Cover Story

  • http://cdn.thebest.gr/media/images/magMain/hdhndeosnn4c3d83b1f0a73.jpg

ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΤΖΟΥΛΑΤΟΣ

«Έχω πρόταση για δήμαρχος και από τα δύο κόμματα»

ΝΑΣΟΣ Π. ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Ιούλιος 2010ΣΕΛ.96

Κύριε Αντζουλάτε, γίνεται αυτή η συνέντευξη 48 ώρες αφ’ ότου ο Ανδρέας Φούρας ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τα δημοτικά της Πάτρας. Αρχίζω από αυτό γιατί προ μηνών σας θυμάμαι να έχετε πει ότι ο Δήμος της Πάτρας σας ενδιαφέρει. Όπως λοιπόν διαμορφώθηκε τώρα η κατάσταση, σκέπτεστε να πάτε για δήμαρχος;
Αυτό που έχω δηλώσει εδώ και πάρα πολύ καιρό, το επαναλαμβάνω και τώρα. Η διαχρονικότητα δεν αλλάζει ούτε τη στόχευση ούτε την επιθυμία, αλλά ούτε και την υλοποίηση. Θεωρώ λοιπόν ότι αυτή την περίοδο όπως είναι διαμορφωμένο το οικονομικό σκηνικό της χώρας δεν μου επιτρέπει σε καμία περίπτωση να σκεφτώ ένα Δήμο που χωροταξικά ακόμα δεν έχει βρει τον εαυτό του, πολιτικά δεν ξέρει κανένας πώς μπορεί να τον διαχειριστεί, ενώ χρηματοοικονομικά είναι σίγουρο πως ο επόμενος Δήμαρχος θα αντιμετωπίσει μεγάλο πρόβλημα. Είναι βέβαιο ότι ο Δήμος της πόλης πάντα με ενδιέφερε και θα με ενδιαφέρει για το μέλλον, αλλά γι’ αυτή την 3ετία θεωρώ ότι είναι ήδη πεπερασμένων δυνατοτήτων για εμένα.
Δεδομένου πλέον του σκηνικού, τι βλέπετε ως λύση διοίκησης για την Πάτρα; Και επειδή έχουν ακουστεί και συγκεκριμένα ονόματα όπως επί παραδείγματι του κ. Κούγια από ανθρώπους της ΝΔ, ή του κ. Δημαρά που έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα είναι υποψήφιος και μάλιστα υπήρξε και μια προσέγγιση από στελέχη της παράταξης Φλωράτου. Βλέπετε κάποιον από αυτούς ως καλή λύση;
Εγώ θεωρώ ότι ο καθένας από τους ανθρώπους που αναφέρατε έχει τη δική του δυναμική, τη δική του άποψη για τα κοινά και έχει βεβαίως και τη δική του ομάδα. Εγώ δεν μπορώ να κρίνω εκ προοιμίου. Για παράδειγμα όταν ο Ανδρέας Φούρας έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος της πόλης, θεωρούσα ότι με την πολιτική του εμπειρία θα ήταν ο καλύτερος δυνατός δήμαρχος που μπορεί να υπάρξει, εφόσον ο Ευάγγελος Φλωράτος δεν κατάφερε να εκλεγεί. Για τον καθέναν λοιπόν έχω να πω έναν καλό λόγο, ο οποίος καλός λόγος λέει ότι από τη στιγμή που είναι Πατρινός, αγαπάει την πόλη, ξέρει τα προβλήματα και ενδιαφέρεται για το μέλλον, μόνο καλό έχει να κάνει.
Ο κ. Κούγιας δεν είναι Πατρινός.
Ο Αλέξης Κούγιας έχει αρκετό μυαλό και είναι ένας άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά, έχει κάνει σημαντικά πράγματα στη ζωή του. Αν αγαπάει την πόλη (γιατί εγώ το βάζω σαν απαραίτητο όρο να αγαπάει την πόλη), αν ξέρει τα προβλήματά της και έχει και την κατάλληλη ομάδα, νομίζω ότι θα μπορούσε να κάνει κάτι σημαντικό για την πόλη.
Ο Φούρας ήταν τελικά ο καλύτερος Δήμαρχος;
Εγώ θεωρώ ότι δεν ήταν καθόλου καλός δήμαρχος και θα σας πω και το λόγο. Δεν ξέρω αν πολεμήθηκε περισσότερο από το κανονικό, δεν ξέρω αν στόχευσε σωστά σε αυτά που ήθελε να κάνει, δεν ξέρω αν ο χρόνος που ασχολήθηκε με τη Δημαρχία ήταν λίγος και ήθελε πράγματι μια δεύτερη 4ετια για να υλοποιήσει το έργο του. Το αποτέλεσμα του έργου πιθανόν να φανεί αργότερα, σήμερα όμως νομίζω ότι σε μια αποτίμηση το έργο του δεν είναι θετικό. Και σας λέω και το εξής, εγώ σε σχέση με τον Ανδρέα Φούρα δικαιώθηκα για το Παμπελοποννησιακό Στάδιο. Πριν από 4 χρόνια ο Δήμαρχος είχε πει τελείως αντίθετα πράγματα. Τελικά, παρότι ακολούθησε τη δική μας λογική, δεν κατάφερε να κάνει απολύτως τίποτα και τώρα μας το ξαναγυρίζει πίσω να το πάρουμε και να το ξαναφτιάξουμε. Έχει παντελή αδυναμία διαχείρισής του.
Εφόσον θεωρείτε ότι δεν ήταν καλός δήμαρχος, που νομίζετε ότι έχασε το παιχνίδι;
Ο Ανδρέας Φούρας είναι ένας πολύ έξυπνος και δυναμικός άνθρωπος και γνωρίζει και την πολιτική πάρα πολύ καλά. Είχε λοιπόν όλα τα φόντα να είναι ο καλύτερος δήμαρχος της πόλης. Και ως εκ τούτου έχει και τεράστια πολιτική εμπειρία την οποία δεν μπορεί κανένας να παραβλέψει. Νομίζω ότι είχε βάλει πολλούς διαφορετικούς στόχους σε πολύ μικρή χρονική περίοδο. Αναλώθηκε δηλαδή με τα πάντα, ήθελε να ασχοληθεί με το λιμάνι, τα γήπεδα, την ανάπλαση, τις πλατείες, την καθαριότητα, τον πολιτισμό, με τα πάντα. Και στην προσπάθειά του να πετύχει όσα περισσότερα μπορούσε, δεν έκανε τελικά απολύτως τίποτα.
Είστε σήμερα πρόεδρος του Επιμελητηρίου. Όμως η εικόνα είναι ότι είστε λαβωμένος πρόεδρος, καθώς σας έχουν εγκαταλείψει άνθρωποι που συμμετείχαν στην παράταξή σας. Δεδομένων αυτών, θα είστε πάλι υποψήφιος;
Κατά πρώτον δεν είμαι λαβωμένος, είμαι ανδρειωμένος (γελάει). Κατά δεύτερον δεν υπάρχει κανένας συνεργάτης μου που να έφυγε. Ο μοναδικός συνεργάτης που έφυγε από την παράταξη είναι ο Γιώργος Κεπενός, τον οποίον διέγραψα. Όλη η υπόλοιπη παράταξη παραμένει αρραγής, είναι δίπλα μου και στηρίζει το έργο του Επιμελητηρίου με νύχια και με δόντια. Βεβαίως να μην παραβλέπει κανένας ότι εγώ δεν είχα αυτοδυναμία, γι’ αυτό και είχα αν θέλετε την υποχρέωση στην περίπτωση του Παμπελοποννησιακού να ζητήσω από το Επιμελητήριο να το στηρίξει. Και επειδή πολιτικά δεν την πήρα τη στήριξη, γιατί ο Ανδρέας Φούρας πολιτικά μπορούσε να διαχειρίζεται και μέρος του Επιμελητηρίου, γι’ αυτό και μόνο το λόγο είχα την αποτυχία στη διαχείριση του θέματος του Παμπελοποννησιακού. Σκεφτείτε, κύριε Νασόπουλε, ότι ως πρόεδρος του Επιμελητηρίου υπέγραφα μνημόνιο συνεργασίας με τα Ολυμπιακά Ακίνητα και τα μέλη του Επιμελητηρίου Αχαΐας από τις άλλες παρατάξεις έλεγαν ότι πρέπει να το κάνει ο Δήμαρχος. Τελικά έχω για μια ακόμη φορά δίκιο.
Θα ξαναείστε υποψήφιος για την προεδρία του Επιμελητηρίου;
Βεβαίως και θα είμαι ξανά υποψήφιος και θα στοχεύσω με νύχια και με δόντια να έχω την αυτοδυναμία για να μπορέσω να οδηγήσω το Επιμελητήριο στην αξιοπρέπεια που του χρειάζεται, να βγει στην Ευρώπη. Και σας λέω με πολύ μεγάλη χαρά ότι δεν είναι τυχαίο ότι εξελέγην από 59 Επιμελητήρια πρόεδρος του ΕΣΠΑ. Δεν είναι τυχαίο που οδήγησα το Επιμελητήριο Αχαΐας, οδήγησα το επαναλαμβάνω, στους G12 της Ευρώπης, στα 12 μεγαλύτερα Επιμελητήρια. Γιατί το Επιμελητήριο της Αχαΐας βρίσκεται μεταξύ των Επιμελητηρίων του Άμστερνταμ, του Λονδίνου, του Βερολίνου, της Κωνσταντινούπολης, του Παρισιού, της Στοκχόλμης, της Αθήνας. Ποιο; Το Επιμελητήριο Αχαΐας. Την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόμουν στο Άμστερνταμ και συνομιλούσα με 11 Επιμελητήρια αυτής της εμβέλειας.
Νοιώθετε ότι ως πρόεδρος του Επιμελητηρίου υπήρξατε κοντά στη μικρομεσαία επιχείρηση της Αχαΐας;
Μα δεν υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις στην Αχαΐα, μόνο μικρομεσαίες υπάρχουν. Αν λοιπόν δεν είμαστε με αυτές, το Επιμελητήριο Αχαΐας έχει χάσει τον προορισμό του. Γιατί μόνο σε μικρομεσαία επιχείρηση μπορείς να απευθυνθείς. Τη Διαχειριστική Αρχή που διαχειρίστηκε το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, που είμαι 6 χρόνια πρόεδρός της, την πήρα με απορροφητικότητα 27% και την πήγα στο 286%. Αν λοιπόν η μικρομεσαία επιχείρηση δεν βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον κορβανά, τότε έχουμε αποτύχει. Αλλά νομίζω ότι έχουμε επιτύχει και η επιτυχία μας ήταν τόσο θορυβώδης που ενόχλησε κάποιους και έλεγαν πράγματα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Άτομα που εξυφαίνουν καθημερινά ίντριγκες καφενειακού περιεχομένου. Γιατί η πόλη το έχει αυτό το «πλεονέκτημα», να διαθέτει μια ομάδα ανθρώπων που βρίσκονται σε επίπεδο καταγωγίου από άποψη ηθικής και από τους οποίους καθημερινά μαθαίνουμε πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Αν αντιλαμβάνομαι σωστά αναφέρεστε στις φήμες που ακούγονται. Να σας θυμίσω ότι η τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν στις 24 Μαρτίου, στην Ημερίδα που έγινε στο Επιμελητήριο για το Super Rally. Εκείνο το απόγευμα κυκλοφορούσαν οι εξής φήμες: ότι καταχραστήκατε τα λεφτά της Διαχειριστικής, ότι σας έπιασε το ΣΔΟΕ και ότι πάθατε έμφραγμα. Εγώ εκείνο που μπορώ να βεβαιώσω είναι ότι έμφραγμα δεν είχατε πάθει. Για τα άλλα δύο, σας ακούω.
Σας λέω λοιπόν ότι η πόλη έχει ένα μηχανισμό αυτοκαταστροφής της. Δεν μπορεί να αποδεχτεί σε καμία περίπτωση την επιτυχία ενός δικού της παιδιού. Γιατί εγώ είμαι παιδί της πόλης και αυτή την επιτυχία δεν μπορούν να μου τη συγχωρήσουν όσοι έμειναν στο ίδιο σημείο. Και είναι γνωστό ότι εγώ ξεκίνησα από το μείον τίποτα, έκανα την προσπάθεια που έκανα όλα αυτά τα χρόνια, ήμουν πολύ τυχερός στη ζωή μου γιατί μπόρεσα τα όνειρά μου να τα κάνω πράξη. Είχα τη μεγάλη ατυχία της φωτιάς και έχασα 21 εκατομμύρια ευρώ εκείνη τη χρονική περίοδο, αλλά δεν με λύγισε και το ξέρει η πόλη. Ξαναστήθηκε αυτό που καταστράφηκε με αίμα και με κόπο ψυχής. Δεν έφυγε κανένας εργαζόμενος από την εταιρία, έβαλαν πλάτη και το ξαναστήσαμε από την αρχή. Και προχωράμε με την ίδια και μεγαλύτερη δυναμική χτίζοντας τέσσερα νέα καταστήματα, δύο στην Πάτρα, ένα στις Σέρρες και ένα στα Χανιά.
Σας διακόπτω, θα μιλήσουμε για τον Όμιλο, αλλά θέλω να κλείσουμε πρώτα το θέμα των φημών. Και επιμένω γιατί πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος για να απαντήσει κανείς στις φήμες είναι να ερωτάται. Κυκλοφορεί λοιπόν και η φήμη ότι βάλατε τη φωτιά για να εισπράξετε την αποζημίωση. Τις τελευταίες ημέρες δε, κυκλοφορεί η φήμη ότι χρεοκοπείτε. Πώς τοποθετήστε σε αυτές τις φήμες;
Κάθε μέρα, ακούω ότι κάτι κακό έχω πάθει. Το μοναδικό κακό που έχω πάθει είναι ότι πλέον δεν θέλω να απαντώ σε κανέναν από όλους αυτούς. Όλοι αυτοί δεν έχουν δουλειά να κάνουν, είναι ανεπάγγελτοι οι περισσότεροι. Κάποιοι από αυτούς έγραφαν έξω από τις επιχειρήσεις τους «επιστρέφω αμέσως» και δεν επέστρεψαν ποτέ. Ακόμα τους περιμένουμε. Σας λέω λοιπόν ότι δεν μπορούν να συγχωρήσουν στον εαυτό τους ότι ένα παιδί της πόλης μπορεί να κάνει πράγματα στην Ευρώπη, στην Ασία, στην Ελλάδα και να έχει ταυτόχρονα το στυλ του Πατρινού επιχειρηματία και επαρχιώτη. Γιατί εγώ παραμένω και επαρχιώτης στη συμπεριφορά.
Είπατε νωρίτερα ότι «η πόλη δεν μπορεί να μου το συγχωρήσει». Τελικά είναι η πόλη ή είναι οι μεμονωμένοι άνθρωποι που φτιάχνουν αυτό το κλίμα;
Οι μεμονωμένοι άνθρωποι είναι, κύριε Νασόπουλε. Αλλά τι συμβαίνει; Η μητέρα σας δεν γνωρίζει ποιος είμαι εγώ. Αν λοιπόν ακούσει μια Κυριακή στην εκκλησία ότι ο Αντζουλάτος είναι αντίχριστος, επειδή δεν με ξέρει και δεν μπορεί να το διασταυρώσει, θα μείνει με αυτό. Θα ακούσει αυτό και έτσι θα το μεταφέρει. Εγώ βρίσκομαι καθημερινά στα στόματα των πατρινών. Γιατί επιχειρηματικά είμαι αυτός που είμαι, κοινωνικά και πολιτικά είμαι αυτός που είμαι. Βρίσκομαι στα κοινά της πόλης, βρίσκομαι σε σημείο που και άλλοι θα ήθελαν να κατέχουν και καταλαβαίνετε ότι η κοινωνική αντιπαλότητα, δημιουργεί μια «ισχνή» εικόνα του ανθρώπου που ουσιαστικά κινείται με απόλυτη διαφάνεια.
Ας πάμε τώρα στον Όμιλο Αντζουλάτου, όπως τον αποκαλείτε και θα επιστρέψουμε στα δημοτικά. Τι περιλαμβάνει;
Περιλαμβάνει δεκαεφτά ανώνυμες εταιρίες και μία Ετερόρρυθμη Εταιρία. Η Ετερόρρυθμη είναι η «Κωνσταντίνος Αντζουλάτος» η πρώτη εταιρία με την οποία ξεκίνησα που για λόγους συναισθηματικούς, ήταν μέσα η μάνα μου, η γυναίκα μου και ο αδελφός μου. Όταν την πρωτοξεκίνησα δεν είχα στον ήλιο μοίρα. Τα πρώτα μου 300 χιλιάρικα για την πρώτη μου εισαγωγή, τα έχασα. Τα εξασφάλισα με γραμμάτια ευκολίας που τα έδωσα στην Εθνική Τράπεζα και μου τα προεξόφλησε, και τελικά τα έχασα από έναν εκτελωνιστή της πόλης που εκείνη την περίοδο φαλίρισε. Ξεκίνησα λοιπόν με μείον 300 χιλιάρικα το 1979, όταν ήμουν ακόμα φοιτητής. Θεωρώ λοιπόν ότι στη ζωή μου έχω βασανιστεί πάρα πολύ. Από 20 τετραγωνικά αποθήκη, οδηγήθηκα σε αυτό που βλέπετε. Πάντα έκανα πράγματα πολύ μεγαλύτερα από ότι ο σάκος μου κρατούσε. Ήμουν στη ζωή μου πολύ τυχερός, για τους εξής λόγους: πρώτα από όλα δεν έχω πέσει ποτέ σε κρεβάτι, δεν έχω βρεθεί ποτέ σε νοσοκομείο, δεν είχα ποτέ κάτι το οποίο να με κάνει ανίκανο για εργασία. Δεύτερον, περιστοιχιζόμουν πάντα από ανθρώπους όπως η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, η μάνα μου, ο αδερφός μου, οι φίλοι μου που υποστήριζαν την τρέλα μου. Γιατί αυτό το πράγμα δεν μπορεί να έχει μόνο λογική, χρειάζεται και μία υπερβατική σκέψη. Και εγώ αυτή την υπερβατική σκέψη την έχω ως τρόπο ζωής. Δεν μπορώ να ξυπνήσω το πρωί και να πάω να κάτσω στο καφενείο. Μόνο η ιδέα αυτή, μπορεί να με οδηγήσει στο ψυχιατρείο. Εάν εμένα μου δώσετε δημιουργία είναι σαν να μου δίνετε την καλύτερη μπριζόλα του πλανήτη. Η δημιουργία για μένα είναι ό,τι ομορφότερο μπορώ να έχω. Είναι η φύση, είναι η συμπεριφορά, είναι η ηθική, είναι η καλλιέργεια, είναι το θέατρο, είναι η ζωή. Αυτό είναι ο Κώστας Αντζουλάτος. Αν μου το πάρετε με σκοτώσατε. Γι’ αυτό και την επόμενη μέρα της φωτιάς βγήκα και είπα ότι «εμείς αύριο ξαναξεκινάμε. Τίποτα δεν χάσαμε. Ό,τι και να χάσουμε μπορούμε να το ξαναβρούμε. Εκτός από την υγεία».
Με τη γλώσσα των αριθμών, ποια είναι τα βασικά μεγέθη του Ομίλου σας;
Στην Ελλάδα έχουμε 300 άτομα προσωπικό στον Όμιλο και κάνουμε 59 εκατομμύρια ευρώ τζίρο το χρόνο. Στο σύνολο, δηλαδή και με το εξωτερικό, πηγαίνουμε στα 840 άτομα και στα 160 εκατομμύρια ευρώ ετήσιο τζίρο.
Και μέσα σε όλα αυτά η «Πολιτεία». Πώς προέκυψε η «Πολιτεία»;
Είμαι ένας άνθρωπος που δεν είναι μονόπλευρος. Πάντα μού άρεσε η τέχνη, πάντα μου άρεσε να κάνω πράγματα διαφορετικά. Ο Ανδρέας Καράβολας ήταν αυτός που με ώθησε στην «Πολιτεία». Με κάλεσε λοιπόν πριν ξεκινήσει η Πολιτιστική Πρωτεύουσα, μου εξήγησε ότι αυτός ο χώρος θα έμενε κλειστός και μου ζήτησε να κάνουμε κάτι γιατί οι άνθρωποι που το διαχειρίζονταν είχαν αδυναμία καταβολής των μισθωμάτων, έκλειναν, δεν πλήρωναν το προσωπικό, είχαν γίνει κατασχέσεις. Του είπα: «Ποιος θα έρθει να πληρώσει 500 χιλιάδες ευρώ που ήταν τότε οι οφειλές;». Μου απάντησε: «Ξέρω ότι δεν υπάρχει κανένας, εκτός κι αν κουβεντιάσω μαζί σου». Πήρα και τον Γιάννη Δημαρά, ο οποίος είναι αγαπημένος μου φίλος και του είπα: «Γιάννη πες μου εσύ που ξέρεις πώς διαχειρίζεται αυτός ο χώρος». Μου απάντησε: «Κώστα θα ήταν μεγάλη χαρά μας να το πάρεις να το διαχειριστείς εσύ».
Εγώ το είδα σαν χώρο πολιτισμού. Κάναμε το θέατρο, φτιάξαμε το εργοστάσιο της μπύρας και το παραδοσιακό καφενείο. Είναι αλήθεια ότι η πόλη δεν το στηρίζει, μπορεί να το θεωρεί too much, αλλά για μένα είναι ο παράδεισός μου. Είναι ο χώρος που όταν έρχομαι ανοίγει η ψυχή μου. Θεωρώ ότι βάζω ένα λιθαράκι στον πολιτισμό της πόλης. Η πόλη λέει «αν δεν υπήρχε ο Αντζουλάτος, αυτός ο χώρος θα ήταν κλειστός». Θα τον κρατήσω με νύχια και με δόντια.
Επιχειρηματίας, πρόεδρος του Επιμελητηρίου και με βλέψεις για το Δήμο. Ακολουθείτε τα χνάρια του Βαγγέλη Φλωράτου;
Τον Βαγγέλη Φλωράτο τον εκτιμώ πάρα πολύ. Είναι εξαιρετικά ικανός άνθρωπος, ταλαντούχος, είναι πολύ πρακτικός, δεν του αρέσουν τα λόγια, πάει στην ουσία και στη λύση του προβλήματος. Έτσι είμαι και εγώ, δεν μου αρέσει να ακούω περιττά πράγματα. Και εκεί γίνομαι ακόμη και προσβλητικός. Θέλω να ακούσω εκείνο που με ενδιαφέρει κι αν μπορώ να δώσω τη λύση άμεσα. Γι’ αυτό, με τον Βαγγέλη μπορώ να μιλήσω άνετα την ίδια γλώσσα. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό με πολλούς πολίτες και νομίζω ότι ήταν μεγάλη απώλεια για την πόλη που δεν δόθηκε στον Βαγγέλη μια ακόμα τετραετία για να ολοκληρώσει το έργο του. Θεωρώ ότι χάραξε το δικό του δρόμο και στο Επιμελητήριο και στην Αχαϊκή Τράπεζα και στο Αυτοκινητοδρόμιο και μπορεί να κάνει πολλά ακόμα.
Στις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στη ΝΔ εμπλακήκατε υπέρ Σαμαρά. Τελικά είστε ΝΔ;
Ο Αντζουλάτος είναι ακομματικός και βαθιά πολιτικός. Είναι αγαπημένος φίλος του Αντώνη Σαμαρά. Στήριξα τον Αντώνη και μόνο. Δεν ήμουν γραμμένος στη ΝΔ. Γράφτηκα κι εγώ και η οικογένειά μου, γιατί αγαπούσαμε το φίλο μας και έπρεπε να τον στηρίξουμε. Από την ημέρα που έγινε αρχηγός δεν του έχω ξανατηλεφωνήσει ποτέ. Με έχει πάρει αυτός τρεις φορές τηλέφωνο, του είπα να μην χάνει το χρόνο του με εμένα και πως όταν βρει το ρυθμό του εμείς θα συναντηθούμε να μιλήσουμε. Φάγαμε 2 φορές μαζί στην Αθήνα. Δεν με χρειάζεται, δεν τον χρειάζομαι, έχει ο καθένας το δικό του χώρο και ο χώρος του Αντώνη είναι η αρχηγία, στόχος του είναι η πρωθυπουργία και ό,τι άλλο καλό μπορεί να κάνει στη χώρα. Εμένα με νοιάζει μόνο η πόλη μου και τίποτε άλλο. Δεν ακούω ούτε ΝΔ, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε ΚΚΕ. Με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Εμένα, η πολιτική μου ταυτότητα είναι το επιχειρείν.
Τι θεωρείτε ως το σημαντικότερο από όσα έχετε κάνει μέχρι σήμερα στη ζωή σας;
Το σημαντικότερο που έχω κάνει είναι η οικογένεια μου. Και θεωρώ ότι το να είσαι καλός ή κακός επιχειρηματίας είναι και συγκυριακό. Μετά τη φωτιά θα μπορούσα να μη συνεχίσω, να αποσυρθώ και να μην είμαι ο δυνατός επιχειρηματίας. Και ούτε να κατηγορούμαι ότι έκαψα το εργοστάσιό μου και ότι ήθελα να πάρω την ασφάλεια.
Και θέλω μέσα από αυτή τη συνέντευξη να περάσω ένα μήνυμα. Ο Όμιλος Αντζουλάτος ήταν ανασφάλιστος. Το σύνολο των εγκαταστάσεών μας που έχουν αποτίμηση σήμερα από τις τράπεζες 29 εκατομμύρια ευρώ ήταν ασφαλισμένο για 1,2 εκατομμύρια. Αυτή ήταν η αξία.
Με εκπλήσσει που το ακούω, γιατί ένας επιχειρηματίας με την οξύνοια τη δική σας, πώς είναι δυνατόν να μην έχει φροντίσει να ασφαλίσει την επιχείρησή του;
Εγώ θεωρώ ότι είμαι αθάνατος, δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι θα συνέβαινε σε εμένα κάτι τέτοιο. Θα σας πω δε το καταπληκτικότερο όλων: επάνω στο γραφείο μου βρισκόταν ασφαλιστήριο επί 6 μήνες, ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ από την ΑΧΑ-Groupama. Δεν υπέγραφα το συμβόλαιο και με καμάρι έλεγα κάθε πρωί στον αδελφό μου «βάλε 300 ευρώ στη τσέπη γιατί ούτε σήμερα το υπέγραψα». Έρχονταν οι ασφαλιστές και τους έλεγα «μην βιάζεστε δεν θα γίνετε πλούσιοι από μένα». Όταν ήρθε η ώρα, οι ασφαλιστικές υπηρεσίες μέσα σε 16 ημέρες μου έδωσαν τα χρήματα μου, αυτά που δικαιούμουν να πάρω.
Επιστρέφω στην πόλη. Ποιο θεωρείτε ως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Πάτρας;
Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται τα κοινά οι άρχοντές της. Δεν υπάρχουν κοινωνικοί συνομιλητές μεταξύ τους. Υπάρχει μια υποδεέστερη άποψη των αρχόντων για το χώρο που αυτοί οι ίδιοι διαχειρίζονται. Αν εσείς μου προτείνετε κάτι πολύ σημαντικό για την πόλη, εγώ θα είμαι αρνητικός, επειδή είμαι ο Αντζουλάτος. Γιατί δεν θέλω να προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω από μένα αυτός. Εγώ κύριε Νασόπουλε δεν είμαι αυτής της άποψης. Θεωρώ ότι η κοινωνική συναίνεση και η συνύπαρξη ανθρώπων που έχουν μυαλό, κοινά «θέλω» και κοινή πορεία μπορούν να φέρουν εξαιρετικά αποτελέσματα στην πόλη. Έχω δει την πόλη να λάμπει, με ένα λιμάνι εξαγωγικό πόλο για την Ελλάδα, έχω δει μια πόλη με βίλες και με μόνιππα, μια πόλη με χιλιάδες φουγάρα γύρω - γύρω και σήμερα βλέπω μια πόλη με χαμένο βηματισμό, μιζέρια, κλάμα, κακοήθεια, συκοφαντία και χωρίς ουσιαστικό κοινωνικό δρώμενο. Και αυτό με ανησυχεί πολύ γιατί τα παιδιά όλων μας μεγαλώνουν σε αυτό το περιβάλλον. Έχουμε χάσει τη λάμψη, την αστική κοινωνική ευγένεια και τον τρόπο διαχείρισης των δρώμενων της καθημερινότητας. Η πόλη έχει χάσει το βηματισμό της. Πρέπει να ξαναβρεί το σημείο αναφοράς της.
Στη διαδρομή σας από το 1979 που ξεκινήσατε έως σήμερα, είπατε κάποια στιγμή «τα παρατάω»;
Ποτέ δεν είπα τα παρατάω. Υπήρχαν στιγμές που οδηγούσα το αυτοκίνητό μου και υπήρχαν χιλιάδες οικονομικά προβλήματα να λύσω. Δούλευα 18-19 ώρες καθημερινά για δέκα χρόνια. Όταν οδηγούσα δεν σκεφτόμουν μην τρακάρω, σκεφτόμουν ότι αν θα τρακάρω θα μείνω ανάπηρος και δεν θα μπορώ να δουλέψω και να συνεχίσω. Είμαι απίστευτα αισιόδοξος, ποτέ δεν βάζω το κεφάλι μου κάτω. Πιστεύω ότι η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη αρκεί να έχω τα χέρια μου, την τύχη μου. Μεγάλη τύχη είναι η υγεία και η συνοδοιπορία των ανθρώπων που έχουμε δίπλα μας.
Υπήρξαν φορές που σας έλειψαν και τα στοιχειώδη; Που δεν είχατε στην τσέπη σας ακόμα και τα δέκα ευρώ; Γιατί συνήθως, ένας επιχειρηματίας και έξω να πέσει τα στοιχειώδη δεν θα τα στερηθεί, όπως τα στερούνται χιλιάδες άνθρωποι του μεροκάματου.
Έχω ζήσει πάρα πολλές τέτοιες στιγμές. Αλλά δεν ήσαν στιγμές που μπορούσαν να με κάμψουν, γιατί ήξερα ότι την επόμενη μέρα μπορούσα να δουλέψω και να βγάλω λεφτά. Δεν με τρόμαζε το να μην έχω χρήματα επάνω μου. Δεν με τρόμαξε ποτέ η κακοτυχία ή η μιζέρια της στιγμής. Γιατί ήμουν πλούσιος και σε συναισθήματα, και σε μυαλό και σε άποψη για τη ζωή. Αν τώρα δεν μπορώ να φάω σουβλάκια, μπορώ να φάω σκέτο ψωμί. Αλλά την επόμενη πάντα ήλπιζα ότι μπορώ να τα φάω.
Το μεγάλο πλεονέκτημα της πόλης ποιο είναι;
Η θέση της, η ιστορία της και η ποιότητα των ανθρώπων της. Εδώ υπήρξαν τζάκια από ανθρώπους που είχαν αστική αξιοπρέπεια και κοινωνική ευθύνη. Υπήρξαν άνθρωποι που έζησαν λαμπρά. Που έζησαν σε νεοκλασικά σπίτια που κανείς θα τα ζήλευε. Η πόλη απέπνεε μια μεγαλοπρέπεια, την οποία έχασε μετά την μιζέρια της αποβιομηχανοποίησής της. Γιατί ήρθε ένας νόμος που είπε «πάρτε τα ανάκτορα και κάντε τα φυλακές, δηλαδή πολυκατοικίες». Εγώ μεγάλωσα σε αστικό σπίτι 1.500 τ.μ., με αγάλματα, χαλιά από την Αίγυπτο στα οποία υπήρχε αναπαράσταση της γέννησης του Μωυσέως. Αλλά δεν είχαμε λεφτά για να θερμάνουμε το σπίτι, κλείναμε το 80% και μαζευόμαστε σε δύο δωμάτια. Αυτή η αστική ευθύνη που κουβαλάω και έχω πάντα στο μυαλό μου, με χαρακτήρισε γενικώς να στοχεύω σε αυτό που ζούσα.
Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι από μικρό παιδί έχω βαρεθεί να ακούω ότι τα μεγάλα πλεονεκτήματα της πόλης είναι η θέση της και η ιστορία της και να μη βλέπω να αποδίδουν. Τελικά, μήπως αυτή η επίκληση ικανοποιεί απλώς και μόνον τον επαρχιώτικο εγωισμό μας και στο διεθνές περιβάλλον, αντικειμενικά δεν μπορούμε να είμαστε τίποτε περισσότερο από ότι είμαστε σήμερα, με τη μιζέρια μας και την κακομοιριά μας;
Όχι, δεν το πιστεύω. Ξέρετε τι χρειάζεται η πόλη; Η πόλη χρειάζεται μια συνομωσία των ικανών. Η πόλη χρειάζεται ως κοινωνικούς συνομιλητές, ανθρώπους που την αγαπούν, την σέβονται. Χρειάζεται ομάδα η οποία να συνοδοιπορεί. Να μην καταριέται ο ένας την ευτυχία του άλλου. Σας μιλάω με πολύ μεγάλη ευθύνη. Στην πόλη αν εξαιρέσετε πέντε ανθρώπους, που μπορώ να μιλήσω επιχειρηματικά δεν έχω δυνατότητα άλλων κοινωνικών συνομιλητών. Κι όταν ανεβαίνω στην Αθήνα κάθομαι σε ένα τραπέζι με ανθρώπους οι οποίοι σε μια ώρα μου ανοίγουν το μυαλό. Εμείς έχουμε κάνει τον πλανήτη γη καρπούζι και έχουμε μπει μέσα. Είμαστε επιφυλακτικοί, δεν μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας. Εγώ όταν μιλάω, γιατί είμαι πολύ ανοικτός, μου λένε «μην το λες αυτό. Φύλαξέ το». Ακούω απίστευτα πράγματα. Δηλαδή αν το ακούσει κάποιος και θελήσει να το υλοποιήσει είναι κακό; Αν μπορώ να βοηθήσω κάποιον, δεν θα το κάνω; Μα εμένα στόχευσή μου είναι να βοηθάω τους ανθρώπους. Υπάρχει κόσμος που έρχεται και μου λέει «θέλω να κάνω αυτό, πείτε μου την άποψή σας». Και τους λέω την άποψή μου. Όπου μπορώ να βοηθήσω, εδώ είμαι.
Υπάρχει ένα λιμάνι, υπάρχει μια Πατραϊκή που κάθε φορά που τη βλέπω με πιάνει η ψυχή μου. Έχω πάρει τρία εργοστάσια εγκαταλελειμμένα της πόλης και τα ζωντανεύω, τους δίνω ψυχή. Πήρα την ΑΒΕΠΑ, πήρα την ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Και από την ημέρα που την πήρα άρχισε να μολύνει την πόλη, μέχρι τότε η ΑΜΙΑΝΤΙΤ δεν μόλυνε κανέναν. Φανταστείτε δηλαδή πώς είναι η κοινωνική διαχείριση της πόλης. Πήρα την «Πολιτεία». Από τη στιγμή που την πήρα ψάχνονταν όλοι να βρούνε αν είναι νόμιμα τα κτίρια, αν έχουμε άδειες. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αγωνιούν μην ξεφύγει κάποιος, που θέλουν να ελέγχουν απόλυτα την κατάσταση. Εγώ δεν συνοδοιποιρώ με αυτούς. Και σας λέω: έφτασε η ώρα της συνωμοσίας των ικανών.
Θα επανέλθω στο αρχικό μου ερώτημα που αφορά στα δημοτικά της Πάτρας. Έχετε μια καλή σχέση με τον Αντώνη Σαμαρά. Αν σας έπαιρνε τηλέφωνο, ή αν σας έπαιρνε κάποιος και από το ΠΑΣΟΚ και σας ζητούσαν την απόψή σας για τις δημοτικές εκλογές τι θα τους λέγατε;
Θα σας πω ότι έχω προτάσεις και από τα δύο μεγάλα κόμματα για τη Δημαρχία της Πάτρας.
Και τώρα, σε αυτή τη φάση;
Ναι και γι’ αυτές τις εκλογές. Όμως εγώ δεν θέλω να κάνω πράγματα που δεν έχω τη δύναμη να τα κάνω με τον τρόπο που θέλω εγώ. Ξέρω λοιπόν ότι αν αποφασίσουμε με μία ομάδα ανθρώπων να διεκδικήσουμε και να διαχειριστούμε την πόλη, θα τσακωθούμε με τη μισή πόλη. Αλλά η Πάτρα θα γίνει Πάτρα. Η Πάτρα θέλει πρόγραμμα, θέλει χρονοδιάγραμμα, θέλει γενική αναθεώρηση των ήδη υπαρχόντων και όχι πολιτική με τους ανθρώπους. Μέσω του Δήμου τα προηγούμενα χρόνια προσελάμβαναν ανθρώπους που δεν τους χρειάζονταν. Έβαζαν λάθος ανθρώπους σε λάθος θέσεις. Δημιούργησαν μια χαβούζα ανθρώπων οι όποιοι ήθελαν να προσφέρουν αλλά δεν μπορούσαν γιατί δεν είχαν αντικείμενο. Ο Δήμος της πόλης έχασε τον προορισμό του, είναι ένας δυσκίνητος οργανισμός με μεγάλα βαρίδια. Αν λοιπόν διεκδικούσα το Δήμο το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να κάνω τους ανθρώπους να αγαπούν τη δουλειά τους. Αν δεν την αγαπάς τη δουλειά σου, δεν μπορείς να φέρεις αποτέλεσμα.
Οι προτάσεις που σας έγιναν από το ΠΑΣΟΚ και από τη ΝΔ είναι από τοπικά στελέχη ή από το ηγετικό επίπεδο;
Είναι κεντρικά στελέχη και πολύ ψηλά μάλιστα.
Λέτε όχι όμως.
Λέω όχι σε αυτή τη φάση.
Ναι, αλλά δεν μπορεί να μην γίνουν εκλογές τώρα. Ως εκ τούτου για τώρα τι θα λέγατε στα κόμματα;
Εγώ λέω ότι ο δήμαρχος την πόλης δεν πρέπει να είναι κομματικό στέλεχος. Και με τους δύο αρχηγούς των μεγάλων κομμάτων που έχω βρεθεί και έχω συνομιλήσει έχουν και οι δυο την ίδια άποψη: ότι ο δήμαρχος πρέπει να μην προέρχεται από κομματικό χώρο, να είναι επιτυχημένος στην κοινωνική του ζωή, ευέλικτος, αποδεκτός από την κοινωνία, να μην έχει βαρίδια επάνω του και να είναι μορφωμένος. Είναι εξαιρετικό ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου να μπορεί να μιλάει τρεις γλώσσες. Ο Δήμαρχος της πόλης πρέπει να είναι άρχοντας, δεν πρέπει να άγεται και να φέρεται από καμία κομματική οργάνωση. Ο Δήμαρχος πρέπει να είναι ο απόλυτος κυρίαρχος και άρχων της πόλης. Να αποφασίζει με ένα γνώμονα και μόνον: τι είναι το καλό της.

Bookmark and Share

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΝΙΚΟΣ & ΤΑΣΙΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥΟκτώβριος 2012
ΧΑΡΑ ΠΑΝΤΑΖΑΤΟΥ – ΜΑΡΛΑΦΕΚΑΙούλιος 2012
ΧΡΗΣΤΟΣ ΨΑΡΙΑΔΗΣΑπρίλιος 2012
ΑΡΤΕΜΙΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ - Περιμένει ΓιοΔεκέμβριος 2011
ΗΛΙΑΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - H Star της Πάτρας Οκτώβριος 2011
ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΜΑΡΛΑΦΕΚΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΟΣΣΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΝΗΣ - «Λουξαρουν» ταχύτηταΙούνιος 2011
ΝIKOS APOSTOLOPOULOS - «Ο Nikos ντύνεται γαμπρός»Απρίλιος 2011
ΑΘΗΝΑ ΜΑΞΙΜΟΥ & ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΕΙΛΑΚΗΣ - Επιστρέφουν στον τόπο του...ευτυχήματοςΦεβρουάριος 2011
ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΚΟΥΚΙΟΥ - Η Σία θέλει να παντρευτείΔεκέμβριος 2010
Οι Εκλογες τους πηγαινουν πολύΝοέμβριος 2010
Γιώργος Κιμούλης εναντίον Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη ή Milo Tindle VS Andrew WykeΣεπτέμβριος 2010
ΜΑΡΙΑ ΦΛΩΡΑΤΟΥΙούνιος 2010
Χρήστος ΛούληςΜάϊος 2010
ΝΙΝΑ ΛΟΤΣΑΡΗΑπρίλιος 2010
Ζεν πρεμιέ παίκτης - ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΙΤΣΕΛΗΣΜάρτιος 2010
ΕΦΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΥ - First LadyΦεβρουάριος 2010
Καρέ της... ΝτάμαςΔεκέμβριος 2009
Όλα στον αέραΝοέμβριος 2009
ΗΡΩ ΛΕΧΟΥΡΙΤΗ «Έτσι είμαι εγώ…» Οκτώβριος 2009
Κατσικόπουλος-Φούρας οδηγούν το Super RallyΣεπτέμβριος 2009
2 1

news

Τα τρία παιδιά του ιδιοκτήτη του ASOS και πιο πλούσιου ανθρώπου της Δανίας, νεκρά στη Σρι Λάνκα

Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του Δανού δισεκατομμυριούχου Αντερς Χολς Πόβλσεν έχασαν τη ζωή τους στις βομβιστικές επιθέσεις της Σρι Λάνκα, όπως επιβεβαίωσε σήμερα εκπρόσωπος στο BBC. Η οικογένεια επισκεπτόταν τη χώρα για τις διακοπές του Πάσχα. Δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό ποια από τα παιδιά της οικογένειας έχασαν τη ζωή τους.Πριν από μερικές ημέρες, η μία κόρη του Χολς Πόβλσεν ανέβασε μια φωτο...

περισσότερα
Οκτώβριος 2012

Οκτώμβιος 2012




Εσείς είστε το thebest.gr!

Στείλτε την εκδήλωσή σας στο www.thebest.gr κι εμείς...

Αποστολή εκδήλωσης!