Βετούλας: "Κέρδισα το στοίχημα με τον εαυτό μου"

Αν για τους προηγούμενους προπονητές που έκατσαν στον πάγκο του Απόλλωνα ήταν απλά μια δουλειά για το Νίκο Βετούλα ήταν υπόθεση ζωής. Από αυτές που σε πάνε στον  παράδεισο ή στην κόλαση. Ανεβάζοντας το καμάρι της Αχαϊας στην Α1, ο Βετούλας δεν απολαμβάνει μια επιτυχία στην καριέρα του αλλά κερδίζει ένα στοίχημα που λίγοι προπονητές έχουν την τύχη ή την… ατυχία να βάλουν με την ομάδα της καρδιάς τους…

- Ξόρκισες τα φαντάσματα που σε κυνηγούσαν;
«Ναι… Έτσι ακριβώς νιώθω! Πως έδιωξα τα φαντάσματα… Ήταν πολλά για τον Απόλλωνα 5 χρόνια εκτός Α1, αλλά κυρίως κουβάλαγα ένα βάρος από τον υποβιβασμό του 1999 όταν δεν είχα αγωνιστεί στα 4 τελευταία κρίσιμα παιχνίδια λόγω τιμωρίας... Ένιωθα πως είχα κι εγώ ευθύνη γι’αυτό που είχε συμβεί.  Από χθες, έκλεισα ένα λογαριασμό με τον εαυτό μου. Ένα στοίχημα που είχα βάλει. Και παρότι όλη τη χρονιά προσπαθούσα να διώξω αυτό το μπελά από το μυαλό μου, δεν σου κρύβω ότι με κυνηγούσε συνέχεια».

- Το ματς στην Ερυθραία ήταν τα πιο περίεργα σαράντα λεπτά στην καριέρα σου;
«Θα σου πω… Επειδή από την αρχή ήμασταν μπροστά στο σκορ και ξεφύγαμε, ήθελα απλά να τελειώσει το ματς και να πανηγυρίσουμε την επιστροφή μας στην Α1. Τα τελευταία λοιπόν 5-6 λεπτά δεν πέρναγαν με τίποτα… Με τίποτα σου λέω!!!».

- Σε αυτά τα… αιώνια λεπτά, δεν μπήκες στον πειρασμό να πατήσεις το Rewind; Έχεις ζήσει μεγάλες στιγμές με τον Απόλλωνα…
«Κάποια στιγμή, ναι, σκέφτηκα το πρώτο μου παιχνίδι ως προπονητής του Απόλλωνα. Ήταν 20 Δεκεμβρίου, η ομάδα βρισκόταν στην τελευταία θέση της Β’Εθνικής με 0-4 και στο γήπεδο μαζεύονταν 60-70 άτομα… Δυόμισι χρόνια μετά ανεβαίνουμε στην Α1 και το γήπεδο είναι γεμάτο σε κάθε ματς…».

- Ποια είναι μεγαλύτερη επιτυχία; Η άνοδος ή το γεμάτο γήπεδο;
«Κοίτα, όταν ανέλαβα την ομάδα βάλαμε με τη διοίκηση τρεις στόχους. Η ομάδα να στηριχτεί σε Πατρινούς, να ξαναγεμίσουμε το γήπεδο και να ανέβουμε σε τρία χρόνια στην Α1. Τελικά η άνοδος ήρθε  σε δυο χρόνια, με Πατρινούς ως επί το πλείστον ή παιδιά όπως ο Δανιήλ που έχουν γαλουχηθεί μπασκετικά στον Απόλλωνα. Κυρίως όμως ξαναφέραμε τον κόσμο της Πάτρας στο γήπεδο και πίστεψε με είναι απίστευτο το συναίσθημα να βλέπεις γεμάτο αυτό το γήπεδο».

- Να υποθέσω ότι θα συνεχίσετε με την ίδια φιλοσοφία...
«Φυσικά. Οι προσθήκες που θα γίνουν θα είναι λίγες και καλές, τόσο επειδή τα παιδιά που έφεραν τον Απόλλωνα στην Α1 έχουν δυνατότητες και αξίζουν να παίξουν στην κατηγορία αλλά και για οικονομικούς λόγους».

- Ποιον από τους συμπαίκτες σου στη μεγάλη εποχή του Απόλλωνα, ποιος θα ήθελες στην ομάδα που θα… επιστρέψει στην Α1;
«Τον Μπακ Τζόνσον! Ασυζητητί. Μεγάλος παίκτης που κάλυπτε με την ίδια επιτυχία από τη θέση «3» μέχρι τη θέση «5» και σπουδαίος ανθρώπος. Ηγέτης».

- Αφιερώνεις κάπου την άνοδο;
«Στην οικογένεια μου, αρχικά, που με άντεξε όλο αυτό το χρόνο, παρά τις εντάσεις και τις αγωνίες μου. Από εκεί και πέρα σε όλους τους Πατρινούς. Από τον μεγαλύτερο χορηγό μέχρι τον τελευταίο φίλαθλο της ομάδας… Όλοι άλλωστε έχουν μερίδιο στην επιτυχία».

- Είσαι έτοιμος να κοουτσάρεις στην Α1;
«Θα φανεί στο… χειροκρότημα! Τι να λέμε; Θα το δούμε στην πράξη. Εγώ πάντως νιώθω έτοιμος και κυρίως αποφασισμένος να προσπαθήσω...».