Αντίο στον υπέροχο Άγγελο Αντωνόπουλο - Είχε καθηλώσει τους Πατρινούς θεατρόφιλους το 2013 ως «Γαλιλαίος»

Ωραία, αριστοκρατική παρουσία, κομψότητα, βαθιά φωνή και πάντα προσεγμένες στη λεπτομέρεια και ανθρώπινες ερμηνείες. Αυτά θα λέγαμε πως χαρακτήριζαν τον υπέροχο ηθοποιό Άγγελο Αντωνόπουλο που έφυγε από τη ζωή στα 94 του χρόνια με την είδηση του θανάτου να γίνεται γνωστή την ώρα της κηδείας του, νωρίτερα σήμερα Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026 (η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, στην Κάρυστο της Εύβοιας). Είχε γεννηθεί στις 16 Ιανουαρίου 1932 και είχε σπουδάσει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Tέχνης Κάρολος Κουν.

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος που είχε γεννηθεί στον Πειραιά με καταγωγή από την Αρχαία Ολυμπία όπου πέρασε τα χρόνια της Κατοχής και την Πάτρα, καθιερώθηκε θα λέγαμε στις συνειδήσεις του μεγάλου κοινού σε πιο ώριμη ηλικία, κοντά στα 40 του. Άφησε εποχή ως Συνταγματάρχης Βαρτάνης στο περίφημο τηλεοπτικό σίριαλ στις αρχές της δεκαετίας του '70 "Άγνωστος Πόλεμος" σε σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου και έκαψε πολλές γυναικείες καρδιές σε σημείο πολλές θαυμάστριες του να τον αποκαλούν όχι ως Άγγελο Αντωνόπουλο όπως ήταν το όνομα του αλλά ως Βαρτάνης!

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος πρόλαβε και τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και μάλιστα ήταν ο παρτενέρ μεγάλων σταρ όπως της Αλίκης Βουγιουκλάκη σε ταινίες όπως το τρυφερό "Σ'αγαπώ" σε σκηνοθεσία Τάκη Βουγιουκλάκη και μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου το 1971 και "Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα" πάλι του Τάκη Βουγιουκλάκη το 1980 ενώ το 1969 είχε υποδυθεί έναν δάσκαλο στο συγκινητικό φιλμ "Η Δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά" του Ντίνου Δημόπουλου που είχε γυριστεί στη Μακρυνίτσα στο Πήλιο, πλάι στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Ήταν πάλι εξαιρετικά γοητευτικός στο κοινωνικό, ερωτικό φιλμ «Αναζήτηση» του Ερρίκου Ανδρέου το 1972 (το σενάριο ήταν των Κλέαρχου Κονιτσιώτη και Αχιλλέα Αυγερίου) πλάι στην μελαχρινή καλλονή ηθοποιό Έλενα Ναθαναήλ.

Στις αξιοπρόσεκτες παρουσίες του και στην ταινία του Νίκου Φώσκολου, «Ορατότης μηδέν», της Φίνος Φιλμ, το 1970 πλάι στους Νίκο Κούρκουλο, Μαίρη Χρονοπούλου και Μάνο Κατράκη.

Στην Πάτρα ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε παίξει πολλές φορές όπως στο Πάνθεον ενώ πριν 13 χρόνια είχε φιλοξενήσει την παράσταση «Γαλιλαίος» όπου πρωταγωνιστούσε και είχε υπογράψει & τη σκηνοθεσία, το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας, στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, την Τρίτη 23 και Πέμπτη 25 Απριλίου 2013 στις 21.30.

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε ενσαρκώσει τον επιστήμονα Γαλιλαίο αλλά και τον άνθρωπο Γαλιλαίο (1564-1642), τον πολύ σημαντικό αυτό Ιταλό αστρονόμο, φιλόσοφο και φυσικό της περιόδου της Αναγέννησης.

Εκτός από τον Γαλιλαίο, στο θέατρο ο Άγγελος Αντωνόπουλος έχει υποδυθεί κι άλλο ιστορικό πρόσωπο, τον Καρλ Μαρξ με ιδιαίτερη επιτυχία. Επρόκειτο για το έργο «Ο Μαρξ στο Σόχο» του αείμνηστου καθηγητή του Χάρβαρντ και συνοδοιπόρου του Τσόμσκι, Χάουαρντ Ζιν, που είχε παρουσιαστεί σε μετάφραση Άρη Λασκαράτου, δραματουργική επεξεργασία Άγγελου Αντωνόπουλου και σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Ασημακόπουλου στη σκηνή του θεάτρου «Άλμα» το 2018 καθώς και ορισμένα χρόνια νωρίτερα το 2008-09 στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, σε σκηνοθεσία της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

Να προσθέσουμε πως ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την δραματική ταινία "Εκδρομή" (1966) του Τάκη Κανελλόπουλου ενώ ακολούθησε το 1968 η "Παρένθεση", μια αισθηματική ταινία σε παραγωγή και σκηνοθεσία Τάκη Κανελλόπουλου όπου ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε παίξει με την Αλεξάνδρα Λαδικού.

Το '66 είχε κάνει & ένα μικρό ρόλο στο υποψήφιο φιλμ για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας "Το Χώμα βάφτηκε κόκκινο" του Βασίλη Γεωργιάδη πλάι στους Νίκο Κούρκουλο, Γιάννη Βόγλη και Μαίρη Χρονοπούλου.

Το 1967 ο Άγγελος Αντωνόπουλος είχε παίξει και με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο στην πολεμική περιπέτεια «Κοντσέρτο για πολυβόλα» σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου σε σενάριο Νίκου Φώσκολου.

Υπήρξε αναμφίβολα ένας όμορφος, γοητευτικός μα πάνω απ' όλα εξαιρετικός ηθοποιός, ένας πρωταγωνιστής με πολύ καλές θεατρικές βάσεις που συνέχιζε και σε μεγάλη ηλικία να μας εκπλήσσει υποκριτικά.