Τα όμορφα Ολυμπιακά έργα, όμορφα κατεδαφίζονται

Συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς οι εργασίες κατεδάφισης του κτιρίου του Badminton, στο πρώην Ολυμπιακό Κέντρο Γουδή στυην Αθήνα, με εντολή του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε μέσω ανάρτησής του στο κοινωνικό δίκτυο, Χ. «Επιτέλους! Κατεδάφιση του Badminton στο πρώην Ολυμπιακό Κέντρο Γουδή (Στρατόπεδο Ιλάρχου Νικολάου Βαρύτη)», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η έκταση ανήκει κατά πλήρη κυριότητα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας το οποίο προέβη στην κατεδάφιση στο πλαίσιο της τήρησης της νομιμότητας (Σ.Σ. τι ήταν παράνομο, δεν μάθαμε ποτέ).

Η απόφαση για την κατεδάφιση του Badminton βασίστηκε στην υπ' αριθμόν 1970/2012 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις εργασίες να εξελίσσονται ταχύτατα.

Η ιστορία του κτιρίου του Badminton είναι από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ολυμπιακής εγκατάστασης που κατασκευάστηκε ως προσωρινή, αλλά παρέμεινε για πάνω από δύο δεκαετίες. Και το χειρότερο, είναι ένα ακόμα δείγμα Ολυμπιακής Εγκατάστασης που σάπισε και εντέλει κατεδαφίστηκε, σε βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων που χρεώθηκαν ποσά δεκάδων εκατομμυρίων για έργα χρήσιμα ολίγες εβδομάδες…

Το κτίριο ανεγέρθηκε στο πρώην Στρατόπεδο Βαρύτη, μέσα στην έκταση του σημερινού Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή, αποκλειστικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Ήταν μια προκατασκευασμένη, προσωρινή εγκατάσταση, η οποία φιλοξένησε τα αγωνίσματα του μπάντμιντον. Η χωρητικότητά της ήταν περίπου 4.000 θεατές.

Από την αρχή, η Πολιτεία είχε δεσμευτεί ότι, μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, το κτίριο θα απομακρυνόταν ώστε ο χώρος να ενταχθεί στο σχεδιαζόμενο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη ποτέ.

Μάλιστα, το 2006 το ακίνητο παραχωρήθηκε για 20 χρόνια σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία επένδυσε περισσότερα από 16 εκατ. ευρώ για να το μετατρέψει σε σύγχρονο θέατρο. Το Θέατρο Badminton άνοιξε το 2007 με περίπου 2.430 θέσεις και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς χώρους της Αθήνας, φιλοξενώντας μεταξύ άλλων, μεγάλες θεατρικές παραγωγές, μιούζικαλ, συναυλίες, χορευτικές παραστάσεις, διεθνείς παραγωγές και συνέδρια.

Η παραμονή του κτιρίου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις κατοίκων και φορέων που ζητούσαν την υλοποίηση του Μητροπολιτικού Πάρκου.

Το 2012 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας εξέδωσε την υπ' αριθ. 1970/2012 απόφαση, κρίνοντας ότι η μονιμοποίηση του κτιρίου ήταν παράνομη. Το ΣτΕ έκρινε ότι η αρχική έγκριση είχε δοθεί αποκλειστικά επειδή επρόκειτο για προσωρινή ολυμπιακή εγκατάσταση και επομένως έπρεπε να απομακρυνθεί. Παρ' όλα αυτά, η απόφαση δεν εκτελέστηκε για πολλά χρόνια.

Πάντως, τον Ιούλιο του 2026, το εγκαταλελειμμένο πλέον κτίριο υπέστη εκτεταμένες ζημιές από μεγάλη πυρκαγιά, που κατέστρεψε σημαντικό μέρος της στέγης του.

Στις 27 Αυγούστου 2026, με εντολή του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια, ξεκίνησε η κατεδάφιση του κτιρίου, σε εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ του 2012. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στο οποίο ανήκει η έκταση, ανακοίνωσε ότι η κατεδάφιση γίνεται στο πλαίσιο της αποκατάστασης της νομιμότητας.

Αυτά για το γήπεδο μπάντμιντον των Ο.Α. 2004 που αφανίστηκε και δεν είναι το μόνο.

Ας τα δούμε όμως από την αρχή.

Η ΑΝΑΘΕΣΗ

Η Αθήνα επελέγη ως οικοδέσποινα πόλη στις 5 Σεπτεμβρίου 1997, στην 106η Σύνοδο της ΔΟΕ στη Λωζάνη της Ελβετίας, αφού προηγουμένως είχε χάσει στις 18 Σεπτεμβρίου 1990 τη διοργάνωση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1996, που ήταν ο εορτασμός της 100ής επετείου των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Το 1997, η Αθήνα ήταν βασισμένη για την επιλογή της κατά ένα μεγάλο μέρος σε μια έκκληση στην ολυμπιακή ιστορία, αλλά και στη σημαντική βελτίωση των υποδομών της ως προς το παρελθόν.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004 κόστισαν περίπου 8,5 έως 9 δισεκατομμύρια ευρώ, με τα ~6,5 δισ. να αφορούν τα ολυμπιακά έργα και υποδομές, περιλαμβάνοντας δαπάνες του Δημοσίου και της Οργανωτικής Επιτροπής "Αθήνα 2004", με κάποιες εκτιμήσεις να αναφέρουν μικρότερο κόστος αν εξαιρούνται οι υποδομές, αλλά γενικά το τελικό κόστος ήταν πολύ υψηλότερο από τις αρχικές εκτιμήσεις. 

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

Όπως και να έχει οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 αποτέλεσαν ένα τεράστιο οικονομικό εγχείρημα για την Ελλάδα, με το τελικό κόστος να ξεπερνά κατά πολύ τις αρχικές προβλέψεις, σύμφωνα με μελέτες και αναλύσεις της εποχής.

Να σημειωθεί εξάλλου πως τα μεταγενέστερα χρόνια φάνηκε ότι το συνολικό κόστος της διοργάνωσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρόκληση της ελληνικής οικονομικής κρίσης δημόσιου χρέους που ξεκίνησε το 2008 και τη μακροχρόνια περίοδο των μνημονίων που ακολούθησε.

Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι τα επίπεδα του δημόσιου χρέους δεν επηρεάστηκαν σημαντικά στα χρόνια πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, η οποία χτύπησε τότε βαρύτατα τη χώρα, ενώ επίσης το κόστος των Αγώνων, στη συνολική χρονική διάρκεια των 7 ετών της προετοιμασίας τους, που ανήλθε στα 7,2 δισεκατομμύρια δολάρια (συμπεριλαμβανομένων 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ασφάλεια, καθώς είχαν υπάρξει αβάσιμες αναφορές για πιθανή τρομοκρατία, κυρίως διότι έτυχε να είναι η πρώτη Θερινή Ολυμπιάδα μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001), ήταν ένα ελάχιστο κλάσμα του ΑΕΠ και του δημόσιου χρέους της χώρας

ΠΛΗΣΙΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Το έλλειμμα εκείνης της χρονιάς ανήλθε στο 6,1% του ΑΕΠ και το χρέος στο 110,6% του ΑΕΠ, το υψηλότερο μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αδιαμφισβήτητα η ελληνική κρίση χρέους και η εποχή των μνημονίων αποτέλεσε συνισταμένων πολλών παραγόντων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 όξυναν τα διαρθρωτικά προβλήματα που ταλάνιζαν επί δεκαετίες τη χώρα, με κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και αλόγιστο δανεισμό.

Σε κάθε περίπτωση οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004, γνωστοί και ως Αγώνες της 28ης Ολυμπιάδας, ήταν μία κολοσσιαία διεθνής αθλητική διοργάνωση για τα δεδομένα της Ελλάδας. Συμμετείχαν 10.625 αθλητές (6.296 άντρες και 4.329 γυναίκες), μαζί με 5.500 προπονητές και συνοδούς, από 201 χώρες.

Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση το γεγονός πως σχεδόν καμία μεγάλη διοργάνωση -σε οποιοδήποτε σπορ- δεν φιλοξενήθηκε έκτοτε και για πολλά χρόνια, στην Ελλάδα.

ΠΝΙΓΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Η ανάληψη των «ΟΑ 2004», πέραν της εθνικής ανατάσεως που πρόσφεραν σε κάμποσους, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, επειδή το εγχείρημα ήταν δυσβάσταχτο και η ροπή των Ελλήνων σε υπερκοστολογήσεις και ανατιμήσεις εγγυούνταν μια οικονομική καταστροφή. Όπερ και εγένετο.

Ειδικά όσοι αντικειμενικοί είχαν απομείνει στο Αθλητικό κίνημα δεν σταμάτησαν στιγμή να προειδοποιούν, όπως ο αείμνηστος ασθλητικός συντάκτης Φίλιππας Συρίγος.

Ήταν από τους μετρημένους στα δάκτυλα αθλητικογράφους που τόλμησαν από την πρώτη στιγμή να καταγγείλουν τη «χρυσή Ολυμπιάδα» του 2004, τη βιομηχανία ντόπινγκ στον ελληνικό επαγγελματικό αθλητισμό και τα οικονομικά σκάνδαλα. Το ζεύγος Αγγελοπούλου είχε καταθέσει αγωγή εκατομμυρίων εναντίον του σχετικά με κείμενο στην Ελευθεροτυπία για την εμπλοκή του ζεύγους σε εταιρεία που είχε σχέση με την «Αθήνα 2004″.

Εν πάση περιπτώσει οι αγώνες έγιναν, κόσγτισαν - ότι κόστισαν ζητούμενο ήταν πια η μεταολυμπιακή αξιοποίηση των εγκαταστάσεων.

Η -ΠΟΙΑ;- ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

Τούτο αποτέλεσε βασική προτεραιότητα και ταυτόχρονα μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή αμέσως μετά το τέλος των Αγώνων της Αθήνας το 2004. Υπήρχε Σχέδιο Αξιοποίησης (2004)

Κεντρικοί στόχοι: Η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο λεκανοπέδιο, η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων και η μετατροπή των χώρων σε πόλους τουρισμού, εμπορίου και αναψυχής.
Επιχειρησιακό πλαίσιο: Η διαχείριση και αξιοποίηση των ακινήτων ανατέθηκε στην εταιρεία «Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.», με νομοθετικές ρυθμίσεις που προέβλεπαν χρήσεις γης ήπιου εμπορικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.
Στρατηγική: Παρουσιάστηκε ολοκληρωμένο σχέδιο τον Δεκέμβριο του 2004 από την κυβέρνηση, επιδιώκοντας τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) για τη βιωσιμότητα των εγκαταστάσεων. []
Όμως πολλοί διαγωνισμοί για την παραχώρηση ακινήτων (όπως το Tae Kwon Do ή εγκαταστάσεις στην περιφέρεια) καθυστέρησαν σημαντικά λόγω νομικών εμποδίων, ελλιπών προηγούμενων μελετών και αντιδράσεων.
Τελικά και παρά τις αρχικές εξαγγελίες, αρκετά ολυμπιακά ακίνητα αντιμετώπισαν στο πέρασμα των χρόνων σοβαρά ζητήματα εγκατάλειψης, έλλειψης συντήρησης και οικονομικής ασυνέπειας, οδηγώντας αργότερα ακόμα και σε δικαστικές έρευνες για τη διαχείρισή τους.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Θυμίζουμε σχετικά: «Την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου, την προσέλκυση επενδύσεων και τη μετατροπή της Αττικής σε ελκυστικό τουριστικό προορισμό, έθεσε ο Κώστας Καραμανλής ως κεντρικό στόχο του σχεδίου για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για την παρουσίασή του, υποστήριξε ότι η διαχείριση και η αξιοποίηση των εγκαταστάσεων δε γίνεται με εισπρακτικά κριτήρια, αλλά με αναπτυξιακά. Αναφέρθηκε επίσης, στη σημαντική άυλη κληρονομιά, που άφησαν οι Αγώνες. «Καμία εγκατάσταση δε θα πωληθεί σε ιδιώτες, θα υπάρξουν όμως μικτά σχήματα για τη διαχείρισή τους», ξεκαθάρισε η αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού.

Σύμφωνα με την κ. Πετραλιά, εντός του 2005, θα ξεκινήσουν οι πρώτοι διαγωνισμοί για τη συνεργασία κράτους και ιδιωτών για τη διαχείριση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, ενώ άμεσα προωθείται σχέδιο νόμου, με το οποίο ρυθμίζονται πολεοδομικά και άλλα θέματα, που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους.

Στο ΟΑΚΑ θα προστεθούν ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ στο Φάληρο θα δημιουργηθεί πόλος αναψυχής και πολιτισμού. Στο χώρο του Διεθνούς Κέντρου Ραδιοτηλεόρασης θα δημιουργηθεί μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ στο Μαρκόπουλο υπάρχει η δυνατότητα ανέγερσης ξενοδοχειακής μονάδας».

Η συνέχεια είναι γνωστή. Τα περισσότερα γήπεδα αφέθηκαν στην τύχη τους, άλλα κάηκαν όπως το Μπάντμπιντον, και άλλα λεηλατήθηκαν όπως το κλειστό της Παιανίας. Το οποίο σώθηκε μετά από 14 χρόνια. Πρόσφατα τα δύο κλειστά στάδια της Παιανίας, το «Σπίτι του στίβου» και το «Σπίτι του βόλεϊ», ανοιξαν και πάλι τις πύλες τους. Οι δύο εγκαταστάσεις στη θέση «Κόντρες-Βαρές», στους πρόποδες του Υμηττού, κοντά στην πλατεία Παιανίας και στη Λεωφόρο Λαυρίου, κατασκευάστηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες προπόνησης ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Επρόκειτο για εγκαταστάσεις-πρότυπο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε μια έκταση 100 στρεμμάτων που είχε παραχωρήσει ο Δήμος Παιανίας.

Θυμίζουμε τις αλά Κ.Καραμανλή δηλώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός της χώρας Κ. Μητσοτάκης: «Επενδύουμε σε αθλητικές υποδομές Ήταν ένα έργο που δεν κόστισε πολύ (περίπου 11-12 εκατ. ευρώ), με την αρχική μελέτη να προβλέπει υπαίθριο κέντρο για συναυλίες, πάρκο, ποδηλατόδρομους, κολυμβητήριο κ.ά. Αυτά δεν έγιναν ποτέ, καθώς θα εκτοξευόταν το κόστος και σε συνδυασμό ότι δεν έμενε και πολύς χρόνος, αποφασίστηκε να λειτουργήσει σε χρόνο-ρεκόρ. Μάλιστα, τα στάδια λειτούργησαν χωρίς πολεοδομική άδεια το καλοκαίρι του 2003, ώστε να χρησιμοποιηθούν τον χειμώνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά τους Αγώνες λειτούργησε χωρίς προβλήματα για λίγα χρόνια. Το 2011 όμως εγκαταλείφθηκε πλήρως. Αιτία, η μη δυνατότητα παραλαβής πολεοδομικής άδειας, σε συνδυασμό με τη διακοπή φύλαξης, η οποία επέτρεψε σε επιτήδειους να το λεηλατήσουν»

Κάποια άλλα όμως δεν σώθηκαν.

Οι περισσότερες μόνιμες ολυμπιακές εγκαταστάσεις του 2004 υπάρχουν ακόμη, αν και πολλές ρημάζουν, ενώ ορισμένες προσωρινές ή ειδικές δομές έχουν αποξηλωθεί ή κατεδαφιστεί στο πλαίσιο έργων ανάπλασης (όπως στο Ελληνικό).

Κατεδαφισμένες / Αποξηλωμένες Εγκαταστάσεις

Προσωρινές εγκαταστάσεις στο Φάληρο και στο Ελληνικό: Στάδια όπως το Ολυμπιακό Κέντρο Μπιτς Βόλεϊ στο Φάληρο ή οι προσωρινές αρένες στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού είτε αποξηλώθηκαν είτε κατεδαφίστηκαν σταδιακά (ειδικά με την έναρξη της μεγάλης επένδυσης του Λάτση στο Ελληνικό).
Εγκαταστάσεις εντός του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού: Αρκετά προσωρινά ή ημι-μόνιμα κέντρα (όπως για το μπέιζμπολ, το σόφτμπολ ή το χόκεϊ) έδωσαν τη θέση τους στο νέο μητροπολιτικό πάρκο και τις αναπλάσεις της περιοχής.
Αναλυτικά:

1. Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού (Η μεγαλύτερη αλλαγή)

Το Ελληνικό φιλοξένησε πολλά «δευτερεύοντα» αθλήματα που δεν είχαν κοινό στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να ερημώσουν αμέσως μετά το 2004. Σήμερα, τα περισσότερα έχουν κατεδαφιστεί ή μεταμορφώνονται λόγω της μεγάλης επένδυσης του The Ellinikon:

Γήπεδα Μπέιζμπολ και Σόφτμπολ: Είχαν αφεθεί στην τύχη τους για σχεδόν δύο δεκαετίες. Τα καθίσματα έσπασαν, οι αγωνιστικοί χώροι γέμισαν ξερά χόρτα και οι εσωτερικοί χώροι λεηλατήθηκαν. Κατεδαφίστηκαν πλήρως για να δώσουν τη θέση τους στο νέο Μητροπολιτικό Πάρκο.
Ολυμπιακό Κέντρο Χόκεϊ: Ακολούθησε την ίδια μοίρα πλήρους απαξίωσης και κατεδάφισης.
Κλειστό Φαλήρου / Ελληνικού: Κάποια υπόστεγα και αρένες που χρησιμοποιήθηκαν προσωρινά αποξηλώθηκαν εντελώς.

2. Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου (Παρακμή και «φαντάσματα»)

Ολυμπιακό Κέντρο Μπιτς Βόλεϊ: Αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα «αθλητικά φαντάσματα» της Αθήνας. Αν και πρόκειται για ένα πανέμορφο παραθαλάσσιο στάδιο, δεν αξιοποιήθηκε ποτέ συστηματικά. Τα ξύλινα ντεκ σάπισαν, οι κερκίδες γέμισαν σκουπίδια και οι εγκαταστάσεις καταστράφηκαν από βανδαλισμούς.
Κλειστό Γήπεδο Tae Kwon Do: Παρότι διατηρήθηκε σε καλύτερη κατάσταση και φιλοξένησε κατά καιρούς εκθέσεις, συναυλίες και πολιτικές εκδηλώσεις, η ευρύτερη ανάπλαση της ζώνης του Φαλήρου καθυστέρησε για χρόνια, αφήνοντας πολλούς γύρω χώρους να ρημάξουν.

3. Το «Σοκ» στο ΟΑΚΑ (Μαρούσι)

Αν και το ΟΑΚΑ παρέμεινε η «καρδιά» του ελληνικού αθλητισμού, υπέστη τεράστια δομική απαξίωση:

Το Στέγαστρο Καλατράβα: Η πλήρης απουσία συντήρησης για σχεδόν 20 χρόνια οδήγησε στο προσωρινό «λουκέτο» του Κεντρικού Σταδίου και του Ποδηλατοδρομίου λόγω σοβαρών προβλημάτων στατικής επάρκειας στα μεταλλικά στέγαστρα, γεγονός που προκάλεσε διεθνή αρνητικά σχόλια.
Περιβάλλων Χώρος: Οι περίφημες λίμνες, τα σιντριβάνια και οι γυάλινες κατασκευές του Καλατράβα ρήμαξαν, στέρεψαν και γεμίστηκαν με γκράφιτι.

4. Άλλα Στάδια που «Εξαφανίστηκαν» ως Αθλητικοί Χώροι

Πολλά στάδια διασώθηκαν από την καταστροφή μόνο επειδή άλλαξαν ολοκληρωτικά χρήση, χάνοντας τον αθλητικό τους χαρακτήρα:

Σπίτι του Κλειστού Στίβου & Βόλεϊ (Παιανία): Ένα υπερσύγχρονο κλειστό στάδιο που κυριολεκτικά λεηλατήθηκε. Κλάπηκαν καλώδια, χαλκός, κλιματιστικά και ρήμαξε ολοκληρωτικά, αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κακοδιαχείρισης.
Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου: Φιλοξένησε το πινγκ-πονγκ. Μετατράπηκε αρχικά σε εμπορικό κέντρο και αργότερα σε χώρο τηλεοπτικών στούντιο και εκδηλώσεων (εκεί γυρίζονται γνωστές τηλεοπτικές εκπομπές).
Ολυμπιακό Κέντρο Γουδή: Η αίθουσα της αντιπτέρισης (Badminton) μετατράπηκε σε ιδιωτικό θέατρο (Θέατρο Badminton), αν και αντιμετώπισε διάφορα νομικά προβλήματα κατά καιρούς.

Γιατί καταστράφηκαν;

Η βασική αιτία της «καταστροφής» ήταν ότι η Ελλάδα σχεδίασε και έχτισε γιγαντιαία στάδια για αθλήματα που δεν είχαν καμία οργανωμένη βάση ή ομοσπονδία στη χώρα (π.χ. σόφτμπολ, μπέιζμπολ, κανόε-καγιάκ σλάλομ). Η συντήρησή τους κόστιζε εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ποσό που το ελληνικό δημόσιο αδυνατούσε να καλύψει, ειδικά με την έλευση της οικονομικής κρίσης.

 Τι τελικά έμεινε από τους Ολυμπιακούς;

Ντουβάρια που ρημάζουν εγκαταλελειμμένα, είναι η πιο γνώριμη εικόνα που σήμερα μας θυμίζει ότι πριν 22 χρόνια, εδώ οργανώθηκε το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του κόσμου.

Αυτά τα ντουβάρια που το 2004 ήσαν πολυτελή Στάδια και Γήπεδα, θολώνουν την εικόνα των όποιων επιτευγμάτων σημειώθηκαν ενόψει 2004.

Μας κάνουν να ξεχνάμε ότι, και σημαντικά έργα υποδομής επισπεύτηκαν δίνοντας ανάσες σε περιοχές (όπως το μετρό της Αθήνας), και η χώρα κέρδισε μια μεγάλη προβολή στο διεθνή χώρο με όποιες θετικές επιπτώσεις είχε αυτό στον Τουρισμό. Ένα ακόμα σημαντικό επίτευγμα που έμεινε αναξιοποίητο σαν τα ντουβάρια, είναι η μεγάλη τεχνογνωσία που αποκτήθηκε και τα χιλιάδες άτομα προσωπικού που απέκτησαν μια τεράστια εμπειρία σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης. Μόλις έπεσε η αυλαία των Ολυμπιακών, ουδείς ενδιαφέρθηκε για το πώς θα κεφαλαιοποιηθεί αυτή η εμπειρία και η τεχνογνωσία. Κι ας δαπανήθηκαν δις για την απόκτησή τους.

ΠΑΛΑΤΙ ΤΟ ΠΑΜΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ

Είχε δίκιο για όσα είπε για την αρτιότητα και την εν γένει κατάσταση του Παμπελοποννησιακού Σταδίου, ο Μίλτος Τεντόγλου.

Παλάτι είναι το Στάδιο κι αυτό πρέπει να επισημανθεί!

Σε αντίθεση με το Στάδιο, υπάρχουν στην Πάτρα πολλά κτίρια - ντροπή, όπως το κολυμβητήριο της Αγυιάς, το κλειστό Θέατρο στου Λαδόπουλου και πόσα ακόμα. Δεν είναι όλα καλώς καμωωμένα στην πόλη...

ΤΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Η περίπτωση της Πάτρας: Το δικό της «παρών» έδωσε η Αχαϊκή πρωτεύουσα στους Ολυμπιακούς του 2004. Ήταν 11 Αυγούστου, στις 6 το απόγευμα, όταν από την Πάτρα (ταυτόχρονα με τις άλλες Ολυμπιακές πόλεις), δινόταν το εναρκτήριο λάκτισμα των πρώτων ποδοσφαιρικών αγώνων. Εκατοντάδες άτομα και μαζί με τους Εθελοντές, πάνω από 2.000 άτομα, είχαν επιφορτιστεί με το έργο της οργάνωσης των Αγώνων στην πόλη. Κανείς από όλους αυτούς, δεν αξιοποιήθηκε κάπου από την λήξη των Αγώνων και μετά. Όταν οργανώθηκε η Πολιτιστική Πρωτεύουσα, το 2006, δεν ζητήθηκε ούτε το σχέδιο λειτουργίας της πόλης κατά τη διάρκεια μεγάλων γεγονότων.

Ένα σχέδιο που για να εκπονηθεί είχαν συνεργαστεί επί μήνες εκατοντάδες άνθρωποι, διαφορετικών επιστημονικών αντικειμένων: πολιτικοί μηχανικοί, συγκοινωνιολόγοι, γιατροί, δικηγόροι, οικονομικά στελέχη και στελέχη marketing κ.λπ. Και όχι μόνον δεν ζητήθηκε, αλλά και όταν αδαπάνως προσφέρθηκε στους τότε ιθύνοντες της Πολιτιστικής δεν έδωσαν καν σημασία!

Τουλάχιστον, στην Πάτρα, δεν ρήμαξε το Παμπελοποννησιακό Στάδιο καίτοι για τον τρόπο πιθανής αξιοποίησής τους, μπορεί να γίνει μεγάλη συζήτηση. Με χρήματα από Ολυμπιακά προγράμματα αναπλάστηκε τότε η πλατεία Γεωργίου και ένα κομμάτι πεζοδρομίων στη Γούναρη. Ως Ολυμπιακό έργο εντάχθηκε σε σχετικά προγράμματα η αναβάθμιση του Αεροδρομίου του Αράξου, άσχετα αν τα έργα ολοκληρώθηκαν το 2008!

Λόγω Ολυμπιακών, επισπεύστηκαν τότε δύο μεγάλα έργα, η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και η Περιμετρική της Πάτρας. Μέσα στον Ιούλιο παραδόθηκε στην κυκλοφορία η Περιμετρική και στις 8 Αυγούστου 2004 η Γέφυρα, από την οποία πέρασε η Ολυμπιακή Φλόγα.

Δύο μεγάλα έργα που απέπνεαν το κλίμα αισιοδοξίας που επικρατούσε τότε. Τότε που το χαμόγελο κυριαρχούσε στα σημερινά κατηφειασμένα πρόσωπα. Τότε που όλα ήσαν, ή έδειχναν διαφορετικά.

Τότε που σχεδόν αδιαμαρτύρητα οι ταξιτζήδες αποδέχονταν κανόνες που δυσκόλευαν τη δουλειά τους, που οι μεταφορείς αποδέχονταν χωρίς αντιδράσεις να μην μπαίνουν στο κέντρο της πόλης, που οι καταστηματάρχες δεν παραβίαζαν ούτε λεπτό το χρονοδιάγραμμα τροφοδοσίας που έληγε νωρίς το πρωί, που δεν έβλεπες διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητο στους κεντρικούς δρόμους της Πάτρας.

Είχαν εργαστεί δεκάδες άνθρωποι και πολλούς μήνες για αυτά τα σχέδια, αλλά υπήρχε άπλετη η καλή διάθεση από όλους τους θιγόμενους, που χωρίς διαμαρτυρίες παραιτούνταν κεκτημένων. Ίσως, γιατί ένοιωθαν ότι έτσι συμμετείχαν και οι ίδιοι σε κάτι σημαντικό και σπουδαίο. Και πράγματι συμμετείχαν.

Α, και κάτι ακόμα για την Πάτρα: τα Πατρινά στελέχη της Οργανωτικής που είχαν την ευθύνη της πόλης όχι μόνον δεν κατανάλωσαν όσα χρήματα είχαν περιθώριο να δαπανήσουν, αλλά επέστρεψαν στα ταμεία της Οργανωτικής περισσότερα από τα μισά. Οι δε επιλογές Επιχειρήσεων που έγιναν για την προσφορά υπηρεσιών (catering, καθαριότητα κ.λπ.) έγιναν όλες μέσω ανοιχτών διαδικασιών το αδιάβλητο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από κανέναν.

Το να φεύγεις με καθαρά χέρια, από μια υπόθεση που ακούστηκαν τα μύρια όσα, δεν είναι λίγο πράγμα.

Η ΛΙΣΤΑ
Ιδού και η λίστα με τις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις

ΟΑΚΑ

Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών (Στίβος & Τελικός ποδοσφαίρου)
Ολυμπιακό Στάδιο Υγρού Στίβου– καταδύσεις, κολύμβηση, συγχρονισμένη κολύμβηση, υδατοσφαίριση
Ολυμπιακό Γήπεδο Αντισφαίρισης – Αντισφαίριση
Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο Αθήνας – ποδηλασία πίστας
Olympic Indoor Hall – καλαθοσφαίριση (τελικός), ενόργανη γυμναστική
Ζώνη Ελληνικού

Fencing Hall – ξιφασκία
Helliniko Indoor Arena – Καλαθοσφαίριση, Χειροσφαίριση (τελικός)
Ολυμπιακό Κέντρο Μπέιζμπολ – μπέιζμπολ
Ολυμπιακό Κέντρο Κανόε Καγιάκ– Κανό (σλάλομ)
Ολυμπιακό Κέντρο Χόκεϊ– Χόκεϊ επί χόρτου
Ολυμπιακό Στάδιο Σόφτμπολ– Σόφτμπολ
Ζώνη Φαλλήρου

Ολυμπιακό Κέντρο Πετοσφαίρισης επί άμμου Φαλλήρου – Πετοσφαίριση επί άμμου
Faliro Sports Pavilion Arena – χειροσφαίριση, τάεκβοντο
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας – Πετοσφαίριση
Ζώνη Γουδίου

Goudi Olympic Hall – μπάτμιντον
Ολυμπιακό Κέντρο Σύγχρονου Πεντάθλου – Σύγχρονο Πένταθλο
Ζώνη Μαρκόπουλου

Ολυμπιακό Κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου – Ιππασία
Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής Μαρκόπουλου – σκοποβολή
Στάδια Ποδοσφαίου

Καυκατζόγλειο Στάδιο
Γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Παμπελοποννησιακό Στάδιο
Πανκρήτιο Στάδιο
Πανθεσσαλικό Στάδιο
Άλλα Στάδια

Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας Αγίου Κοσμά - ιστιοπλοΐα
Ano Liosia Olympic Hall – τζούντο, πάλη
Galatsi Olympic Hall – Ρυθμική Γυμναστική, επιτραπέζια αντισφαίριση
Πλατεία Κοτζιά – ποδηλασία δρόμου
Μαραθώνας – μαραθώνιος
Nikaia Olympic Weightlifting Hall – άρση βαρών
Παναθηναϊκό Στάδιο– τοξοβολία, μαραθώνιος
Peristeri Olympic Boxing Hall – πυγμαχία
Ολυμπιακό Κέντρο Κωπηλασίας Σχοινιά – κανόε σπρίντ, κωπηλασία
Στάδιο της Ολυμπίας – σφαιροβολία
Ολυμπιακό Κέντρο Βουλιαγμένης – ποδηλασία δρόμου, τρίαθλο
Μη αθλητικές εγκαταστάσεις

Βασικό Κέντρο Τύπου
Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Διεθνές Ραδιοτηλεοπτικό Κέντρο
Μέρη διαμονής

Ολυμπιακό Χωριό (Θρακομακεδόνες Αττικής)
Οικιστικό Συγκρότημα «Λόφος Έντισον» (Λόφος Έντισον, Παλλήνη Αττικής)