Πάτρας» αναφέροντας στο αγαπημένο του βιβλιοπωλείο στη Θεσσαλονίκη πως ήταν το ωραιότερο βιβλίο που είχε διαβάσει στη ζωή του. Τον γνώρισα αργότερα σε μια νυχτερινή βόλτα, όταν ζούσα σε ένα δωμάτιο στην οδό Πανός , κάτω από την Ακρόπολη, λίγο πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Είχε αιφνιδιαστεί κατόπιν στου Φλόκα όταν του είπα πως δεν ήθελα να μελοποιήσει τα ποιήματά μου επειδή θεωρούσα πως δεν χρειάζονται «κάλυψη». Ηταν πάντα ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Αφοβος στις δηλώσεις, ένας πραγματικά ελεύθερος καλλιτέχνης, με εκείνη την ελευθερία που έγραψε ο Καζαντζάκης. Πολλοί βγάζουν μεροκάματο με γλείψιμο των κυβερνήσεων, εκείνος παρά τις γνωστές πολιτικές του πεποιθήσεις και την παρέα του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δεν δίστασε να διαφωνήσει. Υπουργοί του Καραμανλή τον έβριζαν τότε.Ο Χατζιδάκις ήταν πολύ δύσκολος. Το να σε κάνει φίλο του ήταν σαν να σε διάλεγε η Βασίλισσα Ελισάβετ.Δεν υπολόγιζε τίποτα και κανέναν. Γι’ αυτά θα μιλήσω στους ογκολόγους στην Πάτρα. Με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου τεύχους «Οδός Πανός»που είναι αφιερωμένο στον Χατζιδάκι με 448 σελίδες και θα χαριστεί στους συνέδρους, αλλά και επειδή ο ίδιος είχε αφεθεί στους γιατρούς, μέσα στην αγωνία πως άφηνε την τέχνη του. Τον θυμάμαι έντονα μετά το έμφραγμα στον «Ευαγγελισμό» να ευχαριστιέται που του έδειχνα τη θέα ως τον Πειραιά»...

*Υπήρχε κυρίαρχος κοινός ιδεολογικός τόπος ανάμεσά σας;

«Συμπληρώνονται 90 χρόνια από τη γέννησή του και 21 από το θάνατό του. Εκείνος είχε τολμήσει να μιλήσει τιμητικά για τους αμόρφωτους ρεμπέτες που τους αποκαλούσαν χασικλήδες. Ηταν ο πρώτος που τους έχρισε συνεχιστές των δημοτικών τραγουδιών. Και εγώ ήμουν εκείνος που πρωτοέκανα εκπομπές με αμόρφωτους ανθρώπους,γιατί όπως μου μιλούσαν τέτοια πρόσωπα αποκαλυπτόταν η πιο μεγάλη αριστοκρατικότητα και αξιοπρέπεια. Τους άκουγα να εκφράζονται σαν συγγραφείς.Οι μορφωμένοι είναι τελικά εκείνοι που μας ταλαιπωρούν διεθνώς, αυτοί που στο τέλος δεν κάνουν τίποτα. Δεν λύνουν π.χ. το πρόβλημα του Ασαντ και προβάλλουν το προσφυγικό «κύμα» ως πρόβλημα, με τα κρύα και τα χιόνια να καταφθάνουν... Εγραψα για τη Σεβάς Χανούμ, μελέτησα τη Ρίτα Σακελλαρίου, ήθελα να κάνω τη βιογραφία της Τζένης Βάνου, υποδέχθηκα με αναφορά στη γοργόνα του Μεγαλέξανδρου την Πόλυ Πάνου στο Β Πρόγραμμα  και θεωρώ την Καίτη Γκρέυ τον Μαρσέλ Προυστ της Ελλάδας. Η Πανωραία στη «Γυναίκα της Πάτρας» είναι μια πόρνη που θεολογεί και ηθικολογεί, είναι η μεγάλη Πανωραία και αυτό το επίθετο  «μεγάλη» αποδίδεται στην Αφροδίτη».

*Το ξέρετε βέβαια πως λόγω της «Γυναίκας της Πάτρας» σας θεωρούμε «δικό μας» συγγραφέα.

«Ερχομαι στην Πάτρα πολύ χαρούμενος που θα μιλήσω σε όλους αυτούς τους γιατρούς και θα γνωρίσω το Αρχαιολογικό Μουσείο για το οποίο έχω ακούσει εξαιρετικά σχόλια. Είμαι Πειραιώτης και οι πόλεις –λιμάνια σαν τον Πειραιά και την Πάτρα μοιάζουν, γιατί φθάνουν διαρκώς άγνωστοι άνθρωποι»ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ