Απλησίαστα τα φοιτητικά σπίτια: Η ακτινογραφία των τιμών σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα

Σε μία από τις δυσκολότερες εξισώσεις για τον οικογενειακό προϋπολογισμό εξελίσσεται και φέτος η αναζήτηση φοιτητικής κατοικίας.

Λίγο πριν από την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής, γονείς και υποψήφιοι φοιτητές βρίσκονται αντιμέτωποι με περιορισμένη προσφορά μικρών διαμερισμάτων, υψηλές ζητούμενες τιμές και έντονες αποκλίσεις ακόμη και μέσα στην ίδια περιοχή.

Ενδεικτικές αγγελίες που παρουσιάστηκαν σε έρευνα της εκπομπής «Limit Up» του OPEN  εμφανίζουν ενοίκια από 180 έως και 1.050 ευρώ τον μήνα για κατοικίες μικρής επιφάνειας σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ηράκλειο. Πρόκειται, ωστόσο, για συγκεκριμένα ακίνητα από την οικονομικότερη, ως την ακριβότερη επιλογή και όχι για αντιπροσωπευτικούς μέσους όρους της αγοράς.

Σύμφωνα με τα παραδείγματα της ίδιας έρευνας, στου Ζωγράφου ένα παλαιότερο ισόγειο διαμέρισμα 32 τετραγωνικών μέτρων προσφερόταν προς 300 ευρώ, ενώ νεόδμητη κατοικία 35 τετραγωνικών στα Άνω Ιλίσια έφθανε τα 780 ευρώ. Στον Πειραιά καταγράφηκαν ζητούμενες τιμές από 300 ευρώ για ισόγειο 26 τετραγωνικών έως 990 ευρώ για νεόδμητο διαμέρισμα 40 τετραγωνικών κοντά στο λιμάνι.

Αντίστοιχα μεγάλες ήταν οι αποκλίσεις στη Θεσσαλονίκη, όπου καταγράφηκε διαμέρισμα 28 τετραγωνικών στο κέντρο με ενοίκιο 250 ευρώ και κατοικία 25 τετραγωνικών στην Καλαμαριά με ζητούμενη τιμή 1.000 ευρώ. Στην Πάτρα αναφέρθηκε η ακριβότερη περίπτωση, με κατοικία 40 τετραγωνικών να προσφέρεται προς 1.050 ευρώ ενώ ως οικονομικότερη επιλογή αναφέθηκε περίπτωση ακινήτου 22 τμ , πρώτου ορόφου με έτος κατασκευής 1965 και ενοίκο 180 ευρώ. Στο Ηράκλειο τα εξεταζόμενα παραδείγματα κινούνταν μεταξύ 250 και 550 ευρώ.

Γιατί είναι ακριβότερα τα μικρά σπίτια
Η ισχυρή ζήτηση δεν προέρχεται αποκλειστικά από τους φοιτητές. Τα μικρά διαμερίσματα αναζητούνται επίσης από εργαζομένους που ζουν μόνοι, νέα νοικοκυριά και ανθρώπους που επιδιώκουν να περιορίσουν τις ενεργειακές και λειτουργικές δαπάνες τους.

Παράλληλα, ένα μέρος του αποθέματος κατοικιών έχει μεταφερθεί τα προηγούμενα χρόνια στη βραχυχρόνια ή στην επιπλωμένη μίσθωση. Η ηλικία του ακινήτου, η ανακαίνιση, η ενεργειακή του κατάσταση, η επίπλωση και κυρίως η απόσταση από πανεπιστήμια και μέσα σταθερής τροχιάς μπορούν να δημιουργήσουν διαφορές εκατοντάδων ευρώ μεταξύ δύο κατοικιών παρόμοιου μεγέθους.

Εκπρόσωποι της κτηματαγοράς επισημαίνουν επίσης ότι τα πολύ φθηνά ακίνητα είναι πλέον περιορισμένα και συχνά πρόκειται για παλαιότερες, μη ανακαινισμένες ή ισόγειες κατοικίες. Την ίδια στιγμή, αναπτύσσεται περισσότερο και το μοντέλο της ενοικίασης μεμονωμένων δωματίων σε μεγαλύτερα διαμερίσματα

Η συγκατοίκηση κερδίζει έδαφος
Μπροστά στο υψηλό κόστος, η συγκατοίκηση εξελίσσεται από εναλλακτική επιλογή σε βασικό τρόπο περιορισμού των δαπανών. Ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα μπορεί να έχει υψηλότερο συνολικό μίσθωμα, όμως η κατανομή του ενοικίου, των λογαριασμών και των κοινοχρήστων μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων μειώνει σημαντικά το μηνιαίο κόστος ανά φοιτητή.

Για αρκετές οικογένειες, η οικονομική επιβάρυνση της δεύτερης κατοικίας επηρεάζει ακόμη και την επιλογή σχολής ή πόλης σπουδών.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αστικών Συμβάσεων Αθηνών – Αττικής, Άννα Μοκάκου, υπογράμμισε ότι τα οικονομικά δεδομένα οδηγούν ολοένα και περισσότερους φοιτητές στη λύση της συγκατοίκησης.

Όπως ανέφερε, τα πολύ φθηνά ακίνητα είναι ελάχιστα και, στις περισσότερες περιπτώσεις, πρόκειται για παλιά διαμερίσματα που δεν έχουν ανακαινιστεί.

 Παράλληλα, σημείωσε ότι αναπτύσσεται πλέον και στην Ελλάδα το μοντέλο της ενοικίασης δωματίων μέσα σε μεγάλα διαμερίσματα, στα πρότυπα του εξωτερικού. Σε αρκετές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες διατηρούν τη διαχείριση του ακινήτου και νοικιάζουν ξεχωριστά δωμάτια, με το κόστος να κυμαίνεται μεταξύ 350 και 500 ευρώ ανά δωμάτιο.

«Το 60% των φοιτητών μένει στον τόπο κατοικίας του»
 

Η Άννα Μοκάκου επισήμανε ότι το στεγαστικό κόστος επηρεάζει πλέον ακόμη και τις επιλογές σπουδών των νέων.

Όπως ανέφερε, περίπου το 60% των φοιτητών επιλέγει να σπουδάσει στην πόλη όπου κατοικεί η οικογένειά του, καθώς το κόστος ενοικίασης δεύτερης κατοικίας είναι απαγορευτικό για πολλά νοικοκυριά.

«Πολλές φορές οι νέοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη σχολή που πραγματικά επιθυμούν, επειδή η οικογένειά τους δεν μπορεί να καλύψει το κόστος μιας δεύτερης κατοικίας», τόνισε.