Cover Story

  • http://cdn.thebest.gr/media/images/magMain/ovqwxeolyh4badc95203c55.jpg

    ΝΙΝΑ ΛΟΤΣΑΡΗ

    ΝΙΝΑ ΛΟΤΣΑΡΗ

ΝΙΝΑ ΛΟΤΣΑΡΗ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Απρίλιος 2010ΣΕΛ.

Δεν έμαθα από που βγαίνει το όνομα Νίνα. Έχει ένα τόσο γλυκό όνομα δίπλα σε ένα τόσο γλυκό επίθετο. Μου αρέσει ο τρόπος που μιλάει, οι λέξεις που χρησιμοποιεί για να εκφραστεί. Το έντονο ρο κελάρει δίπλα σε στρογγυλά όμικρον: ένα στόμα που αρθρώνει τις λέξεις με τον τρόπο μιας σοπράνο και εκφράζεται με το πάθος μιας ρεμπέτισσας. Με εντυπωσιάζει η απλότητά της, η ανεπιτήδευτη ευγένεια και η φυσικότητά της. «Νιώθω πλήρης. Έχω κατακτήσει αρκετά πράγματα στη ζωή μου, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από κανέναν, εκτός από του συζύγου μου, Κωνσταντίνου Σκορδάλη. Αισθάνομαι περήφανη, αυτό με κάνει δυνατή. Δεν χρειάζεται να είμαι σε άμυνα. Σαφώς, αν νιώσω ότι κάποιος με προσβάλει, υποτιμήσει τη νοημοσύνη μου με κάτι που θα πει, θα κάνει ή δεν θα κάνει, τότε γίνομαι άγριο ζώο. Δεν χρειάζονται νύχια. Αν έχεις γλώσσα…». Καθόμαστε στο καμαρίνι της στο music hall Casablanca. Καθισμένη στην ίδια καρέκλα που υποδέχεται τον κόσμο που θέλει να τη δει κάθε βράδυ. «Επέλεξα τούτη τη δουλειά για να βρίσκομαι σε επαφή με το κοινό. Με συγκινούν οι θεατές. Είναι πολλοί εκείνοι που μου λένε ότι δεν πηγαίνουν σε καμαρίνια αλλά αισθάνθηκαν την ανάγκη να έρθουν να μου μιλήσουν. Σαν να τους προκαλούσα από σκηνής».

The artist

«Όταν βρέχεσαι από το Ιόνιο, η επτανησιακή σχολή σε διαπερνά. Μεγάλωσα σε μια φιλόμουση οικογένεια, τραγουδούσαμε συνεχώς. Κανένας δεν ήταν επαγγελματίας, εκτός από τον παππού μου που έπαιζε βιολί. Ο μπαμπάς μου είναι ράφτης: έραβε, ξήλωνε και τραγουδούσε. Το θεωρούσα εντελώς φυσιολογικό, έτσι ξύπνησα, πώς να στο πω: κρατούσα ένα μικρόφωνο και τραγουδούσα Γλυκερία και “Τα παιδιά από την Πάτρα”. “Να ‘χα χίλια μάτια, τα μάτια σου να βλέπω”. Ήταν αληθινό μικρόφωνο, μου το είχε φέρει ο μπαμπάς μου από το Λονδίνο. Είχε ένα κόκκινο σφουγγάρι, ακόμη το θυμάμαι. Είχα πολλά ακούσματα, τα οποία με διαμόρφωσαν. Pink Floyd, Μπετόβεν, Μότσαρτ, δημοτικό τραγούδι. Ως υψίφωνος, ροκάρω πολύ. Είμαι ροκ σοπράνο, είμαι τζαζ. Δεν είμαι μια απλή, καθημερινή σοπράνο». Το γέλιο της αντηχεί στο καλαίσθητο καμαρίνι.

Δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με το τραγούδι. Η συμμετοχή της σε μια χορωδία όταν ήταν έφηβη της άλλαξε τη ζωή. Σε μια άσκηση φωνητικής, άρχισε να ανεβαίνει οκτάβες με τρομακτική ευκολία. «Μα εσύ είσαι κολορατούρα», της είπε η καθηγήτρια της. Η βιρτουοζιτέ της αυτή της εξασφαλίζει υποτροφία για μαθήματα τραγουδιού και πιάνου. «Όλα γύρω μου με οδηγούσαν εκεί. Δεν ήθελα να τραγουδάω τίποτα άλλο εκτός από κλασικό. Αν δεν είχα πάει στη χορωδία, δεν ξέρω τι θα είχα κάνει. Από τύχη βρήκα τον προορισμό μου».

Μελοδραματική, masterclass, σπουδές στο θεατρικό εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου κι έπειτα στο θέατρο Αλλαγών. Τα τελευταία δέκα χρόνια είναι μόνιμη η συμμετοχή της στις παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής. «Η οπερέτα μου αρέσει πολύ. Έχει πρόζα, χορό, τραγούδι. Τα έργα αντανακλούν τη ρομαντική πλευρά μιας περασμένης εποχής, η οποία κατά τα άλλα ήταν πολύ σκληρή. Αθώο φλερτ με καπελίνα και πάντα ευτυχές τέλος. Παρουσιάζουν ένα εξιδανικευμένο μοντέλο ζωής, αλλά να σου πω κάτι; Καλύτερα έτσι. Αφού η αθωότητα έχει χαθεί, ας τη ζω τουλάχιστον στη σκηνή». Επίσης έχει και δίπλωμα φλαμένκο. «Έκανα από μικρή χορό στην σχολή της Σταυροπούλου. Το φλαμένκο το ερωτεύτηκα. Για πολλά χρόνια έβλεπα τα διπλώματα και σκεφτόμουν: τι κατάλαβα;». Φέτος το ενέταξε στην παράσταση «Vendetta». «Έχω κάνει την επανάστασή μου. Η υποδομή μου είναι σαφώς κλασική. Όμως ήθελα και να παίζω και να χορεύω. Αναρωτιόμουν πως θα τα κάνω όλα μαζί. Το μουσικό θέατρο ήταν η απάντηση». Το Casablanca είναι ο προορισμός της.

The lady

Στραπατσάρει με τις peep toe γόβες τις τα κλισέ που θέλουν όλες τις καλλιτέχνιδες του κλασικού ρεπερτορίου να διαθέτουν περιττά κιλά. «Αυτά ήταν δικαιολογίες για να τρώνε, καλέ! Δεν ισχύει αυτό. Όταν ξεκίνησα να κάνω αυτή τη δουλειά, είχα τις αναλογίες που έχω και σήμερα. Τα ηχεία μου, όπως λέμε, έχουν εγκατασταθεί σε αυτό το σώμα. Λειτουργούν μια χαρά. Δεν χρειάστηκε να πάρω τριάντα κιλά για να κάνω καριέρα». Με τις ίδιες peep toe γόβες μπορεί άνετα να περπατήσει σε πασαρέλες και booth cams, παραμερίζοντας εκκολαπτόμενα και έμπειρα μοντέλα. «Έχουν αλλάξει τα πρότυπα. Στο εξωτερικό δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στην εμφάνιση». Φροντίζει τη διατροφή της, γυμνάζεται, είναι συνετή. «Θέλω να μου αρέσει αυτό που βλέπω στον καθρέπτη». Η άψογη εξωτερική της εμφάνιση αντανακλά την ηρεμία του νου της, τη χαρά της ζωής, τη συνεχή διάθεση για δημιουργία.

Επίσης, της αρέσει να αρέσει. «Αφού κάνω αυτή τη δουλειά, θέλω να την κάνω ακριβώς όπως την κάνω τώρα. Πουλάω την ποιότητα με το περιτύλιγμα που της αξίζει. Ζούμε στην εποχή του περιτυλίγματος. Αν είχα μόνο αυτό να προσφέρω, θα καθόμουν στο σπίτι μου. Προσέχω την εμφάνισή μου, θέλω να είμαι όμορφη. Υπάρχει ρατσισμός έναντι της ομορφιάς στον χώρο μου, το λεγόμενο έντεχνο. Συγνώμη που το λέω, αλλά μπορείς να τραγουδάς καλά και να φοράς το σωστό φόρεμα». Αν δεν ήταν τραγουδίστρια, ίσως να ήταν σχεδιάστρια. «Τα περισσότερα ρούχα που φοράω, είναι δικής μου έμπνευσης. Μου αρέσει να ράβομαι για ειδικές περιστάσεις. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η διαδικασία. Είμαι παραδοσιακό κορίτσι».

 

Old school lady

Την πειράζω για τον γάμο της στη Λέρο. «Είναι δυνατόν να παντρεύτηκες στον τόπο καταγωγής του γαμπρού, αντί να έρθει εκείνος στην Πάτρα;». «Όταν είδα τη βραχονησίδα όπου ήταν το εκκλησάκι, σκέφτηκα πως εκεί ήθελα να παντρευτώ». Θα της άρεσε να ζει στις δεκαετίες ’30 και ’40, «αν δεν υπήρχε πόλεμος. Η αισθητική της ζωής εκείνες τις δεκαετίες παραμένει αξεπέραστη. Από τότε, εκσυγχρονιστήκαμε πολύ. Μπήκε η τεχνολογία στη ζωή μας. Παζαρέψαμε αρχές, συναισθήματα, τις ζωές μας. Ελπίζαμε σε ένα καλύτερο αύριο. Συνειδητοποιούμε πως τελικά το χτες ήταν μια χαρά. Δεν θα έρθει καλύτερο αύριο. Είναι θέμα ισορροπίας. Δεν πεινάμε πια αλλά λείπει η αθωότητα, είμαστε υποψιασμένοι σε όλα. Η καλή διάθεση μεταφράζεται σε αφέλεια. Αν είσαι καλός, είσαι εξωγήινος».

O σύζυγός της είναι ο επιχειρηματίας του Casablanca. «Είμαι εργάτρια εδώ», μου λέει. Η αλήθεια είναι πως ο τίτλος της είναι καλλιτεχνική διευθύντρια, αυτή είναι η ιδιότητά της. «Είμαι υπεύθυνη για τον θίασο, αναλαμβάνω την καλλιτεχνική υπόσταση της κάθε παραγωγής. Την επιχειρηματική ευθύνη έχει ο Κωνσταντίνος».

Πως είναι να συνεργάζεστε και να ζείτε μαζί;

«Η καλύτερη συγκυρία που θα μπορούσε να υπάρξει. Δεν ανακατεύεται ο ένας στις δουλειές του άλλου, παρά μόνο αν τη ζητήσουμε. Ο Κωνσταντίνος έχει καλλιτεχνικό ένστικτο, αλλιώς δεν θα ασχολιόταν με έναν τέτοιο χώρο. Έχω κι εγώ κάποιες επιχειρηματικές ανησυχίες και ιδέες...»

Το γεγονός ότι εσύ ζητάς και εκείνος πρέπει να δώσει δεν επηρεάζει τη σχέση σας;

«Συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο, τα βρίσκουμε. Υπάρχει ένας άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται με όλα εκείνα που δεν θα πρέπει να απασχολούν μια καλλιτέχνιδα».

Η Βεντέτα της Νίνας

Οι υπάλληλοι της σάλας γυαλίζουν μαχαιροπήρουνα. Δεν το βλέπω, ακούω όμως τον τόσο γνώριμο θόρυβο των μεταλλικών αντικειμένων καθώς βγαίνουν από το πλυντήριο. Κάποιοι άλλοι μετρούν τις κρατήσεις, σημειώνουν σε χαρτιά επίθετα πελατών, αλλάζουν τραπέζια, προσθέτουν καρέκλες. Η δουλειά τους είναι δύσκολη, το τηλέφωνο χτυπά συνεχώς. Το «Casablanca» έχει αλλάξει τα δεδομένα της νυχτερινής διασκέδασης στην Αθήνα.

Η Νίνα βρήκε το καλύτερο μέσο έκφρασης. «Δεν ξέρω που θα φτάσει. Το κοινό μεγαλώνει, εξελισσόμαστε όλοι συνεχώς. Είμαστε απαιτητικοί (σ.σ. ο Κωνσταντίνος και εκείνη), ταξιδεύουμε πολύ, παρακολουθούμε παραστάσεις. Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο, όπου βρούμε καλά θεάματα. Τo Lido με γοήτευσε, ήθελα να κάνω κι εγώ ένα μικρό Lido στην Ελλάδα». Το κατάφερε, οι παραστάσεις της είναι πλέον sold out. Το παριζιάνικο Lido ήρθε στην Αθήνα προκειμένου να της προτείνει συνεργασία. Η κόρη, ο σύζυγος και το «Casablanca» είναι πιο ψηλά στις προτεραιότητές της. «Ζούμε μια φυσιολογική, οικογενειακή ζωή. Το μόνο παράξενο είναι ότι με τον Κωνσταντίνο είμαστε όλη μέρα μαζί και δεν βαριόμαστε ποτέ». Παράξενο; Ευτυχία το λένε αυτό.

Πράγματι, έφτασαν μαζί με ένα κόκκινο Mini Cooper, εκείνη ήρθε προς το καμαρίνι, εκείνος πήγε να διευθετήσει τις λεπτομέρειες που αφορούν τη λειτουργία του μαγαζιού. Είναι ένας θίασος 12 ατόμων, ανάμεσά τους ο Κωνσταντίνος Καζάκος και ο Παναγιώτης Πετράκος, ορχήστρα επτά μουσικών. Σκηνοθέτησε η Αποστολία Παπαδαμάκη. Τα σκετς εναλλάσσονται με τραγούδια από όλον τον κόσμο. «Ακόμη και Νορβηγικά. Με βοηθούν άνθρωποι να μάθουν την προφορά της κάθε γλώσσας. Αν είχα ελεύθερο χρόνο, θα μάθαινα ξένες γλώσσες. Η “Vendetta” είναι μια αφορμή για να πούμε τραγούδια. Δεν ξέρω ποιο είναι το επόμενο βήμα, θα σε γελάσω. Τις περισσότερες φορές που σκέφτομαι να κάνω κάτι, πάντα ανατρέπεται. Έτσι δεν θέλω να τα λέω». Προς το παρόν απολαμβάνει την επιτυχία της, παρακολουθεί την πορεία του νέου της CD, «Όπου κι αν πάω με πάει η καρδιά μου».

Πως προέκυψε αυτό το CD;

«Δεν μπορούσα να πω όχι στον Νίκο Αντύπα. Μου τηλεφώνησε και μου ζήτησε να κάνουμε μια δουλειά. Έτσι απλά».

Τι ζώδιο είσαι;

«Λιοντάρι με ωροσκόπο Αιγόκερω. Ο Αιγόκερως μου δίνει πειθαρχία και οργάνωση. Αν δεν είχα πειθαρχία, δεν θα γινόταν τίποτε, πίστεψέ με».

Χωράνε όλα σε ένα εικοσιτετράωρο;

«Ναι, θα πάρω την κόρη μου από τον σταθμό, θα μαγειρέψω για τον άνδρα μου. Έχω άνθρωπο που με βοηθάει, προς Θεού, δεν είμαι η βιονική γυναίκα. Με ενδιαφέρει να έχω χρόνο με την κόρη μου, αυτό το συγκλονιστικό πλάσμα που έχει εισπράξει τόση αγάπη και τη μοιράζει γενναιόδωρα. Από μικρή λάτρευα τα παιδιά. Έβλεπα και ξένα παιδάκια στον δρόμο και τα αγκάλιαζα».

Η Πάτρα της Νίνας

«Δυο λέξεις που αποφεύγω είναι το ποτέ και το πάντα. Ίσως το φέρει η ζωή και επιστρέψω στην Πάτρα, μακριά από μικρόφωνα, κραγιόν και τουαλέτες. Έχω φύγει περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια. Τι μου λείπει; Σίγουρα όχι η παιδική μου ηλικία. Περνάω καλύτερα τώρα, ούτε διαβάσματα, ούτε πρωινό ξύπνημα! Τα πρώτα χρόνια μου έλειπαν οι μπαρότσαρκες, οι βόλτες, οι καφέδες που κανονίζονταν μέσα σε δέκα λεπτά, οι γνωστοί που συναντούσα παντού. Μου δημιουργούσε ασφάλεια. Μένω στο Πανόραμα Βούλας για να μυρίζω θάλασσα, όπως στην Πάτρα. Πηγαίνω βόλτες την κόρη μου, πετάγομαι για μια βουτιά τα καλοκαίρια».

Κοσμικές εμφανίσεις

«Παιδί μου, άκουσε να σου πω τι μου συμβαίνει. Όταν πηγαίνω σε κάποια εκδήλωση, δεν τολμάω να φορέσω ρούχο, με το οποίο έχω ξαναφωτογραφηθεί. Θα με κράξουν. Έτσι, μου δίνουν οι σχεδιαστές ρούχα, τα φοράω και τους τα επιστρέφω. Ταλαιπωρία μεγάλη. Γι’ αυτό δεν πάω συχνά».

Bookmark and Share

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΝΙΚΟΣ & ΤΑΣΙΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥΟκτώβριος 2012
ΧΑΡΑ ΠΑΝΤΑΖΑΤΟΥ – ΜΑΡΛΑΦΕΚΑΙούλιος 2012
ΧΡΗΣΤΟΣ ΨΑΡΙΑΔΗΣΑπρίλιος 2012
ΑΡΤΕΜΙΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ - Περιμένει ΓιοΔεκέμβριος 2011
ΗΛΙΑΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - H Star της Πάτρας Οκτώβριος 2011
ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΜΑΡΛΑΦΕΚΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΟΣΣΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΝΗΣ - «Λουξαρουν» ταχύτηταΙούνιος 2011
ΝIKOS APOSTOLOPOULOS - «Ο Nikos ντύνεται γαμπρός»Απρίλιος 2011
ΑΘΗΝΑ ΜΑΞΙΜΟΥ & ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΕΙΛΑΚΗΣ - Επιστρέφουν στον τόπο του...ευτυχήματοςΦεβρουάριος 2011
ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΚΟΥΚΙΟΥ - Η Σία θέλει να παντρευτείΔεκέμβριος 2010
Οι Εκλογες τους πηγαινουν πολύΝοέμβριος 2010
Γιώργος Κιμούλης εναντίον Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη ή Milo Tindle VS Andrew WykeΣεπτέμβριος 2010
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΤΖΟΥΛΑΤΟΣΙούλιος 2010
ΜΑΡΙΑ ΦΛΩΡΑΤΟΥΙούνιος 2010
Χρήστος ΛούληςΜάϊος 2010
Ζεν πρεμιέ παίκτης - ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΙΤΣΕΛΗΣΜάρτιος 2010
ΕΦΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΥΛΟΥ - First LadyΦεβρουάριος 2010
Καρέ της... ΝτάμαςΔεκέμβριος 2009
Όλα στον αέραΝοέμβριος 2009
ΗΡΩ ΛΕΧΟΥΡΙΤΗ «Έτσι είμαι εγώ…» Οκτώβριος 2009
Κατσικόπουλος-Φούρας οδηγούν το Super RallyΣεπτέμβριος 2009
2 1

news

Πάτρα: Στην κοπή της πίτα της ΟΝΝΕΔ ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης - ΔΕΙΤΕ ποιοι παραβρέθηκαν- ΦΩΤΟ

21:35 «Πρέπει να καταλάβουν όλοι οι αναποφάσιστοι, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος και άλλη πορεία από το πρόγραμμα της ΝΔ για να βγει η χώρα από την κρίση, και πρέπει αυτό να το καταλάβουν όλοι, ανεξαρτήτως τι πιστεύουν, τι ψήφισαν, ή τι σκέπτονταν να ψηφίσουν».Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ και επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος στις επερχόμενες ευρωεκλογές, Βαγγέλης Μεϊ...

περισσότερα
Οκτώβριος 2012

Οκτώμβιος 2012




Εσείς είστε το thebest.gr!

Στείλτε την εκδήλωσή σας στο www.thebest.gr κι εμείς...

Αποστολή εκδήλωσης!