ΝΑ ΜΗ ΜΠΕΙ Η ζωή με την άνοια- Ένας ασθενής και ένας φροντιστής μιλούν στο thebest για τη νόσο

Τσίχλα Κωνσταντίνα
Κοινοποίηση
Tweet

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα νόσου Alzheimer, στις 21 Σεπτεμβρίου

Δύο ενδιαφέρουσες συναντήσεις είχαμε πριν λίγες μέρες, στην Πάτρα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα νόσου Alzheimer που γιορτάζεται στις 21 Σεπτεμβρίου. Άλλωστε όλος ο μήνας Σεπτέμβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για την άνοια και την νόσο Alzheimer!

Συναντήσαμε έναν άνθρωπο που πάσχει από άνοια αλλά και έναν που ζει μαζί της καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με αυτή το πιο κοντινό του πρόσωπο. 

Tα άτομα που μετείχαν στην συνέντευξη δέχτηκαν υπηρεσίες από τους επαγγελματίες του σωματείο Φροντίζω στα πλαίσια του προγράμματος «Φροντίζω για την Άνοια στην Κοινότητα», το οποίο υλοποιήθηκε με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) από τον Αύγουστο του ’17 μέχρι τον Ιούλιο 2019.

Αρχικά, βρεθήκαμε στο σπίτι μιας γλυκιάς 73χρονης  κυρίας που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπη με την άνοια.  Δεν το έβαλε κάτω και μέχρι σήμερα επισκέπτεται ως εθελόντρια τις φυλακές Αγίου Στεφάνου ενώ είναι και ενεργή εθελόντρια του Ερυθρού Σταυρού.

«Αποσπώντας ένα χαμόγελο από έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, βοηθιέσαι κι εσύ ο ίδιος» μας λέει.

Μαζί μας ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος από το Σωματείο «Φροντίζω» που ασχολείται με ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που αντιμετωπίζουν προβλήματα μνήμης, όπως είναι η άνοια, αλλά και με τις οικογένειες τους.

«Εδώ και δέκα χρόνια πραγματοποιούμε παρεμβάσεις στην περιοχή της Πάτρας με σκοπό την υποστήριξη αυτών των ανθρώπων που μπορούν να ζουν κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα αν λάβουν την αναγκαία βοήθεια. Είναι μύθος πως όποιος έχει κάποιο πρόβλημα με την μνήμη του δεν μπορεί να ζήσει κανονικά και να μην έχει μία ποιότητα ζωής.

Θέλουμε να σπάσουμε αυτό το στερεότυπο. Αυτός ο μήνας είναι μία ευκαιρία να ενημερωθούμε, να μιλήσουμε και να αφήσουμε και τους ίδιους τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα να εκφραστούν» μας λέει.

«Στην Πάτρα, πάνω από 200 άτομα έχουν λάβει βοήθεια από το «Φροντίζω» μέσω των παρεμβάσεων νοητικής και σωματικής ενδυνάμωσης  που υλοποιούμε σε σπίτια. Σε όλη την Ελλάδα τα άτομα με άνοια είναι πάνω από 200.000 οπότε αναλογικά στην περιοχή της Πάτρας είναι περίπου το 6% των ατόμων άνω των 65.

Τα άτομα που θα αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα – και εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού- θα αυξηθούν  μέχρι το 2050» μας εξηγεί.

«Έλεγα ότι μπορεί να συμβεί οτιδήποτε αλλά αυτό μου ήρθε ξαφνικά όταν μετά από μία επίσκεψη σε ένα ιατρείο, κατέβηκα στο δρόμο και δεν ήξερα που βρισκόμουν».

Πριν πόσο καιρό καταλάβατε ότι κάτι δεν πάει καλά;

Εδώ και πέντε χρόνια. Κατάλαβα κάποια στιγμή ότι δεν ήμουν όπως παλιότερα. Ξεχνούσα κάποια πράγματα ή είχα μια δυσκολία στο να αφομοιώσω αυτά που διάβαζα. Πήγα σε ειδικούς που μου έκαναν κάποια τεστ και μου είπαν ότι θα έπρεπε να φροντίσω με τους κατάλληλους ανθρώπους να καθυστερήσω ή να βελτιώσω  την κατάσταση.

Τότε ήμουν 68 ετών.

Ήσασταν ενημερωμένη για την άνοια;

Ναι. Υπήρχαν περιπτώσεις στην ευρύτερη οικογένεια μου που μάλιστα πέρασαν δύσκολα λόγω της άνοιας. Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι είχα ευαισθητοποιηθεί και ήμουν ενήμερη.

Φοβόσασταν μήπως πάθετε και εσείς κάτι τέτοιο;

Γενικότερα δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσε να μου είχε συμβεί. Έλεγα ότι μπορεί να συμβεί οτιδήποτε αλλά αυτό μου ήρθε ξαφνικά όταν μετά από μία επίσκεψη σε ένα ιατρείο, κατέβηκα στο δρόμο και δεν ήξερα που βρισκόμουν.

Έχασα τον προσανατολισμό μου και έπρεπε να περάσουν κάποια δευτερόλεπτα για να καταλάβω που βρίσκομαι. Τότε πέρασε μπροστά από τα μάτια μου, σαν κινηματογραφική ταινία τι συνέβαινε στα άτομα που γνώριζα ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα μνήμης.

Αμέσως φρόντισα να δω τι μου συμβαίνει, αν ήταν κάτι τυχαίο ή όχι.

Το ότι είχατε στο περιβάλλον άτομα με προβλήματα μνήμης και γνωρίζατε για το θέμα, σας κινητοποιήσε πιο εύκολα; Ήσασταν τυχερή κατά κάποιον τρόπο;

Πιστεύω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο και πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Γενικά όμως πάντα ήθελα να ενημερώνομαι για θέματα υγείας και αυτό με βοήθησε πολύ.

Αναφέρατε ότι στο περιβάλλον σας υπήρχαν άτομα που πέρασαν δύσκολα εξαιτίας της άνοιας. Θα μπορούσατε να μοιραστείτε κάποια περιστατικά που το δείχνουν αυτό;

Υπήρχε σταδιακή απώλεια μνήμης, σε πολλές περιπτώσεις ταχύτατη απώλεια μνήμης με αποτέλεσμα πανέξυπνοι άνθρωποι να χάνουν τον εαυτό τους. Χανόταν μαζί και η ποιότητα της ζωής  τους αλλά και των δικών τους ανθρώπων που τους φρόντιζαν.

Τότε δεν ήταν πολλά πράγματα γνωστά για την άνοια και ψάχναμε -όπου μπορούσαμε -για να δούμε ποια θα έπρεπε να είναι και η δική μας συμπεριφορά. Ο ρόλος του φροντιστή είναι ένας σημαντικός και δύσκολος ρόλος. 

Παθαίνει κατάθλιψη, δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει στον άνθρωπο του. Για μια στιγμή βλέπει ότι θυμάται τα πάντα και την άλλη στιγμή αισθάνεται ότι τον κοροϊδεύει. Αν δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει, θυμώνει και γίνεται ένας φαύλος κύκλος. Χρειάζεται μία ειδική μεταχείριση .

Έχω εικόνες ανθρώπου που δεν ήξερε τι είναι το κάθε αντικείμενο, που πήγε να φάει  σαπούνι νομίζοντας ότι είναι ένα κομμάτι τυρί, να μασάει την χαρτοπετσέτα του. Και φυσικά στο τέλος ένας άνθρωπος  με άνοια δεν μπορεί να επικοινωνήσει, να είναι αυτάρκης.

Πώς αντιδράσατε όταν μάθατε ότι κι εσείς έχετε άνοια;

Στην αρχή τρόμαξα και πανικοβλήθηκα, αλλά για λίγο. Μετά συνειδητοποίησα ότι είναι πολλά τα μέσα για να καθυστερήσει  η εξέλιξη της κατάστασης. Είπα ότι δεν θα αφήσω τον εαυτό μου και ότι θα δράσω για να κάνω ότι μπορώ γι αυτό.

Αν κλειστείς στο σπίτι σου και δεν κάνεις δραστηριότητες έρχεται μία τέτοια πτώση που μπορεί να μην είναι και από την άνοια.

Επισκέφθηκα νευρολόγους, έκανα κάποιες ασκήσεις σε κάποιο κατάλληλο κέντρο και μετά γνώρισα το «Φροντίζω» που ήταν για εμένα μία όαση. Πρόκειται για μία υπέροχη ομάδα με ευγενικούς και προσιτούς ανθρώπους. Έρχεται κάποιος από αυτούς τους ανθρώπους στο σπίτι σου και αλλάζει με τη συμπεριφορά του η διάθεση σου.

Ξέρουν πώς να σε προσεγγίσουν, να καταλάβεις τον χαρακτήρα σου, να σε ενθαρρύνουν και να αρχίσουν βήμα βήμα τις ασκήσεις που χρειάζονται. Αυτή η ανθρώπινη επαφή και η απελευθέρωση που νιώθεις είναι πάρα πολύ όμορφη. Σε βοηθάει να ξεμπλοκάρεις και στη συνέχεια μέσα από τις ασκήσεις αρχίζει ο εγκέφαλος να λειτουργεί πιο γρήγορα .

Εκτός από τη νοητική, υπάρχει και η σωματική άσκηση. Μέσα από την κινητοποίηση του σώματος βοηθιέται πολύ ο εγκέφαλος που δίνει εντολές. Νιώθεις μία αυτοπεποίθηση και ότι έχεις τη δυνατότητα να επανέλθεις. 

Τέλος αναπτύσσεται μία ανθρώπινη σχέση και επικοινωνία. Είναι σημαντική και η ενημέρωση και βοήθεια που δίνεται στους φροντιστές.

Η συνάντηση μας με την Διονυσία που φροντίζει την μητέρα της η οποία πάσχει από άνοια

Στη συνέχεια συναντήσαμε την Διονυσία. Η μητέρα της κλήθηκε να αντιμετωπίσει την άνοια πριν ένα χρόνο….

Μαζί μας η Μαρία Φρούντα, ψυχολόγος του Σωματείου «Φροντίζω».

«Βασικό μας μέλημα στο πλαίσιο της παρέμβασης που πραγματοποιούμε κατ΄ οίκον είναι και ο φροντιστής του ασθενούς. Είναι αυτός που «σηκώνει» το βάρος της φροντίδας και όσο περνούν τα χρόνια συσσωρεύεται σε αυτόν κούραση.

Προσπαθούμε λοιπόν να εκπαιδεύσουμε τους φροντιστές έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές δυσκολίες. Έχει φανεί ότι όταν ένας φροντιστής είναι εκπαιδευμένος και ξέρει τι τον περιμένει και πώς να το αντιμετωπίσει, έχει λιγότερο άγχος και είναι και περισσότερο σίγουρος. Το μεγαλύτερο άγχος του φροντιστή είναι αν προσφέρει στον δικό του άνθρωπο τη σωστή φροντίδα. Εμείς προσπαθούμε λοιπόν να διασφαλίσουμε τη σχέση ασθενούς και φροντιστή» μας εξηγεί η κα Φρούντα.

«Συνήθως ξεκινάμε με σεμινάρια έτσι ώστε όσοι φροντιστές μπαίνουν στην κατ΄οίκον παρέμβαση να έχουν μία βάση γνώσεων και από εκεί πέρα αφού πάμε σπίτι, προσπαθούμε εξατομικευμένα να δούμε τι ανάγκες υπάρχουν στο κάθε σπίτι για τον φροντιστή αλλά και τον άνθρωπο που πάσχει από άνοια. Κάνουμε μία αξιολόγηση και βλέπουμε ποιος χρειάζεται νοητική ενδυνάμωση, δημιουργική απασχόληση, φυσιοθεραπεία, γυμναστική.

Το βασικό είναι ότι θέλουμε να κρατήσουμε σε λειτουργία όσο περισσότερο καιρό γίνεται όλες τις ικανότητες του ασθενούς. Προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε τον φροντιστή να συνεχίσει αυτή τη δουλεία . Αυτό τους φέρνει πιο κοντά και κρατάει λειτουργικό τον άνθρωπο που πάσχει από άνοια» μας εξηγεί η ψυχολόγος του «Φροντίζω».

« Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο με άνοια είναι να είναι κλινήρης. Να μη μπορεί να δώσει ο εγκέφαλος τις εντολές για να λειτουργήσει. Δε σημαίνει ότι αυτό θα συμβεί σε όλους τους ασθενείς. Γι΄ αυτο άλλωστε χρειάζονται οι παρεμβάσεις»

« Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο με άνοια είναι να είναι κλινήρης. Να μη μπορεί να δώσει ο εγκέφαλος τις εντολές για να λειτουργήσει. Δε σημαίνει ότι αυτό θα συμβεί σε όλους τους ασθενείς. Γι΄ αυτο άλλωστε χρειάζονται οι παρεμβάσεις» αναφέρει. Τονίζοντας ότι τη σημερινή εποχή υπάρχουν διαφορές στον τρόπο πρόληψης.

«Είμαστε πιο υποψιασμένοι ενώ παλιότερα στα πρώτα συμπτώματα να μην υπήρχε μέριμνα. Σήμερα πηγαίνουμε πιο εύκολα στο γιατρό ενώ προσεγγίζουμε ως κοινωνία τα άτομα με άνοια πολύ καλύτερα. Χρειαζόμαστε δουλειά στο να μπορούν να είναι ενεργά τα άτομα με άνοια» μας εξηγεί.

Η συζήτηση με την Διονυσία

Πότε μπήκε η άνοια στη ζωή σας;

Πριν ένα χρόνο. Στην αρχή δεν ήθελα να συνειδητοποιήσω ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι τέτοιο. Προσπαθούσα να σκεφτώ ότι μπορεί να ξέχασε, αλλά ότι ήταν κάτι φυσιολογικό. Ότι ξεχνάει όπως μπορεί να ξεχάσει ο καθένας μας.

Από ένα σημείο και μετά όμως κατάλαβα ότι κάτι πρέπει να κάνω για να την βοηθήσω. Πήγα σε μία νευρολόγο, κάναμε εξετάσεις και μάθαμε ότι βρίσκεται στις αρχές άνοιας.

Ποια ήταν τα πρώτα σημάδια;

Είχε πάει σε κάποια δουλειά και χάθηκε. Προσπαθούσε λέει να προσανατολιστεί  και ήρθε στο σπίτι πολύ στεναχωρημένη. Ξεχνούσε καθημερινά πράγματα και επαναλάμβανε δύο τρεις φορές κουβέντες που είχε πει. Της έλεγα πως μου τα είχε ξανά πει αυτά που μου έλεγε και απαντούσε πως δε το θυμόταν.

Αυτό άρχισε να γίνεται όλο και πιο συχνά.

Κάναμε μία αξονική και μάθαμε τι συμβαίνει και ξεκινήσαμε αγωγή.

Γνωρίζει το πρόβλημα της η ίδια και κάποια άτομα που θέλω να γνωρίζουν.

Ποια είναι η κατάσταση της;

Στάσιμη. Προσπαθεί να κινείται, να κάνει τις δουλειές της, έχει το κινητό της για ότι χρειαστεί και μέχρι τώρα τα πηγαίνει πολύ καλά.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο άγχος σας;

Μήπως χαθεί.

Είχατε έρθει ξανά σε επαφή με περιπτώσεις άνοιας;

Ναι. Έχω μία γνωστή σε πολύ πιο δύσκολη κατάσταση και γι αυτό και τρόμαξα όταν χτύπησε και την δική μας πόρτα.

Η επαφή με το «Φροντίζω» πώς προέκυψε;

Πριν ένα χρόνο, τέτοιες μέρες στο πλαίσιο δράσεων που γίνονταν στο πλαίσιο της Παγκόσμια ημέρας για την Άνοια.

Έκλεισα κάποιο ραντεβού, είδα την ευγένεια, το χαμόγελο και τη σύμπνοια που υπήρχε.  Στη συνέχεια με κάλεσαν να συμμετέχω σε κάποιο πρόγραμμα και από την πρώτη φορά που πήγα, περίμενα την επόμενη. Στην πορεία έκανα και σεμινάρια στο σπίτι.

Η μητέρα μου τους περίμενε με ανυπομονησία. Κάθε φορά που τους περίμενε είχε μία διαύγεια . Μιλούσε με ένα άνθρωπο, έκανε τη γυμναστική της. Όταν τελείωνε το πρόγραμμα είχε άλλη διάθεση.  Κι εγώ ξέρω πως ότι και να μου συμβεί υπάρχει κάποιος που θα με βοηθήσει.  Νιώθω σίγουρη.

Είναι θέμα- ταμπού η άνοια;

Ναι. Κι εγώ σε κάποια άτομα δε το έχω πει στον «φόβο μην κοροϊδέψουν». Ντρέπεσαι να το πεις. Μόνο σε οι κάποια  άτομα που έχεις εμπιστοσύνη το λες.

 

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για την άνοια και την νόσο Alzheimer! 

Ο φετινός τίτλος της παγκόσμιας εκστρατείας ενημέρωσης είναι «Ας μιλήσουμε για την Άνοια», με σκοπό την ενίσχυση της φωνής των ατόμων με άνοια και των οικογενειών τους και την καταπολέμηση του στίγματος που συνοδεύει την νόσο.

Στο πλαίσιο αυτό, για άλλη μια χρόνια, το Κοινωφελές Σωματείο Αρωγής και Φροντίδας Ηλικιωμένων και Ατόμων με Αναπηρία-«Φροντίζω» σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, πραγματοποιεί στην Πάτρα,  20 και 21 Σεπτεμβρίου 2019, δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για την Άνοια και την N Alzheimer. Οι φετινές εκδηλώσεις έχουν επετειακό χαρακτήρα μιας και το «Φροντίζω» κλείνει δέκα χρόνια λειτουργίας (2009-2019) και προσφοράς σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού όπως οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με άνοια και οι οικογένειες τους.

Το Σάββατο 21.09 (Παγκόσμια Ημέρα νόσου Alzheimer), στις 11.00 π. μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου «Αστήρ» (Αγίου Ανδρέου 16, Πάτρα), θα διοργανωθεί ενημερωτική εκδήλωση με ενδιαφέρουσες ομιλίες  γύρω από νεότερα δεδομένα για την άνοια και την νόσο Alzheimer. Παράλληλα θα πραγματοποιηθεί Εργαστήρι Διαγενεακού Παιχνιδιού, με τίτλο: «παίΖουμε χωρίς ηλικία», το οποίο θα υλοποιήσει η μη κερδοσκοπική οργάνωση Challedu, όπου θα έχουν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν μέσω  παιχνιδιού παιδιά με ηλικιωμένους και άτομα με άνοια.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει παρουσίαση των αποτελεσμάτων του έργου «Φροντίζω για την Άνοια στην Κοινότητα», που υλοποιήθηκε με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) ενώ θα υπάρξει και απονομή τιμητικών βραβείων σε πρόσωπα και φορείς για την προσφορά τους στο σωματείο Φροντίζω.

Οι δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Alzheimer 2019 τελούν υπό την αιγίδα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ν.Alzheimer και Συναφών Διαταραχών.

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη ενώ θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Για πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στο τηλ 2610 240242 ή να στέλνετε στο info@frodizo.gr

Πρόγραμμα Εκδήλωσης

Συντονιστής: Χαροκόπος Αντώνιος, Περιφερειακός Σύμβουλος Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, Γ’ Αντιπρόεδρος ΕΣΑΜΕΑ

10.45-11.00: Προσέλευση-Εγγραφές

11.00-11.15: Χαιρετισμοί-Έναρξη

11.15-11.30: Βραβεύσεις Φορέων

11.30-11.50: «Άνοια: Ο άνθρωπος πέρα από την ασθένειά του»

Παναγιώτης Αλεξόπουλος, Επ. Καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών-Υφηγητής Ψυχιατρικής και Ψυχοθεραπείας Τεχνικού Πανεπιστημίου Μονάχου

11.50-12.15: «Απολογισμός Προγράμματος Φροντίζω για την Άνοια στην Κοινότητα-Μια ολοκληρωμένη παρέμβαση για την άνοια στην Πάτρα»-*Το έργο υλοποιήθηκε με την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Μαρία Φρούντα, Ψυχολόγος MSc, Επιστημονικά Υπεύθυνη, Κοινωφελές Σωματείο Φροντίζω

12.15-12.40: «10 χρόνια ΦΡΟΝΤΙΖΩ-Προσφορά και υποστήριξη στην Τρίτη ηλικία και την Άνοια»

Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Κοινωνικός Λειτουργός MSc, Γενικός Διευθυντής,  Κοινωφελές Σωματείο Φροντίζω

12.40-13.00: «παίΖΟΥΜΕ και σχεδιάΖΟΥΜΕ παιχνίδια για την άνοια- χτίΖΟΥΜΕ γέφυρες ζωής»

Ασημίνα Μπρούζου, Ιδρυτικό μέλος, Game-designer , Challedu- inclusion | games | education

13.00-13.15: Συζήτηση-Ερωτήσεις

Κοινοποίηση
Tweet
Σχόλια

Ειδήσεις

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωση της εμπειρία σας στο website και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αναλυτικά.