ΚΟΙΝΩΝΙΑ

/

ΦΑΚΕΛΟΣ "Οι Δήμαρχοι της Πάτρας": Τα αδέλφια που ξεσήκωσαν το λαό της Πάτρας κι αναμόρφωσαν την πόλη

ΦΑΚΕΛΟΣ "Οι Δήμαρχοι της Πάτρας": Τα αδέλφια που ξεσήκωσαν το λαό της Πάτρας κι αναμόρφωσαν την πόλη
Παπαδάκου Γωγώ

Γεώργιος Ρούφος και Αθανάσιος Κανακάρης Ρούφος

Ο Σπυρίδων Χρυσανθακίδης ήταν πολιτευτής που χρημάτισε μία τετραετία δήμαρχος Πατρέων. Γεννήθηκε στην Πάτρα και το 1862 ήταν δημαρχιακός πάρεδρος. Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε δήμαρχος Πατρέων, στην θέση του Περικλή Καλαμογδάρτη.

Επί δημαρχίας του άρχισε η αρίθμηση των οικιών της Πάτρας και η ονομασία οδών.

Παρέμεινε στην δημαρχία για μια ολόκληρη τετραετία και παρέδωσε το 1866 στον Περικλή Καλαμογδάρτη, που είχε εκλεγεί δήμαρχος.

 

Ο Γεώργιος Ρούφος (1841 - 1 Σεπτεμβρίου 1891) ήταν δήμαρχος Πατρέων και βουλευτής

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Μπενιζέλου Ρούφου, δημάρχου Πατρέων και πρωθυπουργού της Ελλάδος, και της Μαρίας Κουντουριώτη, κόρης του Γεωργίου Κουντουριώτη, πρωθυπουργού της Ελλάδας.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι. Πρωτοστάτησε μαζί με τον αδερφό του Θάνο στην έξωση του Όθωνα στην Πάτρα.

Το 1864, σε ηλικία μόλις 23 ετών, εκλέχτηκε πληρεξούσιος Πατρών στην εθνοσυνέλευση.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1868, ανέλαβε μαζί με τον αδερφό του Θάνο την συναρχηγία του Ρουφικού κόμματος.

Το 1869 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Πατρών και επανεκλέχθηκε πάλι το 1875. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1879, εκλέχτηκε για ακόμη μια φορά βουλευτής όπως και το 1881.

Το 1883 στην κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη ανέλαβε το υπουργείο ναυτικών αλλά παραιτήθηκε την ίδια χρονιά λόγω διαφωνιών του με τον Τρικούπη.

Το 1887 εκλέχτηκε για τελευταία φορά βουλευτής Πατρών.

Επίσης είχε εκλεγεί τρεις φορές δήμαρχος Πατρέων. Στις εκλογές του 1870, αν και είχε εκλεγεί εν αγνοία του ο Περικλής Γερούσης δήμαρχος, ο ίδιος δεν αποδέχτηκε την θέση με αποτέλεσμα δήμαρχος Πατρέων να χριστεί ο Γεώργιος Ρούφος.

Με το τέλος της τετραετίας, το 1874, έθεσε ξανά υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο όπου επανεκλέχθηκε για να παραμείνει μέχρι το 1875, όταν και απολύθηκε από την κυβέρνηση Βούλγαρη.

Το 1887 εκλέχτηκε για τρίτη και τελευταία φορά δήμαρχος Πατρέων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1891.

Για τον λόγο αυτό, δηλαδή επειδή εκλέχτηκε δήμαρχος, παραιτήθηκε από τη βουλευτική του ιδιότητα.

Κατά την τρίτη εκλογή του το 1887 έγιναν πολλοί τραμπουκισμοί, πυροβολισμοί κ.α. μεταξύ των Ρουφικών και των Αντιρουφικών.

Επι δημαρχίας του ολοκληρώθηκε η κατασκευή του δημοτικού Θεάτρου Απόλλων, εγκαινιάστηκε το δημοτικό νοσοκομείο, άρχισε η κατασκευή του κυματοθραύστη στο λιμάνι της Πάτρας, τοποθετήθηκαν τα συντριβάνια στην Πλατεία Γεωργίου και ίδρυσε το εργοστάσιο αεριοφωτός κοντά στο Ναό του Αγίου Ανδρέα, έργο το οποίο κόστισε 1.000.000 δραχμές και αποπληρώθηκε με δάνειο.

Πρόθεση του ήταν, αλλά ευτυχώς δεν πρόλαβε, να κατεδαφίσει το κάστρο και στην θέση να κατασκευάσει θέατρο, ζαχαροπλαστείο και διάφορους χώρους αναψυχής.

Μαζί με τον αδερφό του Θάνο Κανακάρη - Ρούφο θεωρούνται οι αναμορφωτές της Πάτρας.

Ο Γεώργιος Ρούφος είχε δωρίσει 800 τόμους από την προσωπική του βιβλιοθήκη στον δήμο ενώ λίγο πριν πεθάνει δώρισε στον Δήμο Πατρέων το πατρικό σπίτι των Ρούφων στην Άνω πόλη, το οποίο σήμερα στεγάζει το Ρούφειο Δημοτικό σχολείο. Προς τιμήν του έχει δοθεί το όνομα του σε οδό που περνάει απέξω από το Ρούφειο Δημοτικό σχολείο. Επίσης διατηρούσε εξοχική οικία στα Ροΐτικα.

Το 1891 μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε το σπίτι του στην οδό Μαιζώνος και το αρχείο της οικογένειας Ρούφου. Η βαθιά του λύπη τον οδήγησε στο θάνατο τρεις μήνες αργότερα και ενώ ήταν εν ενεργεία δήμαρχος. Ενταφιάστηκε στο μαυσωλείο των Ρούφων στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών. Ήταν παντρεμένος από το 1865 με την Ρωξάνη Μαυρομιχάλη και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Ιωάννη Ρούφο, ο οποίος εκλέχτηκε πολλάκις βουλευτής.

Ο Αθανάσιος (Θάνος) Κανακάρης - Ρούφος (1830 - 1902) ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπενιζέλου Ρούφου, πρωθυπουργού και δημάρχου Πατρέων, και της Μαρίας Κουντουριώτη, κόρης του Γεώργιου Κουντουριώτη. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι, όπου επηρεάστηκε από το φιλελεύθερο κλίμα της πόλης.

Κατά την επανάσταση για την έξωση του Όθωνα έλαβε ενεργή συμμετοχή και μαζί με τον αδελφό του, Γεώργιο, ξεσήκωσαν και ηγήθηκαν του λαού της Πάτρας.

Το 1864 εκλέχτηκε πληρεξούσιος Πατρών στην εθνοσυνέλευση και το 1865 βουλευτής.

Το 1867 απεβίωσε ο πατέρας του Μπενιζέλος και έτσι μαζί με τον αδελφό του ανέλαβε την συν αρχηγία του Ρουφικού κόμματος.

Τον ίδιο χρόνο απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, πράγμα το οποίο πέτυχε τελικά το 1869.

Το 1887 και 1892 επανεκλέκτηκε βουλευτής Πατρών. Το 1900 σε επαναληπτική ψηφοφορία εκλέχτηκε για τελευταία φορά βουλευτής. Το 1877 και το 1890 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου εκκλησιαστικών στις κυβερνήσεις Επαμεινώνδα Δεληγιώργη και Χαριλάου Τρικούπη αντίστοιχα.

Εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Πατρέων, την πρώτη το 1879 και την δεύτερη το 1895. Και οι δύο θητείες διήρκεσαν τέσσερα χρόνια.

Το 1899 έθεσε για τρίτη φορά υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο με την διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά το Ρουφικό Κόμμα ήταν διασπασμένο, αφού και ο αδελφός του Αγγελής Ρούφος, βουλευτής, είχε θέσει υποψηφιότητα.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειοψηφίσει και να καταταγεί τρίτος χάνοντας έτσι την δημαρχία.

Μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο Ρούφο θεωρούνται οι αναμορφωτές της Πάτρας.

Επί δημαρχίας του μεταμόρφωσε την Πάτρα σε αξιοπρεπή πόλη: Ίδρυσε εργοστάσιο αεριόφωτος στην Κρύα Ιτεών, επιχωμάτωσε το έλος που βρίσκονταν δίπλα στον ναό του Αγίου Ανδρέα, διάνοιξε οδούς, κατασκεύασε την πλατεία Ομονοίας, θεμελίωσε και κατασκεύασε το Α΄ νεκροταφείο, ίδρυσε δημοτικά σχολεία, ανήγειρε το Β΄ Δημοτικό Σχολείο Θηλέων στην άνω πόλη, κατάφερε να παραχωρηθούν στον δήμο δημόσιες εκτάσεις, ανήγειρε την αγορά του Μαρκάτου, σύναψε δάνειο με την Εθνική Τράπεζα με αρκετά ευνοϊκούς όρους, κατασκεύασε το κτίριο του ειρηνοδικείου, αγόρασε μετοχές του Θεάτρου Απόλλων και πρότεινε την σύνδεση των προαστίων με το κέντρο της πόλης με την επέκταση του ιπποσιδηρόδρομου.

Απεβίωσε στην Πάτρα το 1902 και ενταφιάστηκε στο μαυσωλείο των Ρούφων στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών. Η κηδεία του τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια, ενώ ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον Δημήτριο Γούναρη.

Ήταν παντρεμένος με την Κυριακούλα Ιωάννου Προβελλέγιου, αδελφή του Αριστομένη Προβελέγγιου, λογοτέχνη και πολιτικού, και απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Λουκά Κανακάρη - Ρούφο, βουλευτή και υπουργό, τον Βασίλειο Ρούφο, βουλευτή και δήμαρχο Πατρών, τον Μπενιζέλο Ρούφο, τραπεζίτη, την Μαρία Ρούφου, σύζυγο του τραπεζίτη Τζων Σουλτάνη και την Αικατερίνη Ρούφου, σύζυγο του Ιωάννη Αθηνογένη, τραπεζίτη και πολιτικού.

Εγγονός του ήταν ο λογοτέχνης και διπλωμάτης Ρόδης Κανακάρης - Ρούφος.

Σχόλια

Ειδήσεις