«Μπλόκο» σε πλειστηριασμό στην Πάτρα- Απόφαση του Πρωτοδικείου ακυρώνει κατάσχεση fund

Μία ιδιαίτερα σημαντική απόφαση, που ενδέχεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για αντίστοιχες υποθέσεις πλειστηριασμών, εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών, ακυρώνοντας έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου που είχε επισπευσθεί από εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων (fund).
Η υπόθεση αφορά οφειλέτη, σε βάρος του οποίου είχε εκδοθεί διαταγή πληρωμής πριν από περίπου 17 χρόνια. Έναν χρόνο αργότερα, η τότε πιστώτρια τράπεζα προχώρησε στον πλειστηριασμό ακινήτων του, τα οποία –σύμφωνα με όσα υποστηρίχθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου– εκποιήθηκαν σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες από την πραγματική εμπορική τους αξία. Ως αποτέλεσμα, παρέμεινε ανεξόφλητο μέρος της οφειλής.

"Δεκαέξι χρόνια μετά τους αρχικούς πλειστηριασμούς, το fund που είχε πλέον αποκτήσει την απαίτηση επανήλθε, κοινοποιώντας εκ νέου την παλαιά διαταγή πληρωμής μαζί με νέα επιταγή προς πληρωμή. Σύμφωνα με όσα εξετάστηκαν δικαστικά, ζητήθηκε ποσό μεγαλύτερο από εκείνο που αντιστοιχούσε στο εναπομείναν ανεξόφλητο κεφάλαιο" επισημαίνει, η δικηγόρος που χειρίστηκε την υπόθεση, Λούλα Δημητροπούλου.

Στη συνέχεια προχώρησε σε αναγκαστική κατάσχεση νέου ακινήτου του οφειλέτη, όχι όμως για το σύνολο της απαίτησης, αλλά για μέρος αυτής, χωρίς –κατά την κρίση του δικαστηρίου– να προσδιορίζεται με σαφήνεια σε ποια επιμέρους απαίτηση αντιστοιχούσε το ποσό για το οποίο επιβλήθηκε η κατάσχεση.

"Ο οφειλέτης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη καταθέτοντας ανακοπή κατά της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών έκανε δεκτούς βασικούς λόγους της ανακοπής, ακυρώνοντας εν μέρει την επιταγή προς πληρωμή και στο σύνολό της την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης. Ως συνέπεια της απόφασης, ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός του ακινήτου δεν θα πραγματοποιηθεί" αναφέρει η κ. Δημητροπούλου.

Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η απόφαση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς υπενθυμίζει ότι ακόμη και στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης από funds και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων απαιτείται αυστηρή τήρηση των προβλεπόμενων δικονομικών προϋποθέσεων. Κάθε πλημμέλεια ή έλλειψη σαφούς προσδιορισμού της απαίτησης μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωση της διαδικασίας.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναμένεται να απασχολήσει τόσο τη νομική κοινότητα όσο και δανειολήπτες που βρίσκονται αντιμέτωποι με διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς αναδεικνύει τη σημασία του δικαστικού ελέγχου στις υποθέσεις πλειστηριασμών.