Οι New York Times αποθεώνουν τον Πατρινό Κώστα Σπηλιάδη! - Αφιέρωμα στη μοναδική ιστορία του "mr Milos"

Exodos

Το ρεπορτάζ ξεκινά με αναφορά στην Πάτρα και σπάνιες φωτογραφίες

12/03/2019 10:30

Μοιραστείτε το άρθρο:


Διαβάστε ακόμα
Βροχών και κρύου συνέχεια στην Πάτρα - Ο Μάρτης επιβεβαιώνει τον άστατο ...χαρακτήρα του
Ηλεία: Σε 2 χρόνια έτοιμη η Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων
Ανοίγει την Τετάρτη η πλατφόρμα για την επιδότηση ενοικίου
Οι New York Times αποθεώνουν τον Πατρινό Κώστα Σπηλιάδη! - Αφιέρωμα στη μοναδική ιστορία του "mr Milos"  Το ρεπορτάζ ξεκινά με αναφορά στην Πάτρα και σπάνιες φωτογραφίες
 

Αποθεωτικό αφιέρωμα στον Πατρινό ιδιοκτήτη των εστιατορίων Milos Κώστα Σπηλιάδη κάνουν οι New York Times εστιάζοντας μάλιστα στην Πατρινή του καταγωγή, ενώ δημοσιεύουν και σπάνιες προσωπικές - οικογενειακές φωτογραφίες του από την Πάτρα. Το περιοδικό Best είχε δημοσιεύσει πρόσφατα μεγάλη συνέντευξη του Κώστα Σπηλιάδη, ο οποίος αναφερόταν εκτενώς στην Πάτρα και στις αναμνήσεις του από την πόλη, φίλους και εστιατόρια. Ο Mr MILOS μιλάει στο Best από το Μανχάταν και δηλώνει περήφανος πατρινός

Έφυγε από την Πάτρα το 1965 σε ηλικία 19 ετών για να σπουδάσει εγκληματολογία στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με δυο βαλίτσες. Μια με ρούχα και μια με βιβλία ενθύμια από την πατρίδα του. Κατέληξε να γίνει εστιάτορας και μάλιστα να αποτελεί έναν από τους καλύτερους πρεσβευτές της Ελληνικής κουζίνας σε όλο τον κόσμο.

Ο Κώστας Σπηλιάδης, γιος συνταξιούχου στρατιωτικού δικαστή, σήμερα σε ηλικία 72 ετών, είναι ιδιοκτήτης της παγκόσμιας αλυσίδας εστιατορίων Milos , σε Μόντρεαλ, Νέα Υόρκη, Αθήνα, Λας Βέγκας, Μαϊάμι και Λονδίνο.

"Νιώθω ότι ανήκω στην Πάτρα. Έφυγα με προσωρινό σκοπό. Το σχέδιο ήταν λίγα χρόνια για σπουδές και μετά επιστροφή. Απλά, τα λίγα χρόνια έγιναν πολλά και χωρίς να το πολύ-συνειδητοποι­ήσω έχουν περάσει 53 χρόνια από τότε. Είμαι δεμένος, όμως με την Πάτρα. Φτιάξαμε το πατρικό μας. Έχω αδέλφια στην Πάτρα. Ο τάφος των γονιών μου είναι στην Αγιαλεξώτισα. Έχω διατηρή­σει λίγες αλλά σημαντικές σχέσεις φιλίας και κρατιέμαι από αυτές, έστω και νοερά πολλές φορές, για να μην ξεκόψω από το τόπο μου" δήλωσε πριν λίγο καιρό στην συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό thebest.

Δείτε τη συνέντευξη στους New York Times εδώ

Με τη μητέρα και τον αδελφό του στην Πάτρα

Οι New York Times που πάντα βρίσκουν χώρο στις σελίδες τους για ενδιαφέροντες ανθρώπους και success story πραγματικά, με ουσία, φιλοξένησαν την υπέροχη ιστορία του Κώστα Σπηλιάδη.

Κατά την άφιξή του στο Μανχάταν το 1966, έμεινε σε μια χριστιανική ΜΚΟ και έκλαιγε κάθε βράδυ. «Μου έλειπε το σπίτι μου και ήμουν συγκλονισμένος από την πόλη». Σύντομα μετακόμισε σε ένα δικό του σπίτι στην 14η οδό. Ήταν ένα τόσο μικρό δωμάτιο που έπρεπε να πατήσει πάνω στο κρεβάτι του για να φθάσει το παράθυρο.

Επειδή είχε φοιτητική βίζα, δεν του επιτρεπόταν να εργαστεί. Και τα χρήματα που επιτρεπόταν να του στείλουν οι γονείς του ήταν περιορισμένα λόγω των απαγορεύσεων που είχε θέσει η ελληνική κυβέρνηση. Στο δωμάτιό του μαγείρευε λαιμούς κοτόπουλου, που κόστιζαν ελάχιστα. «Ένας άλλος Έλληνας που είχε επίσης έρθει στη Νέα Υόρκη εργαζόταν σε κατάστημα με hot-dogs στη 42η Οδό. Ως Ελληνες είχαμε γίνει φίλοι και εγώ πήγαινα από την πλατεία Ουάσιγκτον στην πλατεία Times Square για να μου δώσει δύο τρία hot dogs ή τρία χοτ-ντογκ κρυμμένα στο ξυνολάχανο, στα μουλωχτά».

Το 1972 στην Αμερική

Σύντομα παράτησε το πανεπιστήμιο στο Μάριλαντ όπου φοιτούσε για να είναι πιο κοντά με τον μεγαλύτερο αδελφό του Στέλιο, ο οποίος φοιτούσε στον Τζον Χόπκινς. «Αν μια τσιγγάνα ερχόταν και μας έλεγε ότι τα εστιατόρια είναι το μέλλον του Κώστα θα της έλεγα ότι δεν ξέρει τι της γίνεται. Ο Κώστας ήταν πάντα ένας πνευματικός και πολιτικός άνθρωπος», λέει ο Στέλιος.

Ενώ η στρατιωτική χούντα κυβερνούσε την Ελλάδα, ο Κώστας Σπηλιάδης έπαιρνε μέρος σε διαμαρτυρίες και αναλάμβανε πολιτική δράση, παρόλο που η φοιτητική του βίζα του το απαγόρευε. Θαυμάζει το ακαδημαϊκό περιβάλλον του πανεπιστημίου, όπου σπούδασε κοινωνιολογία, αλλά όχι το Μέριλαντ εκείνης της εποχής, με τα ξεχωριστά λεωφορεία και μπάνια για τους μαύρους.

Επίσης αισθάνθηκε ταπεινωμένος όταν η ελληνική του ταυτότητα δεν εκτιμήθηκε. Όλοι, συμπεριλαμβανομένων των φίλων του, τον φώναζαν Γκους, όχι τον Κώστα. Για αυτόν, δεν ήταν μικρό πράγμα να προφέρουν λάθος το όνομά του, το οποίο πήρε από τον ξάδερφο του πατέρα του, ο οποίος εκτελέστηκε από Γερμανούς στρατιώτες σε σφαγή 3.000 αμάχων κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο τέλος των τεσσάρων ετών των σπουδών του στο Μέριλαντ, χωρίς να έχει πάρει ακόμη πτυχίο, ο Σπηλιάδης αντιμετώπιζε προβλήματα τόσο με το πανεπιστήμιο όσο και με την ελληνική κυβέρνηση και κινδυνεύει να απορριφθεί η ανανέωση του διαβατηρίου του. Φοβόταν ότι εάν επέστρεφε στην Ελλάδα ή θα τον στρατολογούσαν ή θα τον συνελάμβαναν. Το 1971 μαζί με έναν ένα φίλο του και μια νέα γυναίκα, ξεκίνησαν για τον Καναδά.

«Ήξερα ότι το Μόντρεαλ είχε μια πολύ ισχυρή ελληνική κοινότητα και ήταν κατά της χούντας. Αυτά ήξερα εγώ όλα και όλα».

Στο Μόντρεαλ βρήκε αυτό που λέει ότι δεν μπορούσε να βρει στην Αμερική: Μια πολυπολιτισμική ατμόσφαιρα που επέτρεπε στους νεοφερμένους να βρουν μια θέση στην κοινωνία χωρίς πίεση να εγκαταλείψουν την πολιτιστική τους ταυτότητα.

«Στον Καναδά» λέει «ολοκληρώνεσαι, δεν εξομοιώνεσαι. Ο Καναδάς άνοιξε τις πόρτες, παρέχοντας εκπαίδευση, μαθήματα πολιτών και ευκαιρίες απασχόλησης. Δίνεται κάθε μέσο για να γίνετε μέλος της κοινωνίας».

Ο Κώστας Σπιαλιάδης πήρε το πτυχία του και ξεκίνησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Concordia, αν και δεν ολοκλήρωσε ποτέ τη διατριβή του για την πολιτική οικονομία της ελληνικής μετανάστευσης. «Πάντα γράφω και ξαναγράφω», είπε. «Είμαι ο τύπος του ατόμου που αφήνει τα πράγματα μισοτελειωμένα».

Βοήθησε στην ίδρυση του ραδιοφωνικού κέντρου Ville, ενός τοπικού σταθμού όπου διηύθυνε το ελληνικό πρόγραμμα και είχε μια καθημερινή εκπομπή με ειδήσεις, συνεντεύξεις και πολιτιστικές πληροφορίες για την ελληνική κοινότητα. Εγινε επίσης δραστήριο μέλος της τοπικής θεατρικής ομάδας με τον καλύτερο ρόλο του να είναι εκείνος στο δραματικό έργο για την ελληνική επανάσταση.

Το 1970 άνοιξε τον πρώτο του εστιατόριο Milos στη γειτονιά Mile End. Το προσωπικό αποτελούνταν από τον ίδιο και ένα... πλυντήριο πιάτων.

«Το έκανα από την ανάγκη να αποδείξω ότι η ελληνική κουζίνα και ο πολιτισμός δεν ήταν τόσο κακοί όσο νόμιζαν όλοι», λέει. Αλλά τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. «Δεν ήμουν σε θέση να μαγειρέψω καθόλου. Επαιρνα την μητέρα μου στην Ελλάδα και την ρωτούσα: «Πώς μπορώ να μαγειρέψω αυτό το πιάτο;».

Μέχρι το τέλος του 1980, μετά από ένα χρόνο στην επιχείρηση, το εστιατόριο Milos ήταν γεμάτο κάθε βράδυ. Ο David Dangoor, ένας από τους πρώτους πελάτης, θυμάται: «Είχα πάει στα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου και έπειτα ήρθα σε αυτή την τρύπα στο Μόντρεαλ -στενή είσοδος, άσχημες ξύλινες σανίδες, έμοιαζε σαν να μην είχε ενδιαφερθεί ποτέ κανείς να το διακοσμήσει - και έφαγα ένα από τα καλύτερα γεύματα της ζωής μου».

Ο κ. Σπηλιάδης δυσκολεύτηκε να πιστέψει την επιτυχία του. «Ήταν μια Παρασκευή. Το εστιατόριο ήταν άδειο. Νόμιζα ότι η μαγεία τελείωσε. Πανικοβλήθηκα. Την επόμενη μέρα το είπα σε φίλους μου και μού είπαν: ''Ήταν οι εβραϊκές διακοπές, Yom Kippur. Πολλοί από τους πελάτες μου ήταν Εβραίοι και ήταν νήστευαν ».

Αρχικά, το φαγητό στο Milos ήταν σπιτικό, το μενού περιοριζόταν σε επτά ή οκτώ είδη. Στη συνέχεια ξεκίνησε η ασυνήθιστη μαγειρική του εκπαίδευση. Τελειοποίησε την σπεσιαλιτέ του Milos, τηγανιτά κολοκυθάκια και μελιτζάνες, με τη βοήθεια ενός Έλληνα γιατρού που δούλευε σε νοσοκομείο του Μόντρεαλ. Το μυστικό; Το κουρκούτι έπρεπε να είναι τόσο λεπτό όσο το μείγμα αλευριού και νερού που χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν χαρταετούς στην Ελλάδα!

Ένας κοσμηματοπώλης με καταγωγή από τον Πύρο, που είχε ένα κατάστημα δίπλα στο εστιατόριο, είπε στον κ. Σπηλιάδη «Δεν ξέρεις να μαγειρεύεις ψάρι» και του έκανε μαθήματα. Ένας Εβραίος πελάτης, ο οποίος προερχόταν από μια γειτονιά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, όπου ζούσαν Εβραίοι και Έλληνες, αναβάθμισε τις μπριζόλες του.

Με τη σειρά του, ο κ. Σπηλιάδης φρόντιζε για τους πελάτες του. Κάποιος που ερχόταν πέντε ημέρες την εβδομάδα για 25 χρόνια ζητούσε πάντα να κλείνει ο κλιματισμός. Όταν ο κ. Σπηλιάδης ανακαίνισε το εστιατόριο το 1987, μπλόκαρε το άνοιγμα πάνω από το τραπέζι όπου καθόταν ο συγκεκριμένος πελάτης του.

Ο πιο κοντινός φίλος του από το χώρο, στο Μόντρεαλ, ο Lenny Lighter, ο πρώην ιδιοκτήτης του steakhouse Moishe, άκουσε για το Milos και πήγε. «Από το τραπέζι μου θα μπορούσα να δω στην κουζίνα,» είπε ο κ. Lighter. «Ο Κώστας έπαιρνε ένα κουταλάκι έκοβε κάθε πεπόνι, το δοκίμαζε και το πετούσε στα σκουπίδια. Συνειδητοποίησα ότι ελέγχει όλα τα πεπόνια πριν τα χρησιμοποιήσει».

Όπως αναφέρεται στο αφιέρωμα των New York Times :

Ένα εστιατόριο Milos θα ανοίξει την επόμενη εβδομάδα στο Hudson Yards στην Νέα Υόρκη, ένα ακόμη το καλοκαίρι στο Los Cabos του Μεξικού και ένα στο Ντουμπάι αργότερα μέσα στη χρονιά.

Όλα τα εστιατόριά του ονομάζονται Milos και φημίζονται για τα άψογα θαλασσινά τους και την πολυτέλειά τους. Αλλά η εμμονή του στην τελειότητα εκτείνεται στα πάντα. Περιλαμβάνει όλα όσα βλέπει, γεύεται ή κατέχει ο Κωστας Σπηλιάδης.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που λέρι Η Sheila Kussner, φιλάνθρωπος του Μόντρεαλ, που κάποτε έφερε τον Pierre Trudeau στο εστιατόριο Milos, για τις άψογα ώριμες ντομάτες του Σπηλιάδη.

Ο Κώστας Σπιαλιάδης τις αγοράζει ανά εποχή από τη Φλόριντα, την Καρολίνα ή το Νιου Τζέρσεϋ. Ποτέ δεν επιτρέπει να μπουν στο ψυγείο και τις στοιβάζει σε πυραμίδες, γιατί έτσι εξασφαλίζεται η παραδειγματική ωρίμανσή τους. Στη συνέχεια, πρέπει να τεμαχιστούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ο ίδιος θέτει.

Οι κουζίνες των εστιατορίων Milos δεν πειραματίζονται με την υψηλή γαστρονομία. Εστιάζουν στην σχολαστική κουζίνα. Τα εστιατόρια Milos είναι ένας θρίαμβος το αυθεντικού επί του καλλιτεχνικού.

Ο κ. Σπηλιάδης άνοιξε το πρώτο του εστιατόριο το 1979, μια εποχή που οι σεφ άρχισαν να αγνοούν την παράδοση και αναδύθηκαν καινοτομίες όπως η κουζίνα της Καλιφόρνιας και η μοριακή γαστρονομία. Η απάντησή του ήταν να αγνοήσει όλα αυτά και να παραμείνει πιστός στην απλότητα και στην καθαρότητα των γεύσεων.

Η γεύση, λέει, δεν προέρχεται από το κεφάλι, αλλά από το στόμα.

Το δικο του ελληνικό γιαούρτι είναι πλήρες, όχι με χαμηλά λιπαρά. Τα μεσογειακά του ψάρια ποτέ δεν μαυρίζουν. «Η μαυρίλα στα ψάρια είναι βιασμός της ντελικάτης γεύσης τους», υποστηρίζει.

Η ενεργητικότητά του αυτή, η έντασή του, εκτείνεται και στα άλλα πάθη του, από την ελληνική ιστορία μέχρι τα έξι εγγόνια του.

Η ιστορία ζωής του έχει ένα δραματικό τόξο: Ένας σχεδόν εξαθλιωμένος μετανάστης ευημερεί μετασχηματίζοντας την ελληνική τραπεζαρία στη Βόρεια Αμερική από κάτι ρουστίκ σε κάτι κλασικό, συμβάλλοντας στην βελτίωση της παγκόσμιας εικόνας της ελληνικής κουζίνας σε κάτι παραπάνω από τυρί φλαμπέ και λεμονάτο αρνάκι.

«Ο Κώστας Σπηλιάδης έδωσε ταυτότητα στο ελληνικό φαγητό και έφτιαξε το εστιατόριο που αντιγράφηκε όσο κανένα άλλο», δηλώνει ο David McMillan, διάσημος εστιάτορας του Μόντρεαλ. Πριν από τα εστιατόρια Milos, συνέχισε, ένα ελληνικό εστιατόριο ήταν ένας χώρος με μερικούς τύπους με χάρτινα καπέλα μπροστά από ένα μηχάνημα που ψήνει γύρο.

Ο κ. Σπηλιάδης αγαπά τις Ηνωμένες Πολιτείες και μπορεί να περιγράψει τη ζωή εκεί, το μεγαλείο των ΗΠΑ, με γαστρονομικούς όρους: «Εδώ είναι η αληθινή δημοκρατία στην καθημερινή ζωή. Όταν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ήρθε στο εστιατόριο Milos στην Αθήνα για φαγητό, οι εφημερίδες έγραψαν γι 'αυτό και οι Ελληνες σχολίασαν: ''Αυτό πρέπει να είναι ένας εξαιρετικό εστιατόριο, αλλά δεν είναι για μένα''. Ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον είναι τακτικοί πελάτες στο εστιατόριο της Νέας Υόρκης. Εδώ, οι Αμερικανοί θα πουν: ''Ο Μπιλ Κλίντον βρίσκεται στο Milos. Πρέπει να είναι ένα εξαιρετικό μέρος. Θα πάω.''».

Ωστόσο, όπως φαίνεται και από αλλα succes stories η επιτυχία δεν πιστώνεται στην Ελλάδα αλλά στον Καναδά, όπου άνοιξε το πρώτο Milos και το οποίο εκτιμήθηκε από τους υπόλοιπους εστιάτορες.

«Είναι ο πιο στοχοπροσηλωμένος, αυτός που ανοίγει δρόμους», δήλωσε ο κ. McMillan. «Τον βλέπω στο αεροδρόμιο και ξέρω ότι ποτέ δεν θα τον χτυπήσω στα ψάρια».

Ο κ. Σπηλιάδης είναι φιλοσοφημένος, καλλιεργημένος, με πνεύμα, καλλιτέχνης, ρομαντικός και περήφανος - ιδιαίτερα που είναι Έλληνας. Κάθε βράδυ, για τουλάχιστον μια ώρα, διαβάζει ποίηση και λογοτεχνία και μπορεί να απαγγείλει από τη μνήμη δεκάδες ελληνικά ποιήματα. Το αγόρι που αγαπούσε τη μουσική τώρα σπονσοράρει συναυλίες της Συμφωνικής Ορχήστρας του Μόντρεαλ.

Συγκρατημένος δεν είναι. Είναι εμμονικός, ευαίσθητος, ανασφαλής, μελαγχολικός και δεν συγχωρεί εύκολα ειδικά όταν πηγαίνει σε κάποιο από τα εστιατόριά του και δεν είναι τα πράγματα όπως θα τα ήθελε.

Τα εστιατόρια Milos είναι κομψά και ευάρα, θυμίζουν ανοιχτές αγορές σε μίνιμαλ μεσογειακό στιλ. Εχουν αρχαίες φιγούρες και πελάτες που διαλέγουν τα θαλασσινά τους από τους πάγκους με τον πάγο. Αν δει ότι κάτι πάει στραβά θα φωνάξει.

Σε ανθρώπους του προσωπικού που κάνουν λάθη τους στέλνει e-mails μέσα στη νύχτα. Οταν βρει μια ρεσεψιόν άδεια θα φωνάξει. Αν τα λουλούδια ακουμπούν το πάγκο με τα ψάρια θα... δημιουργηθεί ένταση. Καμία λεπτομέρεια δεν του ξεφεύγει.

«Απαιτώ τελειότητα επειδή η κουλτούρα μου θέλει την τελειότητα», λέει. «Για ό,τι τους χρεώνω, οι πελάτες περιμένουν την τελειότητα. Δεν έχω να τους δώσω κάτι άλλο. Δεν είμαι αρχιμάγειρας. Οι πελάτες με κρίνουν για την εμπειρία μου.

Ο γιος του, Γιώργος Σπηλιάδης, διευθυντής ποτών στο όμιλο Milos παραδέχεται ότι «δεν είναι εύκολο να δουλεύει με τον πατέρα του», χρησιμοποιώντας το μπουκέτο με τα λουλούδια που υπάρχει σε κάθε εστιατόριο, ως παράδειγμα.

«Θέλει να κάνει μια δήλωση στους πελάτες του που μπαίνουν στα εστιατόρια με ένα τεράστιο μπουκέτο. Είναι ακριβό, κοστίζει 1.000 δολάρια το μπουκέτο, υπολογίστε αυτό επί 52 εβδομάδες το χρόνο. Ξέρετε πόσες γαρίδες πρέπει να πουλήσουμε για να πληρώσουμε για τα λουλούδια; Και τρελαίνεται αν τον αμφισβητήσουμε. Είναι όλα μονταρισμένα στο μυαλό του. ''Η' είσαι μαζί μου ή δεν είσαι''. "

Γωγώ Παπαδάκου

πηγη

 

Το thebest.gr δεν υιοθετεί κατ' ανάγκην, τα σχόλια των αναγνωστών και σε περιπτώσεις υβριστικών, χυδαίων και ανακριβών πληροφοριών θα τα διαγράφει.

Δημοσιεύτηκε: 12/03/2019 10:30

Τυπώθηκε: 24/03/2019 04:55

Από: www.thebest.gr/news/index/viewStory/521226

thebest.gr © 2019






κλείσιμο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Αυτή είναι η αμοιβή του Λάκη Λαζόπουλου από το Open! Αυτή είναι η αμοιβή του Λάκη Λαζόπουλου από το Open!
Κάηκε ολοσχερώς εξοχική κατοικία στο Ρίο - ΦΩΤΟ Κάηκε ολοσχερώς εξοχική κατοικία στο Ρίο - ΦΩΤΟ
Τραγωδία! Νεκρός ο 53χρονος  Αντώνης Σγούρας - Καταπλακώθηκε από το τρακτέρ του στο Τζάιλο Αχαΐας Τραγωδία! Νεκρός ο 53χρονος Αντώνης Σγούρας - Καταπλακώθηκε από το τρακτέρ του στο Τζάιλο Αχαΐας
Κηδείες και Μνημόσυνα που θα τελεστούν το Σάββατο 23 & την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019 Κηδείες και Μνημόσυνα που θα τελεστούν το Σάββατο 23 & την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019
Νεκρός ο Άγγελος Πολυδωρόπουλος - Εντοπίστηκε το πρωί στο διαμέρισμά του στη Ρήγα Φεραίου Νεκρός ο Άγγελος Πολυδωρόπουλος - Εντοπίστηκε το πρωί στο διαμέρισμά του στη Ρήγα Φεραίου
Πάτρα: Μεταφέρεται ο σταθμός του Προαστιακού στο Ρίο – Πώς διαμορφώνονται τα δρομολόγια Πάτρα: Μεταφέρεται ο σταθμός του Προαστιακού στο Ρίο – Πώς διαμορφώνονται τα δρομολόγια
Πάτρα: Τουρίστες δεν επιστρέφουν σπίτι τους εάν δεν βρουν το σκυλάκι τους – Δίνουν αμοιβή 500 ευρώ Πάτρα: Τουρίστες δεν επιστρέφουν σπίτι τους εάν δεν βρουν το σκυλάκι τους – Δίνουν αμοιβή 500 ευρώ
Μετά από 96 χρόνια ο μηλίτης επιστρέφει στην Ελλάδα και φτιάχνεται στην Πάτρα- Έτοιμη η μεγάλη επένδυση – Αποκαλυπτήρια τον Απρίλιο Μετά από 96 χρόνια ο μηλίτης επιστρέφει στην Ελλάδα και φτιάχνεται στην Πάτρα- Έτοιμη η μεγάλη επένδυση – Αποκαλυπτήρια τον Απρίλιο
Χάνει την άδεια ο ταξιτζής που έβγαλε από ταξί την αιμόφυρτη γυναίκα - ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ Χάνει την άδεια ο ταξιτζής που έβγαλε από ταξί την αιμόφυρτη γυναίκα - ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ
Πάτρα: Το σοβαρό "φάουλ" του Κτηματολογίου με τις συντεταγμένες εντοπισμού του ακινήτου Πάτρα: Το σοβαρό "φάουλ" του Κτηματολογίου με τις συντεταγμένες εντοπισμού του ακινήτου