Δημήτρης Φάκαλος στο Travel West Forum 2026: Η εμπειρία της φιλοξενίας μέσα από τα events

"Δημιουργώντας αξέχαστες στιγμές - Η εμπειρία της φιλοξενίας μέσα από τα events- Ο ρόλος του catering στον σύγχρονο τουρισμό" ήταν το θέμα που ανέπτυξε στην ομιλία του στο πλαίσιο του Travel West Forum 2026 ο Δημήτρης Φάκαλος της Fakalos Catering, De_Tales Elevated Rentals.

Ο κ. Φάκαλος συμμετείχε στην θεματική ενότητα "Storytelling στον τουρισμό: Η αισθητική του τόπου- Εικόνα, χώρος, αίσθηση, ως εργαλείο ανάπτυξης"

Η ομιλία του κ. Φάκαλου

Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να ευχαριστήσω για την πρόσκληση.

Θα ήθελα να έχουμε όλοι στο μυαλό μας ότι τέτοιες συναντήσεις είναι πραγματικά δημιουργικές και αναγκαίες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο και σε μια περιοχή που έχει ουσιαστική ανάγκη να αναπτυχθεί.

Εγώ θα ήθελα να μιλήσουμε περισσότερο για το τι πρέπει να κάνει η περιοχή μας ώστε να αναπτυχθεί και να προσελκύσει περισσότερο κόσμο. Και για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε αυτό το κομμάτι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να δούμε λίγο τα νούμερα.

Τα νούμερα του παγκόσμιου τουρισμού τα τελευταία χρόνια είναι πραγματικά εντυπωσιακά και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μπορέσουμε να μεταφέρουμε και στη δική μας περιοχή.

Ο σύγχρονος παγκόσμιος τουρισμός βιώνει μια συνεχή ανοδική πορεία. Το 2025 καταγράφηκαν περίπου 1,5 δισεκατομμύριο διεθνείς αφίξεις παγκοσμίως, με κύκλο εργασιών που ξεπέρασε τα 12,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Η χρονιά αυτή παρουσίασε αύξηση 4,1% στις διεθνείς μετακινήσεις ταξιδιωτών και 6,7% στον κύκλο εργασιών.

Τα 12,7 τρισεκατομμύρια δολάρια αντιστοιχούν περίπου στο 10,3% της παγκόσμιας οικονομίας, καθιστώντας τον τουρισμό την τρίτη μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στον κόσμο και τον μεγαλύτερο εργοδότη παγκοσμίως, καθώς ένας στους εννέα κατοίκους του πλανήτη εργάζεται άμεσα ή έμμεσα στον τουρισμό.

Για να καταλάβουμε πόσο μεγάλο είναι αυτό το μέγεθος, αρκεί να πούμε ότι ο τουρισμός το 2025, με συνολικά έσοδα άνω των 1,9 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι περίπου έντεκα φορές μεγαλύτερος σε σχέση με πριν από πενήντα χρόνια, το 1975.

Αν δούμε τώρα τους λόγους για τους οποίους ταξιδεύουν οι άνθρωποι παγκοσμίως, θα διαπιστώσουμε ότι περίπου το 25% έως 30% των ταξιδιών συνδέεται με επισκέψεις σε φίλους ή συγγενείς. Ένα μικρότερο ποσοστό, γύρω στο 13%, αφορά επαγγελματικούς λόγους, ενώ περίπου 5% σχετίζεται με εκπαιδευτικούς ή εθελοντικούς σκοπούς.

Το μεγαλύτερο ποσοστό, περίπου το 55% του παγκόσμιου τουρισμού, αφορά την αναψυχή και τις διακοπές. Και τα τελευταία χρόνια αυτό επικεντρώνεται όλο και περισσότερο σε αυτό που ονομάζουμε θεματικό και βιωματικό τουρισμό. Ο κόσμος πλέον αναζητά βιωματικά ταξίδια με σκοπό — αυτό που στα αγγλικά αποκαλείται “purpose-driven journeys”.

Εκεί, λοιπόν, πρέπει να επικεντρωθούμε κι εμείς.

Και αν το κάνουμε αυτό, θα δούμε ότι η Δυτική Ελλάδα υπήρξε μία από τις ευρωπαϊκές περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από την αποβιομηχάνιση, η οποία ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και ολοκληρώθηκε με την πλήρη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση τη δεκαετία του ’90.

Μια εξέλιξη που δεν ξέρω αν τελικά βοήθησε την περιφερειακή ανάπτυξη της Ευρώπης. Σίγουρα πάντως δεν βοήθησε ιδιαίτερα περιοχές όπως η δική μας.

Η Δυτική Ελλάδα υπήρξε στο παρελθόν μια περιοχή με ισχυρή εξάρτηση από το λιμάνι της Πάτρας και από τη βαριά βιομηχανία, τόσο στην Πάτρα όσο και στις υπόλοιπες πόλεις της Περιφέρειας.

Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η Δυτική Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ μια αμιγώς τουριστική περιοχή, ούτε διέθετε σαφή τουριστικό προσανατολισμό ή συγκεκριμένο τουριστικό προϊόν, με εξαίρεση βέβαια την Αρχαία Ολυμπία.

Εδώ, λοιπόν, θα ήθελα να φέρω ως παράδειγμα το λεγόμενο “Bilbao Effect”.

Πρόκειται για ένα μοντέλο ανάπτυξης που εφαρμόστηκε στη Χώρα των Βάσκων, μια περιοχή με αρκετές ομοιότητες με τη Δυτική Ελλάδα. Ήταν επίσης μια περιοχή βαριάς βιομηχανίας, χωρίς ιδιαίτερη μεσαιωνική ή αναγεννησιακή πολιτιστική κληρονομιά, όπως άλλες περιοχές της Ισπανίας.

Όταν η περιοχή αποβιομηχανοποιήθηκε πλήρως, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια τεράστια οικονομική κρίση και τότε χρειάστηκε να πάρει μια γενναία απόφαση.

Με μια μοναδική στρατηγική κίνηση, η περιοχή του Μπιλμπάο ξεκίνησε την αναγέννησή της. Το “Bilbao Effect” είναι σήμερα ένας παγκόσμιος όρος τουριστικής ανάπτυξης και περιγράφει ακριβώς την ιδέα ότι μια πόλη ή μια περιοχή μπορεί να μεταμορφωθεί οικονομικά, πολιτιστικά και τουριστικά μέσω ενός εμβληματικού έργου που παρασύρει και άλλες επενδύσεις.

Στο Μπιλμπάο, μέσα στην κρίση, αποφάσισαν να φέρουν το μουσείο σύγχρονης τέχνης Guggenheim. Το μουσείο μετατράπηκε σε παγκόσμιο αρχιτεκτονικό σύμβολο και προσέλκυσε εκατομμύρια επισκέπτες.

Αυτό έφερε ξενοδοχεία, συνέδρια, επενδύσεις και τελικά προσέλκυσε κορυφαίους αρχιτέκτονες όπως ο Norman Foster και ο Santiago Calatrava, οι οποίοι άφησαν το αποτύπωμά τους στην πόλη.

Και ξαφνικά η περιοχή της Βασκωνίας μετατράπηκε σε τουριστικό κέντρο της Ευρώπης — από τη γαστρονομία μέχρι ακόμα και το SUP στον ποταμό της πόλης.

Ένα αντίστοιχο restart χρειαζόμαστε κι εμείς εδώ. Όχι απαραίτητα μέσα από τεράστιες οικοδομικές παρεμβάσεις, αλλά μέσα από ένα ισχυρό “boost” που θα φέρει νέο κόσμο στην περιοχή.

Και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε κυρίως μέσα από τα events και τη γαστρονομία.

Θα ήθελα ιδιαίτερα να σταθώ στα events. Και δεν θα μιλήσω για το Πατρινό Καρναβάλι, που από μόνο του θα έπρεπε να αποτελεί το επίκεντρο όλων αυτών. Ας μιλήσουμε για όλα τα υπόλοιπα.

Η Δυτική Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε κέντρο διοργάνωσης events για δύο βασικούς λόγους.

Πρώτον, επειδή η Αθήνα βρίσκεται πολύ κοντά μας — με όλα τα θετικά και τα αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.

Και δεύτερον, επειδή με τους νέους οδικούς άξονες από τα Ιωάννινα και σύντομα από την Καλαμάτα, η Πάτρα και συνολικά η Δυτική Ελλάδα βρίσκονται πλέον πολύ πιο κοντά. Το ταξίδι από τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα είναι σήμερα ταχύτερο και ασφαλέστερο από ποτέ.

Άρα, πρέπει να επενδύσουμε στην ανάπτυξη των events. Το Φεστιβάλ Χελμού, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, το έχει ήδη αποδείξει.

Μπορούμε να επενδύσουμε σε kite events, όπως ήδη γίνεται στο Δρέπανο. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον Πατραϊκό Κόλπο, που αποτελεί ίσως τον καλύτερο στίβο ιστιοπλοΐας στην Ελλάδα.

Μπορούμε επίσης να επενδύσουμε σε μεγάλα μουσικά events και φεστιβάλ. Εκεί βρίσκεται πλέον το παγκόσμιο trend και η Πάτρα είναι πια δίπλα σε όλα.

Και φυσικά υπάρχει και η γαστρονομία.

Η περιοχή μας μπορεί να μην έχει μια τόσο αναγνωρίσιμη “εθνική” κουζίνα όπως η κρητική ή η πολίτικη, διαθέτει όμως μοναδικά προϊόντα και πρώτες ύλες: τα ψάρια και το αλάτι του Μεσολογγίου, το αυγοτάραχο του Αιτωλικού, τα χέλια του Ιονίου, τις γαρίδες του Αμβρακικού, τις φράουλες της Μανωλάδας.

Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία μιας ξεκάθαρης τουριστικής ταυτότητας, όπως έχουν καταφέρει για παράδειγμα οι Κυκλάδες.

Το μέλλον μας βρίσκεται στα events.

Κλείνοντας, επειδή μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τον ρόλο του catering στον σύγχρονο τουρισμό — που είναι και ο επαγγελματικός μου χώρος — θα ήθελα να πω το εξής:

Στον χώρο των γάμων και των events υπάρχει πλέον μια τεράστια παγκόσμια τάση προς τη δημιουργία ξεχωριστών εμπειριών.

Ο κόσμος θέλει να γιορτάζει τον γάμο του ή τη βάπτιση των παιδιών του σε έναν ιδιαίτερο προορισμό, μετατρέποντας την εκδήλωση σε ένα μικρό ταξίδι εμπειρίας για φίλους και συγγενείς.

Αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο μετά την περίοδο του κορωνοϊού, όπου οι καλεσμένοι περιορίστηκαν και οι άνθρωποι άρχισαν να αναζητούν πιο ουσιαστικές εμπειρίες.

Η Ελλάδα έχει ήδη ωφεληθεί από αυτή την τάση, χάρη στον καιρό, την ελληνική κουζίνα και συνολικά αυτό που αποκαλούμε “Greek Experience”.

Έτσι δημιουργήθηκε μια ολόκληρη βιομηχανία destination weddings, κυρίως στις Κυκλάδες και στα νησιά.

Όμως πλέον τα νησιά έχουν κουράσει. Τα κόστη έχουν αυξηθεί υπερβολικά και ο κόσμος αναζητά νέους, αυθεντικούς και “κρυμμένους” προορισμούς.

Και η Δυτική Ελλάδα είναι ακριβώς αυτό.

Διαθέτει υπέροχα ηλιοβασιλέματα, ήπιο κλίμα, όμορφες θάλασσες, άμεση πρόσβαση από την Αθήνα και, κυρίως, παραμένει μακριά από την υπερβολική πολυκοσμία, με λογικά και προσιτά κόστη.

Επιπλέον, είναι ένας τόπος “αφόρετος”. Υπάρχει χώρος και δυνατότητα ανάπτυξης.

Ο κόσμος πλέον δεν αναζητά απλώς ένα lifestyle experience. Η Μύκονος, σε μεγάλο βαθμό, έχει ξεπεραστεί ως μοντέλο.

Αυτό που αναζητά πλέον μια μεγάλη μερίδα ταξιδιωτών είναι μια πιο αυθεντική και ουσιαστική εμπειρία. Και αυτό η Δυτική Ελλάδα μπορεί να το προσφέρει.

Πρόσφατα, με τη στήριξη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, φιλοξενήθηκε στην Πάτρα και στην ευρύτερη περιοχή το GDPA — το Greek Destination Planners Association — δηλαδή η ένωση των κορυφαίων wedding και event planners της χώρας.

Μέσα από αυτή τη συνάντηση παρουσιάστηκε ξεκάθαρα το πώς πρέπει να επενδύσουμε ώστε να φέρουμε νέα πράγματα και νέες εμπειρίες στην περιοχή μας