Απύθμενο θεάται το βάθος της απώλειας του ογκολόγου ιατρού Θωμά Μακατσώρη...

Της Βίβιαν Φαρμάκη

Όταν η μνήμη πραγματώνει τη συνάντηση ανάμεσα στο νεανικό παρελθόν των εφηβικών του χρόνων στην κορύφωση της εν ζωή θαυμαστής ανθρωπιστικής σταδιοδρομίας και μάλιστα στην τραγικότητα της <<διασπάθισης>> της ιστορικής ανθρώπινης διαδρομής του μεγαλείου της σκέψης και των οραμάτων του :

Μία είναι η επιλογή όσων τον έζησαν! Ένα προσωπικό χρέος οδύνης αναλογεί και σε μένα, εγχαράσσεται στο << είναι μου>>. Υπήρξα φιλόλογος στα γυμνασιακά χρόνια του στην πρότυπη σχολή Πατρών. Του οφείλω την υστεροφημία του.

Η προσωπικότητα αυτού, μεταξύ των άλλων συμμαθητών του στην τάξη αντανακλούσε μέσα από την ευγενική σιωπή του τα ακραιφνή γνωρίσματα της ψυχής και του πνεύματος του, τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του , την ευθύτητα και την υπέρτατη γνώση της ατομικής ευθύνης. Η υπέρταση γνώση του μέσω της αφανούς έκφρασης αυτού, υπήρξε η αναζήτηση του προσωπικού του μέτρου ζωής μέσα από τα βάθη του άδολου και ανυπόκριτου αγαθού.

Βίβιαν Φαρμάκη δρ. Φιλολογίας